Zejdź ze sceny świata. Następnie skręć w marzenia, potem idź prosto przed siebie. Trafisz na cel, tylko nie spuszczaj go z oczu. Powinnaś cały czas mijać i spotykać nowych ludzi. To ostatnia droga, by znaleźć się na własnej scenie. Spróbujesz? Opowiadanie oparte na twórczości Anny Wiśniewskiej, a dokładnie utworu [Smutna ta jesień. To tylko miasto]

Każdej nocy wysłuchiwał grania Liliany w ciemnościach, trwał przy niej, będąc ostatnim słońcem, jakie potrafiła dostrzec w świecie.

Mała perfekcja zamknięta w skrzydłach upiornego motyla wyciągniętego ze starej, miejskiej legendy. Konkurs „Skrzydlate słowa": ❤ 1 miejsce, one-shoty ❤ One-shot, wyróżnienie „Potęga wyobraźni" Fotografia do utworzenia okładki wykorzystana z twórczości Alba(y) Soler.

Kim jesteś, Emily? Pod jaką maską się ukrywasz? Konkurs „Skrzydlate słowa": ❤ 1 miejsce, opowiadania, zakończone ❤ 1 miejsce, zakończone, duchowe ❤ Duchowe, wyróżnienie „szósty zmysł" ❤ Wyróżnienie „oczy szeroko otwarte" za najoryginalniejsze opowiadanie

Na malutkim dywanie biliśmy się z myślami, uciekając od pogrążającego nas aromatu. Szare cienie wydobywające się z napoju walczyły z wiatrem. Walczyły z naszym pragnieniem spokoju i oderwania się od ciągłej pracy. Zamrugaliśmy niemal jednocześnie, dotykając opuszkami palców zarumienionych policzków. Beżowe zasłony ponownie zakryły wiosenny ogród. Czas wracać do pracy, czas napić się kawy. Zbiór krótkich opowiadań.

Opowieść o dwóch dziewczynach, które chciały unieść się wyżej niż poruszające się w zwartym tłumie głowy. Chciały dotknąć nieba.

Nastoletnia Magda, siedząc na krześle w salonie, nie zastanawiała się nad tym, czy wejście do domu obcego mężczyzny było czymś racjonalnym, myślała raczej, że mieszkanie wyglądało jak zaprzeczenie wszystkim kanonom mody. Z roztrzaskanym kolanem obserwowała czujnie potężnego drwala oraz jego jedenastoletniego syna wchodzącego na kanapę w brudnych bucikach. Siedziała z kubkiem kawy w dłoni, zauroczona hałasem i ciepłem w malutkim domku. Pragnęła wierzyć, że ktoś jej pomoże i wysłucha. Opowieść o tym, że choćbyśmy zrobili coś głupiego, nieracjonalnego i potępianego - gdzieś tam czeka i na nas dobre rozwiązanie, a błędy popełniać będziemy zawsze, niezależnie od wieku.