justarya
- Reads 101,495
- Votes 4,579
- Parts 30
"Kimsesiz olduğum için mi bu kadar kolay arkanı dönüp gidiyorsun?"
İlk defa dile getirdiğim gerçekle boğazımdaki yumru yutkunmamı, göğsümdeki acı nefes almamı engelliyordu. Bana doğru döndü, donuk ifadesinin altında pişmanlık ya da üzüntü aramaya çalıştım ama hiçbir duygu barındırmıyordu. Ondan gelecek şeye hazırlamaya çalıştım kendimi ve o, asla duymak istemediğim o kelimeyi söyledi.
"Evet."
Eski ad,,, Yüzbaşı'm