(TAMAMLANDI) Yıkılan bir dünya... Ve vampirlerin hüküm sürdüğü bir yeraltı ülkesi... Sepulcrum... Kurt adamların işgalleri başlamışken artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. İki vampir savaşçı büyük bir görev üstlenirken yeraltı tünellerinde onları ummadıkları tehlikeli bir yolculuk bekliyordu. Avcılar... Kurt adamlar... Gri şeytanlar... Yeryüzü Koruyucuları... Cadılar... Ve kendi ırkları, belki de tehlike en yakınlarıydı. Tüm bunların üstesinden gelip görevi başarıyla tamamlayabilecekler miydi? Ya da gerçekten ortada bir görev var mıydı? ♧ °Şimdilik sizin kurallarınıza göre oynayalım. Sıra benim oyunuma da gelecek. O zaman benim oyunculuğum gözlerini kamaştıracak ve siz kurtlar dolunayda bile bu ışığı bulamayacaksınız.° ♧ Post Apokaliptik sonrası distopik bir toplumun hikayesidir. !!! Tüm hakları tarafıma aittir.

'Mara' ismi annesinin ona tek hediyesiydi. İsminin anlamı acı olsa da, annesi ona bambaşka bir amaçla vermişti bu ismi. Her seferinde bir şeytan olduğunu vurgulamak için... Babası ise ona Angelina derdi çünkü o babasının meleğiydi. Ama Mara ne annesinin söylediği gibi bir şeytan, ne de babasının söylediği gibi bir melekti. O Anahtardı. Cehennemin Anahtarı... Anahtar serisi 1. Kitap: Anahtar 2. Kitap: Mühür 3. Kitap: Araf 4. Kitap: Mahşer

"Hava soğuktu, hayır değildi. Üşüyen bedenim değil ruhumdu. Ruhum artık soğuktu. Hiç olmadığı kadar soğuk. Ne hayatımın aşkı ne de yaşam kaynaklarım beni ısıtamıyordu." (Nil) "Gözlerindeki o boşluk tüm benliğimi etkisi altına almıştı. Tek istediğim onu korumaktı. Hayır hala ona aşık değilim. Geçmişin hatıraları ona karşı sorumlu hissetmeme sebep oluyor." (Arda) "Korkuyorum, onu kaybetmekten korkuyorum. Çocuklarımın gözlerindeki sorulara cevap vermeye cesaretim yok. Hepsi annelerinin bizden gittikçe uzaklaştığını hissediyor ve ben buna engel olamıyorum" (Step) "Çaresizim. Ailem teker teker yok olurken ben çaresizim." (Kuzu) "Ailem ölüyor, hepsi tek tek avlanırken ben avımın peşindeyim. Kokusunu alıyorum ama avım her seferinde farklı bir koku yayacak kadar zeki ve bizi çok iyi tanıyor. Beni iyi tanıyor." (Kurt) "Beşiğin yanında nöbetteyim. Yine tek başımayım. Arda artık yok. Güvende olduğumuzdan emin olur olmaz onun peşinden gitti. Her zamanki gibi yine onu seçti." (Buse) "Ölümün nefesi ensemizde, sırtımızda soğuk bedeninin yakıcı etkisini hissediyoruz. Savaşıyoruz, her an yitip gidecek hayatımız için savaşıyoruz" (Zühtü)

Kalp düşünebilseydi atmaktan vazgeçerdi. Fernando Pessoa

"Çöplük" Hikayesinden tanıdığınız Kurt ve Kuzu'nun hikayesidir. Kapak Tasarımı içi asilyezza adlı kullanıcıya çok teşekkür ederim :) Uyarı: Fazlasıyla arsız Kurt ve Kuzu'nun hikayesi olduğu için Argo kelimeler ile Edepsiz sahneler çokça bulunmaktadır. Rahatsız olanlar lütfen okumasın...

Aşk dağlarda yaşanıyor güzelim. .. Askersen ilk aşk vatan gelir ikinci ise askerlerin gelir. Bizimki dağları gömülü kayalarla ortulenen bir aşk vardı. Demir ilk karakola girdi. Duzenimin içine etti. Ben kimmiyim ben bu yıkılmaz ordunun bir neferiyim Ben Üsteğmen Elsiya Çetin'im. Eski neşemin geri gelmesi ve askerlerimle öyle olmak istemem benim tercihim hey sen kıskanç Kenan yüzbaşı buna karisamazsin ki Eeee Ben kimmiyim düşmanın korktuğu, tanga giyerlerken domelttigimiz ve ordumuzu görünce kuyruğunu kistiranlarin yegane düşmanı ben Astsubay Zehra Kara'yım.

kadın ancak kadını anlar. bu sıcacık hikaye içinizi ısıtacak kadınlar söz konusu ise gerisi teferruhadtır beyler :)

o ikinci dünya savaşından kopup gelmiş bir ajan, ölümle arkadaş olmuş bir katil,herşeyini kaybetmiş bir kadın... Dünyanın en güçlü kahramanları olabilirsiniz ama inanın bana Nightmare'e bulaşmak istemezsiniz... O ne Loki'ye benzer ne de Ultron'a...

- 🦋 - Bir varmış, bir yokmuş masallarıyla büyüdük hepimiz. Bir çoban vardı yaramaz koyunları olan, Heidi vardı en sevdiği şey bayırda koşturmak olan... Günün birinde bir genç kızın saçları kimi insanların boylarından büyüktü! Kötü cadılar okuduk, zehirli elmaları olan! Gel zaman git zaman her kötülüğe rağmen ayakta kalmayı başaran güçlü kahramanların hayatlarına iç geçirerek ortak olduk. Ben bir masal yazdım. Bu gece uyumaya beş kala, size Gecenin Kelebekleri'ni anlatacağım. Onlar güneşin battığı yerin perileri. Gecenin kızları, altın elmaların yetiştiği bahçenin, cesurluklarıyla bahsedilen üç gardiyan perileri... Hesperid denir adlarına. Bu masalda biz onlara Benay, Kardelen ve Rengin diyeceğiz. Onlar bir varmış ve bundan sonra hep var olmaya devam edecekmiş. Çünkü cesur, korkmayan kızların gücünü kimseler elinden alamazmış. - 🦋 -

"Yosunduk bir kayanın altında özgürleşiyoruz" 💦 ÖFA resimler ve replikler