Siz hiç lunaparka gitmeden, sarmaş dolaş bir şekilde sinemada film izlemeden, sevgililerin giydiği şu çift kıyafetini giymeden safi bir mutluluk ile gölgelendiniz mı... onlar gölgelendi. Mutlu olmanın bir yerlere gitmek ile alakası olmadığını hepimize gösterdile " Rüzgar, kilometrelerce uzaklardan yanıma gelir, sürpriz yaptığını sanardı fakat ben onun geleceğini bilmeden ta en iliklerimde hissederdim... Ben 17 yıl boyunca meğer onun göğsünün ortasında büyümek için bekliyormuşum da haberim yokmuş... karanlık dünyasında boğulmuş olup, ölümünü sessizce bekleyen bir genç kız... Onu ne annesi sevdi, ne de babası.. Peki sevmemelerinin nedeni görme engelli olması mıydı? yoksa bu işin içinde bir iş mi vardı? ailesinin yıllarca oynadığı yalan oyuna tutsak mı kalmıştı... "Tam da yalnızlıkta dibe vurdum sanarken başladı benim asıl hikayem...' Diyerek başladı Deniz'in hikayesi...xx *** Bu hikaye ayakta duranların hikayesi... Hangi zorluk olursa olsun o zorluğa göğüs gerip de yaşayabilenlerin hikayesi... Buyurun birlikte Deniz'in verdiği hayat mücadelelerini okuyalım ve ders alalım..

~ Wattys2018 Dünya Kuranlar Kategorisinde Kazanan ~ ° ° Gerçekle büyünün raksı başlıyor. Sivri şapkalarla buluşan kulaklar, küçük bir kız çocuğunun hayalperest sözleriyle çınlarken rüyalar peş peşe gelmeye başlar. Düğüm olan duygular, dikkate alınmayan hayaller, yerini karanlık sonlara, kitap sayfalarında canlanan büyülü bir ormana ve kulak tırmalayan fısıltılara bırakır. Ritüeller, takipler ve cinayetler ile başlayan gizemli macerada yolunu bulmaya çalışırken Ekin, büyük bir çıkmaza girer. İnandığı şeylerin sorgulamadan peşinden mi gitmelidir yoksa doğrular onun için korkunç bir sonun başlangıcı mı olacaktır?

Zehirli nefs topraklarının, kurumayan nehirleriydi SEVDA Boyunlara ateş laleleri takıp yoldan çıkaran gafletti SEVDA Zalimin vicdansızlığına kılıf, masumun iki cihan sınavıydı SEVDA Bazen insana, bazen nisyana dairdi SEVDA Belkide cehennemin yasak meyvesiydi SEVDA

Aydınlık yüzüne vuran zifiri çaresizliği ve durgun bedeninin içindeki çırpınışları anlatmaya iki cümlesi yetmişti. Gözlerindeki inciler parlamaya başlamış, kendisine akacak yol arıyordu. "Zeynep, dün kaçtığın kişiler seni sordular bana." Gözyaşları daha fazla direnemeyip ince bir çizgi şeklinde yanaklarından aktı. Korkuyla bakan gözlerle bana döndü. "Ne dediler? Sen ne dedin?" "Korkma! Koşarak gittiğini söyledim." Gözlerini kapatarak rahat bir nefes alıp verdi. "Artık söyleyecek misin kim olduklarını?" "Abilerim... Onlar abilerimdi." Gözünü yere dikmiş, başkalarının utancını taşıyan omuzları çökmüştü. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Zeynep; Bizim köyümüzde kızlara çok değer verilmezdi. Ne giyeceğimden nereye gideceğime, ne konuşacağımdan nasıl davranacağıma kadar herkesin söz hakkı vardı; fakat benim karşı çıkmaya hakkım yoktu. Susardım... Derin sessizliğimde; içimde fırtınalar koparken, ben emme basma tulumba gibi kafa sallamakla yetinirdim. Birileri tarafından koyun gibi sürekli güdülürdüm. Allah bana bir beyin vermişti; ama sağolsunlar! benim adıma her şeyi onlar düşünürdü. Sıfır kilometre beyinle öteki dünyayı boylayacağım diye ödüm kopuyordu! ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Zeynep'le Yiğit'in, kültürleri ve yaşam biçimleri farklıydı, ama aşk her yerde aynıydı. Töre hikayesi değildir. #MİZAH İÇERİR!# 🍃Başlama tarihi 10 Nisan 2018🍃

Geçmişi hakkında hiçbir şey hatırlamayan Leyla ile ölümle defalarca yüzleşmiş ve bu dünyada kendisi için bir hayali olmayan Ali'nin hikayesi... Umutlarını kaybettikleri çıkmaz sokaklarda kader onları birleştirecek, ikisinin de kaçtıkları aşk onları bir araya getirirken Ali, kendisi ve yaşanmışlıklarıyla yüzleşecek, Leyla ise hatırlamadığı geçmişiyle... Aşkları bütün engelleri aşabilecek mi? Yoksa el ele çıktıkları bu zorlu yolda, her zaman kendilerini buldukları çıkmaz sokak sonları mı olacak? Yayınlanma tarihi: 29.06.2017