Nie mam ręki do roślin, potrafię uśmiercić nawet sztuczny kwiat, do tego jestem zdolna. Słowa jednak traktuję z należytą im czcią, układając często w coś, co przenika wpierw moje myśli, później papier. Tylko poprzez słowa potrafię odnaleźć siebie. Pisząc, i popijając z ulubionego kubka czarną herbatę. ~mówiąc mniej poetycko, zbiór moich wierszy od których zaczęła się moja przygoda z pisaniem. Mniej lub bardziej ambitne, bardziej lub mniej chaotyczne. Ale szczere- bo szczerze chciałam i chcę opisywać towarzyszące mi pogmatwane uczucia. Nie tylko te miłosne. Nawet te dotyczące wczesnego wschodu słońca dające niepewność co do jutra, czy opis spaceru po jesiennym lesie, dający poczucie ukojenia. Opisuję siebie. Bardziej lub mniej dosłownie.

!!!!ŚWIĘTA!!!! !!!!Marco!!!! !!!!Jean!!!! !!!!SPRZĄTACZKI!!!!

Nelchael High School to szkoła dla Nadnaturalnych amatorów horrorów, którą prowadzi demoniczny dyrektor. Demony to temat tabu. Złe istoty. Co się stanie, gdy przez mury szkoły przejdzie uczeń-demon? Czy podoła presji napieranej przez innych uczniów? Czy zaprzyjaźni się ze swoim współlokatorem? Jak rozwinie się ich znajomość, kiedy owy uczeń jest największym przeciwnikiem demonów?

Kilka dni po wielkiej wygranej z Gildią, Osamu Dazai wciąż pozostaje niespokojny. Brakowało mu czegoś , czego sam nie potrafił określić. Koniec końców decyduje się na zaufanie starym nawykom i odwiedza byłego przyjaciela Chuuyę Nakaharę, wciąż znajdującego się w szpitalu, zastanawiając się, czy uda mu się odbudować starą relację i czy może właśnie to przywróci jego wewnętrzny spokój. Czas akcji: bezpośrednio po wydarzeniach z 2 sezonu anime (wszystkie filmy i sezony, które wyszły później nie są brane pod uwagę w ramach tego ficzka c:) Ship: Dazai Osamu x Chuuya Nakahara Okładka wykonana przez: Fortepianchopina

Reszta/dodatki na https://diashiro.blogspot.com Młody inkub zawsze brał do serca radę siostrzyczki, by przed każdym stosunkiem sprawdzać nić przeznaczenia, bo jeśli prześpi się z kimś, do kogo jest połączony, na pewno czeka go rychła śmierć. Ale jak można logicznie myśleć, kiedy słania się na nogach z głodu i do tego jakiś przystojniak zabiera go do swojego domu, na pewno nie w celu przeglądania klasera ze znaczkami? [Autor fanarta z okładki - twitter.com/rock_37se Okładkę stworzyła - @hajaqen]

(Najlepiej przeczytać po lekturze "14 dni", ale niekoniecznie) Postanowiłem podążać za pewną dziewczyną, chcąc zobaczyć, dlaczego zwróciła moją uwagę. Jak opisać ją jednym słowem? (Ta historia jest prawdziwa tylko w drobnych cząstkach.)

"Są takie osoby, dla których potrafimy zdobyć się na największe poświęcenia." #GKA2017

Ubi sunt (łac. „gdzie są") - skrót łacińskiego pytania retorycznego Ubi sunt qui ante nos fuerunt? („Gdzie są ci, którzy byli przed nami?") używany na określenie literackiego motywu przemijania, marności świata i tęsknoty za przeszłością. Było poważnie, a teraz do rzeczy: (Zabawa zaczyna się po kilku pierwszych rozdziałach) Znajdziesz tu: poradniki, wiersze, słabe fanfiction i inne moje wypociny, a wszystko pod nazwą Ubi sunt - One-shoty z Soukoku! Uwaga, zawiera dużo śmieszności i sucharów. (Książkę publikuję w ramach świętowania pierwszej rocznicy na wattpadzie) Wstawię nowe rozdziały na Soukoku week challenge w 2018 lub kiedy wpadnę na jakiś genialny pomysł.

Jeanowi zawsze było zimno. Od dziecka miał z tym duży problem, bo nawet w najgorętsze upały potrafił leżeć pod kocem z ciepłą herbatą i narzekać na temperaturę. Kirschtein potrzebował osoby, do której mógłby się przytulić, kiedy okrycie ani napój nie pomagały. Potrzebował ludzkiego ciepła. --- full homo boi Zbiór one shotów z Jeanem i Marco (shingeki no kyojin) na potrzebę wyżycia się wyobraźni autorki.

Czyli co się dzieje jeśli Dazai próbuję zbałamucić Chuuye.