Bir doğum lekesi. Dört Zamancı. Ben sıradan biriydim. Hayatım boyunca büyük beklentilerim olmadı. Kalabalıkları sevmeyen, sessiz, kendi içine kapanık biriydim. En iyi arkadaşım Essie dışında neredeyse kimseyle konuşmazdım. Kitaplar dünyam, müzik ise sığınağımdı. Ama bir gecede hayatım altüst oldu. Artık zaman doğrusal değil. Günün 25. saatinde, çürümekte olan Kara Delik adlı paralel bir boyutta, başka kimsenin göremediği yaratıklarla savaşıyoruz. Gölgeden, kâbuslardan ve açlıktan doğmuş canavarlarla. Ve tüm bu karanlığın kalbinde açılmak için fısıldayan bir kapı. Ama o kapı açılırsa? Her şeyin sonu gelecek. Biz, Zamancılarız. Dört seçilmiş. Dört zincirle birbirine bağlanmış kader. Ve içimizden biri; dünyanın son umudu, ışığın kendisi. ********** HİKAYEM REKLAM PANOSU DEĞİLDİR. BOŞUNA YAZMAYIN SİLİYORUM. ☆ ZAMANCILAR ADINDAKİ İLK VE TEK HİKAYEDİR.

Dünyada 100-den fazla yaratık vardır. İster insan, ister vampir, isterse de kurt olsun. Binlercedir. Daha onların ismini bile bilmezken onlar tam etrafında dolaşırlar. Bunların hepsi 'İnsan' adını taşıyarak dünyada yaşarlar. Şüphelendirmeyi sevmezler. Bizimse bu yaratıklara inanmamamızın sebebi çok dikkatli olmalarıdır. ✔ Tüm Hakları Saklıdır.

🗝 Minicik dünyalarında kocaman prenses olmayı hayal eden çocuklardı şu kocaman dünyayı yakmaya kalkışanlar. Anne sevgisi tatmışlardı, ama anneden değil. Para almışlardı, ama babalarından değil. Hayatta kalmaya çalışmışlardı, adam öldürerek. Aşkı tatmaya çalışmışlardı, güvensiz kalplerine güvenerek. 🗝 Kimseyi umursamadan yavaşça bana döndü "meleğim" O böyle seslenince kıyamazdı ki meleği ona, o sadece meleği tanıyordu. Etraftakilere kısa bir göz gezdirdim. "Ben melek değilim." "Hayır öylesin sen her zaman bana gülüşünle cenneti gösteren meleksin. Benim meleğimsin." Acı acı gülümsedim ona benden izinsiz gerçeği fısıldadı dudaklarım. "Ben seni anca cehenneme götürürüm. Çünkü ben Cehennem Meleği'yim." Arkamı dönüp onu orada babasının leşiyle bırakarak gittim. 🗝