"Μπ-μπορείς να με αφήσεις;" τραυλιζω "Μα μωρό μου, και οι δύο ξέρουμε πως δεν θες να σε αφήσω"λέει και ενώνει τα χείλη μας. Απόσπασμα από Part 40 __ Η Νεφέλη είναι μια 16χρονη μαθήτρια της δευτέρας λυκείου η οποία καταλήγει να ψάχνει σπίτι με συγκάτοικο. Όταν μετακομίζει στο σπίτι, το άτομο που αντικρίζει δεν είναι η κοπέλα που είχαν μιλήσει αλλά ένα αγόρι ονόματι Πάνος. Ο Πάνος είναι το κακό αγόρι. Καπνίζει, πίνει, ξενυχτάει και πηδάει ότι θηλυκό κινείται. Εχει ένα σκοτεινό παρελθόν το οποίο γνωρίζει μόνο ο ίδιος και η παρέα του και δεν εκφράζει τα συναισθήματα του για κανένα λόγο. Όλοι τον θεωρούν καφρο, δεν ξέρουν τι έχει περάσει και δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ να μάθουν. Δεν ξέρουν πόσο δύσκολα πέρασε, πόσο πόνο έζησε. Απλά τον έκριναν. Τι θα γίνει όταν η Νεφέλη θελήσει να μάθει περισσότερα για αυτόν και το παρελθόν του που προσπαθει τόσο πολύ να θάψει; __ Οποιαδήποτε ομοιότητα με άλλο βιβλίο (πχ χαρακτήρες, ονόματα, καταστάσεις) είναι εντελώς συμπτωματική και όχι αντιγραφή. Το βιβλίο περιέχει υβριστικό και μερικές φορές ακατάλληλο περιεχόμενο (θα επισημαίνετε πιο πριν) Μην αντιγράψετε!

" ΕΊΠΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ ΓΑΜΩΤΟ! ΓΙΑΤΊ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΕΣ ΤΟ ΣΤΑΝΙΟ ΜΟΥ ΜΈΣΑ;ΓΙΑΤΊ ΜΕΝΕΙΣ;" φώναξε μέσα στο πρόσωπο μου και έκλεισα τα μάτια μου. Δεν θα φύγω. Δεν θα φύγω αν δεν εξαφανίσω τους δαίμονες που τον περιτριγυριζουν. "Εγ...εγ" ένας λυγμός ξέφυγε από το στόμα μου. Συγκρατησου. Μην κλάψεις. "ΕΣΥ;ΕΣΥ ΤΙ;" με ρώτησε καθώς έξυσε νευρικά το κεφάλι του. Οι φλέβες στο κούτελο του πεταγονταν. Με τρομάζει όταν είναι θυμωμενος. Με τρομάζει πολύ. "ΕΓΏ ΕΊΜΑΙ ΕΡΩΤΕΥΜΈΝΗ ΜΑΖΊ ΣΟΥ" ούρλιαξα. Εκείνος γούρλωσε τα μάτια του και γύρισε να με κοιτάξει. Τα κατάφερες Αλεξ. Κατάφερες να γίνει ότι μου είχες πει εκείνη την νύχτα.

«Με ποιο δικαίωμα το έκανες αυτό, δεν σου είμαι τίποτα», φώναξα δυνατά για να μπει στον ανύπαρκτο εγκέφαλο του. «Κάνεις λάθος, είσαι δικιά μου. Μου ανήκεις, και ότι είναι δικό μου δεν το αγγίζει κανείς άλλος, πέρα από εμένα», είπε σαρκαστικά κάνοντας κάποια βήματα προς εμένα, μειώνοντας την απόσταση μας. «Είσαι τρελός», μουρμούρισα, αν και δεν ξέρω αν με άκουσε, ή απλά επέλεξε να με αγνοήσει. «Τώρα μπες στο αμάξι, μη με αναγκάσεις να σε πάω σηκωτη, ξέρεις πως θα το κάνω», με απειλεί και το σκέφτομαι λίγο. Όντως θα το κάνει, τον ξέρω. Προχωράει και μου κάνει νόημα να μπω στο αυτοκίνητο του, ρολαρω τα μάτια μου και τον ακολουθώ βαριεστημένα, ανοίγω την πόρτα και μπαίνω μέσα. «Καλό κορίτσι». Χαϊδεύει το μπούτι μου. Πιάνω το χέρι του. Μου χαρίζει ένα στραβό γελάκι όμως του κόβεται μόλις πετάω το χέρι του μακριά. «Και δύσκολη; Μ'αρέσει». Και το χαμόγελο τζόκερ ξανά κάνει την εμφάνισή του στο πρόσωπο του Στέφανου, ο οποίος είναι και επισήμως για δέσιμο. Τι θα κάνω με αυτόν;

{Υπό διόρθωση} Αυτό το στορυ το έγραψα όταν ήμουν 15 don't judge.🥲 -Άλλαξες..Της είπε και την κοίταξε βαθιά στα μπλε της μάτια. -Δεν έπρεπε;Είπε δίχως έκφραση στο πρόσωπό της και έκανε μια τζούρα από το τσιγάρο της. {Ολοκληρωμένη} #2 εφηβική φαντασία #1sexy #1drugs #2romance

Άγνωστος αριθμός. "Ρε Ερμή" "Να σ γ*μήσω" "Σε περιμένω μισή ώρα" Εγώ. "Τι στο καλό;" "Ποιός είσαι;" "Είσαι γκευ;" Άγνωστος αριθμός. "Δν είσαι ο Ερμής;;;" Εγώ. "Προφανώς κ όχι ηλίθιο πλάσμα" Άγνωστος αριθμός. "Και εσύ μου κάνεις Ελπιδάκι?" "Ωραία θα τα περάσουμε μαζί" Εγώ. "Πως ξέρεις το όνομα μ πορνόγερε;" ~~ Η Ελπίδα, ένα ήσυχο κορίτσι, αναγκάζεται να μετακομίσει στο σπίτι του νέου συντρόφου της μαμά της. Που να φανταστεί, ότι ο νέος της αδελφός είναι ο μεγαλύτερος της εχθρός; Και μετά, έρχεται ένα μήνυμα από έναν άγνωστο. Τι θα κάνει με τον νέο αδελφό της και τον άγνωστο; ~~ 23/6/18 #01 μικρού-μηκους ~~ Don't copy©

-Να θυμάσαι πως σ'αγαπώ μωρο μου .Να προσέχεις. -τι λες; -Αυτα θα ειναι τα τελευταία μου λογια , Σ'αγαπώ για παντα θα σ'αγαπώ. -Λουκα κοφτο, ΛΟΥΚΑ! Ενας δυνατος ηχος τρύπησε τα αυτια μου και ο Λουκας επεσε αναίσθητος στο πατωμα . |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||| Ο Λουκας και η Αλεξία. Ειναι μονο 2 παιδιά ομως ερωτεύονται παράφορα . Εκεινος ενας player ομως ερωτευμένος μαζι της. Τελικα θα καταφέρουν να ξεπερασουν καθε εμπόδιο ή μηπως Οχι; Don't copy my story.

Ή Χριστινα..μια ήσυχη καλή και όμορφη κοπέλα..δεν έκανε κακό σε κανέναν..όσοι τη πείραζαν ή την έβριζαν ή την χτυπούσαν τους συχενοταν..ή ομορφιά της κρύβεται πίσω από τις φόρμες και τις μεγάλες μπλούζες..τα μακρια μαλιά της ειναι πάντα αλογοουρά..στο σχολείο δεν ήταν ουτε πολύ καλή μαθήτρια αλλά ούτε κακή..είχε 16-17..κάθε φορά στην είσοδο του σχολείου την περιμένουν κάτι παιδιά στην ηλικία σχεδόν..είναι τρεία αγόρια τα οποία την κακοποιούν..μόνο αυτήν και κανέναν άλλον...ένας από αυτούς θα νιώσει κάτι μέσα του που τον πνίγει κάτι που τον σταματάει όταν πάει να την βαρεσει..κάτι το οποίο δεν θέλει να το νιώθει..θα μάθουμε άραγε τι νιώθει;

-Ρε γαμωτο ακουσε με ... -Δεν εχω να ακουσω τιποτα! ..ειπες ή δεν ειπες ψεματα; -Ειπα αλλα δεν το ειπα για κακο.. -Μπορεις να φυγεις μακρυα μου ;.. -Οχι γιατι σ'αγαπαω.. #1 fanfiction 2015-2016 #1 danger 26/9/18 #8 love out of 2,4k stories 19/11/18

"Πες μου σε παρακαλώ ότι το θες αυτό όσο το θέλω κι εγώ" είπε με κομμένη την ανάσα. Ένιωθα κατακόκκινη, η ντροπή μου ήταν εμφανής άλλη μία φορά. Τελικά έγνεψα καταφατικά, αποφεύγοντας το βλέμμα του που με κάρφωνε με λαγνεία. "Θέλω να το ακούσω μωρό μου. Θέλω να μου πεις πόσο με θέλεις αυτή τη στιγμή." Είπε σιγανά με φωνή βραχνιασμένη, ήχος τόσο απολαυστικός που έφερνε ανατριχίλες σε όλο μου το σώμα. "Σε θέλω" είπα γρήγορα και κοφτά. Ένα μικρό χαμόγελο εμφανίστηκε στην άκρη του στόματος του. Τα χείλη του έπεσαν πάνω στα δικά μου και τα χέρια του έσφιξαν τη μέση μου. •~•~•~• Συμμορίες, ερωτικά δράματα, κόντρες και πάθη... Πώς θα τα βγάλουν πέρα?