15 พ.ย. 2560 "ทำไมต้องเป็นแก้มล่ะคะพี่แชมป์" "พี่เห็นว่าแก้มชำนาญในสิงคโปร์ ช่วยๆ พี่หน่อยนะ" "แต่.... พี่แชมป์ก็รู้..." "อันนั้นพี่เข้าใจ แต่มันถึงคิวแก้มแล้วล่ะที่ต้องทำงานนี้" "แก้มทำได้นะคะ แต่ขอไม่ใช่กับเขาได้มั้ย" "ถือว่าพี่ขอนะแก้ม ช่วยไปทริปสิงคโปร์ทีนะ" "แต่..." "ไม่มีแต่แล้วแก้ม ไม่มีเวลาแล้ว พี่ถือว่าแก้มรับงานนี้ละนะ" ฉันเดินคอตกออกมาจากห้องของหัวหน้า ไม่รู้ว่าเป็นกรรม หรือว่าพี่แชมป์จัดสรรค์ชะตาของฉัน . . . .

เสียงอื้ออึงยังคงดังมาเป็นระยะ จากที่ไหนสักที่ สายตามองเห็นภาพบุคคลที่อยู่ตรงหน้าได้อย่างพร่ามัว ความหนาวเหน็บที่กัดกินร่างกายทีละน้อย "ช่วย..ฉัน..ที"

คุณเชื่อในรักแรกพบมั้ย เชื่อในปาฏิหารหรือป่าว ฉันเองไม่เคยเชื่อในสิ่งพวกนี่เลย จนกระทั้งฉันไปสะดุดเข้ากับสายตาปริศนาที่จ้องฉันภายในรถสีดำ ทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตฉันก็เริ่มเปลี่ยนไป

"เรื่องราวของสาวน้อยหน้าใสกับความฝันของฉัน เมื่อต้องมาแลกเปลี่ยน ชีวิตฉันได้พบรู้จักผู้คนมากมายรวมถึงเขา... ชีวิตของฉันจะเป็นเช่นไร " ต้องติดตามนะจ๊ะ😍 #harry #style #TH #ฟิค #1D

หลังจากที่ไม่ได้พบกันนานหลายปี แต่เมื่อได้เจอกันอีกครั้งเธอจะทำอย่างไร กับอดีตที่อยู่ในใจไม่เคยลืม

She's always been the shy girl that no one notices, but once she catches Harry's attention will things ever be the same again?

คุณเป็นแฟนคับวันดีคุณสอบชิงทุนไปลอนดอนเพื่อที่จะเรียนและเจอวันดี เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไปโปรดติดตาม

"นายทำน้องชายฝาแฝดของฉันหายตัวไปเพราะความบกพร่องต่อหน้าที่ของนาย สิ่งที่นายต้องทำคือ การที่ต้องชดใช้ฉันไปตลอดชีวิต คุณทอมลินสัน" - Edward Styles- "ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเป็นอุบัติเหตุ คุณมาจะเห็นแก่ตัวตัดสินโทษให้ผมแบบทาสรับใช้ไม่ได้นะครับ" - Louis Tomlinson - ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ "คนโรคจิตอย่างนายที่เอาแต่คิดจะทำลายชีวิตคนอื่น บางทีก็ควรจะโดนฉีดยาระงับจิตใจซะบ้างนะ" - Harry Styles - "มั่นใจหรอครับว่าจะฉีดยาให้ผม เห็นจะเป็นผมตั้งหากที่ฉีดยาให้คุณหมอล่ะมั้ง" - Zayn Malik -

เมื่อเธอที่คลั่งไคล้เขาจะได้มาอยู่กับเขาด้วยโชคชะตาหรือไศยศาสตร์ก็ตาม จะโชคดีแค่ไหนละที่ได้มาอยู่กับคนที่เฝ้าฝัน กับเขาจะโชคดีแค่ไหนที่ได้มาเจอเธอ

"เห้ยแก ฉันว่าเค้าชอบแกว่ะ" ฉันมองไปทางเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงตู้ล็อกเกอร์อีกฝั่ง เค้ากำลังมองมาทางฉัน ฉันแอบยิ้มให้เค้านิดนึงก่อนที่จะรีบปิดประตูล็อกเกอร์ และเดินออกมาด้วยความเขิน "แต่ฉันว่าเค้าน่ากลัวว่ะแก" เพื่อนสนิทของฉันยังคงหันไปมองเค้าแบบหวั่นๆ