Janek od zawsze uwielbiał skrzypce. Czuł, że między nim a tym instrumentem jest szczególna więź, której nie jest w stanie rozerwać nic - nawet demony przeszłości, które osaczają go wszędzie i sprawiają, że nie może o nich zapomnieć. Mury, które wybudował wokół siebie, nie pozwalają nikomu dostać się do jego małego świata - tego świata ze skrzypcami, muzyką klasyczną i rozgwieżdżonym niebem widzianym przez okno. I na pewno nie spodziewał się, ile jest w stanie zmienić pewien blondyn ze skrzypcami na ramieniu, który pewnego dnia pojawił się w oknie naprzeciwko. Opowiadanie jest odpowiedzią na akcję pn. „Kolorowe słowa" z inicjatywy grupy Piórowładni (@Piorowladni) na Facebooku (https://www.facebook.com/groups/685946204908306/)

- Status - znów to okropne pytanie, przez które dostaje dreszczy - Twój status, dziewczyno! - Mężatka - warczę, reszta ustawionych w szeregu Ziemian sztywnieje. - Jego klan? - wzdycham, wreszcie unosząc wzrok. - A jak myślisz? - podnoszę spojrzenie na masywną sylwetkę strażnika - Od wczoraj się raczej nie zmienił. - Jego klan?! - krzyczy mi prosto w twarz aż moje kasztanowe włosy lecą w tył. - Wojownik - zakładam ręce na piersi i trzepoczę rzęsami - Numer miseczki stanika również mam podać? Zignorował moje pytanie zadając kolejne, lecz ja w kącie, w ciemności dostrzegam postać. Poznaję ją od razu przez jego dumną postawę, nonszalancję z jaką opiera się o ścianę oraz założone na twardą klatkę piersiową ręce. Kątem oka zauważam uniesioną do ciosu rękę, ale patrzę tylko na niego, na tę zmorę, istnego Księcia Ciemności. Tę wspaniałą okładkę wykonała _CoverLover_ Kochani, Klan Wojowników zostanie wydany!

Larry AU fanfiction; A/B/O; alpha!Harry; omega!Louis ❝- Um... - odezwał się Harry powoli po chwili. - Okej... To... To jest... Popraw mnie, jeśli się mylę. - Uniósł dłoń do góry i przełknął. - Powiedziałeś swojej rodzinie, że masz chłopaka... i moje imię było pierwszym, które przyszło ci na myśl? - Harry Potter leciał w tv, okej? Aż tak bardzo się nad tym nie wysiliłem. - Louis uszczypnął się w czubek nosa. Nie mógł uwierzyć, że tłumaczył się przed Harrym pieprzonym Stylesem. Nie mógł uwierzyć, że upadł tak nisko. - Zapomnij o tym, przepraszam, że w ogóle pomyślałem o wciągnięciu cię w to wszystko. Harry żąchnął się. - Co? Chciałeś, żebym udawał twojego chłopaka czy coś?❞ Praktycznie rzecz biorąc jest to świąteczne A/B/O, w którym Harry i Louis przechodzą od bycia wrogami udającymi, że są w związku, do bycia zauroczonymi w sobie idiotami. Zgoda: prośba wysłana, czekam na odpowiedź Autor: @littlelouishiccups na ao3 Llink do oryginału: http://archiveofourown.org/works/8478169 Start: 04.12'17 Koniec: 23.01'18 Ilość słów tłumaczenia: 30.4k

Po tym jak kolejny aktor odszedł z jego Oscarem, Louis rozgląda się za rolą życia, która w końcu zapewni mu tą jedyną rzecz, której pragnął od zawsze. Nie sądził, że powrót z przerwy, by nakręcić kolejny film będzie tak trudny, ale tak było, zanim spotkał swojego nowego filmowego partnera. Oryginał: https://archiveofourown.org/works/5625400/chapters/12957322 Dostępne również na ao3: https://archiveofourown.org/works/14151684/chapters/32616426 Okładkę wykonała @Darrrow ♥

Louis posiada oczy, które mogą doszczętnie spalić miasta. Harry chce być zrobiony z wieżowców i mostów i betonu. (albo Harry jest naczelnym redaktorem uniwersyteckiej gazetki i od roku jest zakochany w anonimowym poecie) oryginał: https://archiveofourown.org/works/2767445 Okładkę wykonała @Darrrow ❤

Gdzie Louis i Harry każdego dnia jeżdżą tym samym autobusem do college'u i Louisowi zdecydowanie nie podoba się Harry. Gościnnie Zayn jako najlepszy i najgorszy przyjaciel na świecie, Liam jako przypadkowy bohater i Niall jako cóż, Niall. Oryginał: https://archiveofourown.org/works/1137544 Okładkę wykonała @Darrrow ❤

Jeśli człowiek przenosi się do całkiem innego świata, rozzłoszczenie demona nie jest najlepszym pomysłem...

Co stanie się jeśli anioł zakocha się w synu samego diabła? Czy to uczucie ma szansę przetrwać mimo wielu przeciwności?

Marcus Adler miał trudne dzieciństwo. Dorastał bez matki, w rodzinie wrogo nastawionych wampirów. Gdy w końcu nieco podrósł i uwolnił się od toksycznych krewnych, zrozumiał, że towarzystwo wyrachowanych krwiopijców nie było wcale takie złe. "ADLER" to życie Marcusa pocięte na niechronologiczne fragmenty, pełne radości, smutku, przyjaźni, krytycznych wapmirzych spojrzeń oraz ostrych imprez.