Yoksa siz çocukken yaşadığınız şeylerin öylece geçip gittiğini mi sanıyorsunuz?

Efe ve Cihan hiç hesaba katmadıkları bir sorunla karşı karşıya kalmıştı. Duygularını reddedip bir kenara atamamışlardı. Bunun için verdikleri savaşın yaraları birbirlerine baktıkları her an iyileşmişti. Efe hayatının anlamı olan mavi gözlerin içindeki ışık için elinden geleni yapacaktı fakat bu yeterli olacak mıydı? Dökülmüş gül yapraklarından birini aldı, "Bak pes etmişler, sihre olan inançlarını yitirmişler ve ayrılmışlar birbirlerinden ama günden güne eriyip gitmişler." diyerek Cihan'ın yanına eğildi, ellerini tuttu. Cihan yaşlı gözlerle ellerini tutan ellere baktı. "Söz veriyorum sana sihirlerimi yalnızca bizim için yapacağım, değneğimi bu defa bizim için sallayacağım. Yeter ki bırakma ellerimi. Dökülmemize izin verme Cihan." 03/10/2018

Miray'ın kocasını kaybettiği gün kaderinde kara bir iz olarak her daim varlığını sürdürecekti. Yaşadığı tüm acı ve zorluğa rağmen yinede küçük oğlu için ayakta durmalı ve devam etmeliydi. Faturaları ödemeli, oğlunun kreş masraflarını karşılamalı, eve ekmek getirmeliydi. Evet zordu ama bunları tek başına yapan o kadar anne vardı, o da yapabilirdi. Hepsini tek başına yapardı da, kocasının hiç bilmediği kumar borcunun alacaklıları kapısını kırarcasına çaldığında tam bir umutsuzluğa düşmüştü. Hem ailesinden geriye kalanları o saldırgan adamlardan koruyup hem de o kadar parayı nereden bulacaktı? Genç kadın birden üzerine yıkılan dertlerle delirmenin eşiğine gelmişti. Hemen bir çözüm bulmazsa ya tımarhaneyi yada daha büyük bir ihtimalle morgu boylayacaktı... Bütün bunların arasında aşk genç annenin isteyeceği son şey bile değildi ama geçmişinden kopup gelen seksi eski dostu onu farkında olmadan bu konuda oldukça zorlayacak gibiydi. Genç adamın kendiyle ve oğluyla ilgili planları olduğu ortadaydı... Bal Arısı yeniden bir çiçeğe konabilecek miydi?

Ruhunda ki tüm yaralara rağmen sevebilen insanlar cesur insanlardır. Karanlığın içinde kalsalarda, kendilerini aydınlatamadıklarını düşündükleri anda, hayat onlara asıl ışığın kendilerini olduğunu gösterir. Belki acıtarak, belki kanatarak. Belki de mutlu ederek. Birbirlerinden başka kimselerinin olmadığını bilerek seven insanlar, sevilmeye en çok değen insanlardır. Hilal ve Leon'da bu insanlardan... Bakalım hayat onlara gerçekten de olması gerektiği gibi mi davranacak?

Aşk... Aşkla ilgili en büyük ironi hep bu olmamış mıydı;'doğru insanı yanlış zamanda sevmek.' Aşkta tesadüfün böylesi olur muydu? Bir akşam ansızın karşılaşıvermişsin bir anda aşkla... Ne garip,çünkü hiç bir zaman düşünmemişizdir bir anda karşılaşacağımızı ve tüm geleceğimizin o olacağını. ... Neydi beni sana bu kadar büyük bir güçle çeken şey? Ruhumu okşayan ellerin mi? İçimi titreten gözlerin mi? Yoksa içimdeki küçük çoçuğa şiir olan sesin mi? Beni sana çeken şey... İçimizde saklı olan birbirimize dair izlerdi belki de.

"Ne fark eder? Ha boynuma urgan geçmiş, ha parmağıma yüzük... ikisi de hayatımın ellerimden akıp gitmesine sebebiyet veriyor. Bu yolun bir çıkışı yok, teğmen. Her iki hususta da, ben zaten ölüyüm."

Yolları kesişen iki gencin, onları aydınlatan Kuzey Yıldızı'nın gösterdiği o yolda beraber devam etmelerinin hikayesidir. Hikayedeki isimler ve olayların gerçek kişilerle bağlantısı yoktur.

Hercai: Hiçbir şeyde kararlı olmayan, bir dalda durmayan, bir işi sonuna değin götürmeyen, aşkta bağlılığı bulunmayan kimse.

"Nefret aşka en yakın duygudur derler. İste bu yüzden geç anladım sende kendimi kaybettiğimi." Zoraki bir evlilik. Aşka yolculuk. Not= Bazı sorunlardan dolayı ilk 3 bölümünü yayınladığım hikayeyi silmiştim. Ama artık buradayım?

"Uyuyunca da geçmeyen acılar vardır." Dedi Miray akan gözyaşlarını silerken. Genç adam kahroldu bu sözlere. "Son bir şans... Söz veriyorum, acılarını unutturacağım." Başlangıç tarihi; 24/12/2017 Bitiş tarihi; 20/04/2018