Mükemmel bir hayat yaşarken, yaptığı bir hatadan dolayı dedesi tarafından cezalandırılan ve bu cezadan dolayı hayata artık boş bakan yakışıklı URAZ! Ailesiyle birlikte huzurlu ve mutlu bir yaşam süren, hayatında kurduğu en büyük hayal doktor olabilme hayali olan YAĞMUR! URAZ ve YAĞMUR Urazın dedesi isteğiyle evlenmek zorunda kalırlar. Ve Urazın yaptığı hatadan dolayı peşlerinde bir bela vardır, onlara acı çektirmek isteyen biri. Bu hikâyenin sonunda acaba mutluluk varmı sorusu Yağmurun, yine eskisi gibi özgür olabilecek miyim sorusu ise Urazın tek düşünceleridir ??? O mavinin en güzel tonda olan gözlerini gözlerime dikip, yüzümü de sıcacık ellerinin arasına aldı, tabi beni yine sıcaklık basmaya başladı. Uraz bana her yaklaştığında, her dokunduğunda ateşim yükseliyordu. Sebebini bilmiyordum ama tatlı bir heyecan kattığı kesindi. "Ben o olaydan sonra bir daha mutlu olmam, bir daha gülmem sanıyordum. Ama karşıma sen çıktın Yağmur, hayatımdan hiç çıkma olurmu?" Hani büyük aşklar kavgayla başlar derler ya, en büyük aşklar hiç beladan kurtulmaz, karşılarına hep zorluklar çıkar derler, işte bizim hikayemiz de buydu sanırım. Sürekli didişirdik ama severdik. Peki mutluymuydum bu hikâyede? Belki önceki hayatım daha sakin, ekşınsız dı ama Uraz yoktu! .

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------