20 yaşında bir genç kız. Acıyla büyümüş, nefretle büyümüş. İçinde saklanan bir çocuk var, asla yaşayamadığı çocukluğu var. Hayatı boyunca babaannesi dışında kimse tarafından sevilmemiş bir kız bu. Sevilmemesinin nedeni topal olması. Ya da annesinin onu dünyaya getirirken hayatını kaybetmiş olması. 23 yaşında bir genç adam. Şımarık, her şey istediği gibi olan bir adam ama onun da içi çocuk. Onun da annesi onu dünyaya getirirken vefat etmiş ama o çok sevilmiş. Ailesi onu çok sevmiş, çevresi onu çok sevmiş. Ne isterlerse yapmışlar ama bir kez istediğini yapmamıslar ve bu şımarık adamı o kızla evlendirmişler. Adam ondan utanmış, yanına yakıştırmamış, kız kırılmış, çok kırılmış. Adam onu istememiş, kız gitmiş. * Şiddet, küfür ve olumsuz ögeler içerebilir. * Spiritüel - 1

tesetturlu bir kızın imtihanı...

"Can yakan gerçekler,yitirilen umutlar hayaller ve gerçekler. tamamen kaybolmuş bir genç kız kendini affetirmeden durmayacak genç bir erkek hiç hesapta olmadan çıkan aşk " ~~~~~~~~~~~~~~ Hamza'nın intikamı Hafsa'nin sonu oldu. Hafsa en sevdiğini,ilkini,hayallerini nefesini kaybetti. Hamza gerçekleri itiraf ettiginde herşey için geç kalmıştı ikisininde en çok birbirlerine ihtiyaçları varken ve Hafsa adeta başka birine dönüşürken Hamza'yı affedebilecekmi? kızgınlık kırgınlık intikam aşkın önüne gecebilecekmi? onlar için ikinci bir hikaye varmı yoksa tamamlanmadan bitirmeye mahkumlarmi? "Affetmek için iki kişilik erdem lazım;hem onu affetmek hemde onu affettigin için kendini affetmek"~

Örtülü masum ve birazda huysuz iki kanka Şifa ve Feyza ... Sözde müslüman dinini bilmeyen zengin kızların gözdesi hırslı iki kardeş Arat ve Huzeyfe ...

"Hurma ağacı." "Efendim?" "İsminizin anlamı diyorum, hurma ağacı." "Ah, evet.Babannem koymuş. Bana bıraktığı en büyük miras benim için.İsmimi çok seviyorum.Ama ailem ve arkadaşlarım Buğlem ismimi kullanır.Lina'yı kullanan sadece babannemdi onu da kaybettim malesef." "Başınız sağolsun.Güzel bir miras bırakmış size.Benim artık çıkmam lazım.Allah'a emanet olun." Not: Bu, ilk hikayem, ilk deneyimim, ilk heyecanım. Dolayısıyla çok acemiyim. Başka platformlarda, hatta bir kağıda dahi bir hikaye yazmadım daha önce. O yüzden sabırla okumanızı tavsiye ediyorum.

Ayşem: 21 yasinda dinine düşkün inatçı hemşirelik 4. Sınıf ögrencisi tatlı hemşiremiz. Burak:24 yaşinda zengin ailesine rağmen inatla hayallerinin peşinden koşan yakışıklı doktorumuz. ***

Yazardan Mesaj: Instagram'da gördüğüm bir yorum üzerine tekrar düzenleyip yayınlama kararı aldım. Hikayede olabildiğince genel hatları bozmadan, tutarsızlıkları düzeltip saçmalıkları ortadan kaldırmaya çalışıyorum :) Sekiz dokuz sene önce yazılmış bir hikaye olduğunu unutmayın. Pamuk Şekeri sizler için geri döndü :) *** -"Duygu ben..." -"Umut gidebilir miyim?" -"Önce beni dinle." -"Gitmek istiyorum..." -"Neden..?" -"Seninle konuşursam eğer kendimi affederim. Ama affetmek istemiyorum. Neden diye soruyorsundur şimdi. Çünküsü de bana kalsın. Şimdi izin verirsen gitmek istiyorum." -"Çünkü neden..?" -"Lütfen Umut..?" -"Duygu..?" -"Çünkü... çünkü bana haram olan birine, sana sevdiğimi söyledim. Ve günaha girmiş oldum. Eğer seni dinlersem kendimi affeder günahımda amel defterimde öylece kalır..." -"O zaman helalim ol..." DEVAMI HİKAYEDE... Yıllaaar önce yazılmış bir hikaye, hata varsa affola 04.10.15

Kozasında özgürlüğünü bekleyen kelebek misaliyim.. Hikayeyi artık Cihan Bozacı'nın youtube kanalından dinleyebilirsiniz. https://www.youtube.com/watch?v=xC244oYLJqE&feature=youtu.be Yayım tarihi 27.10.2016

© Telif hakkı yazara aittir. "Neden ismin Mihrimah değilde Mihrima?" Bu sorduğu soruyla birlikte kafamı sağ tarafa çevirdim. Şaşırmıştım açıkçası. Hele de bu Melih olunca normaldi yani. Ben ona o da karanlığın hüküm sürdüğü, sadece ayın varlığını gösterdiği gökyüzüne bakıyordu. "Aslında adım Mihrimah fakat babam nüfus müdürlüğünde Mihrima olarak yazdırmış." dedim ve onun baktığı yere, gökyüzüne baktım. "Anlamı ne?" bu soru, beklemediğim yerden gelmişti. "Bilmem...hiç araştırmadım. Babam, güzel anlamı olduğunu söyler." "Güneş ve ay" "Hıh?" hıh nedir Mihrima. "İsminin anlamı... Güneş ve ay" şuan suskunluk heryerimi esir almıştı. Düşünün kalbimin attığından bile emin değilim. Öyle bir sessizlikti içimdeki. Cidden bunları söyleyen Melih miydi? ". İnsanlar isimlerinin anlamı gibidirler derdi babaannem. On yıl sonra bu sözü şimdi, daha yeni anladım." inanmayacaksınız ama bunları söyleyen gerçekten de Melih 'ti. Not : HİKAYENİN HERHANGİ BİR YERİNDEN ÇALINTI OLURSA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

ASKIDA / Hani her insan kendi hayatının baş rolüdür diye bir söz var ya. Her insan kendi yalanlarının baş rolüdür. Hayat doğru yazılır. Yanlış yaşanır... \/\/\/\/\/\/ "İsmini neden sevmediğini anladım Hifa." dedi önümde diz çökerek. "Neden?" diye sordum. Bu kadar yakınımda olması tuhaftı. Hep mesafe olurdu bizim aramızda. "Doğduğunda ismini kulağına fısıldamamışlar sana. Benimsememişsin. Kabul etmemişsin bu güzel ismi. Ezan okumamışlar sana fısıltıyla. " Saçlarımı geri attı ve kulağımı ortaya çıkarttı. Hayır.. hayır. Bu kadar yakın olmamalıydı. Bana göre sorun değildi ama o, sorun olurdu onun için. Dudaklarını kulaklarıma yaklaştırdı. Yumruklarımı sıktım. "Allahu Ekber, Allahu Ekber." diye fısıldadı. Gözlerimi yumdum ve yutkundum. "Selim?" diye fısıldadım. Dinlemedi devam etti. En sonunda, "Hifa." diye fısıldadı. "Hifa." "Hifa." "Senin ismin Hifa, güzel kız."