Onun gözleri tutkuydu ; Lavlar akıyordu gözlerinden yüreğine , her baktığında yakıp kavuran ... Onun gözleri huzurdu ; Gece gibi kuytularına saklayıp , ışığı ile kutupyıldızı olup yolunu bulduran ... Onun gözleri mühürdü ; Gözüne başka bir göz , yüreğine başka bir yüreğin değmesine izin vermeyen ... ************************************************************* Ben Nehir ... Ormanları andıran bir çift yeşil gözün içinde yolumu kaybettim ... Bulmaya hiç niyetlenmeden ... Ben Nehir ... '' Fırat'ın Dicle'si ol ! '' dediğinde düşünmeden tuttum uzattığı elini ... Dicle misali çağlamaya gittim peşinden ... Dicle gibi hala yüreğim Fırat için çağlarken ... Ben Nehir ... Kurumaya yüz tuttum ... Yayınlanma tarihi : 29 Eylül 2015

"İyi" deyip telefonu kapattı. Ya da kapattığını sandı. Çünkü hala sesler geliyordu telefondan. " Bu oyun nereye kadar sürecek diyordu " bir ses.. Bu ses tanıyordum. Bu Karan'ın en yakın arkadaşı , Buğranın sesiydi. "Ömür bana aşık olduğunu itiraf edene kadar " " Ya itiraf etmezse, kızdaki inat ,sende bende yok , işin çok zor, hele evliliğin düzmece olduğunu öğrenirse seni kör kuyulara atar üzerine de beton döker" Ah canım benim beni çok iyi tanıyordu ama , allah aşkına bu adam ne saçmalıyordu ? "Öğrenmeyecek " dedi Karan. Boğuk sesi kulağımda yankılanırken , sinirle telefonu kapattım. Gözlerim aynadan Esrayla kesişti. "Bana spor ayakkabılarımı getir dedim. Hiç soru sormadan kutudan ayakkabıları çıkarıp önüme koydu. Annemin şaşkın bakışları altında , giydim ayakkabılarımı.. Bu arada kuaförde duvağımı takmıştı.. Tek kelime etmeden çıktım oradan. Sinir tepeme çıkmış , gururum ayaklar altındaydı. Demek bana oyun oynuyordu. Aynı öfkeyle gelinliğin eteğini toplayıp koşmaya başladım.. Ne bana deli görmüş gibi bakan insanlara aldırdım ne de yerlerde sürünen , leke olan gelinliğime.. Yıllar öce bir yerlerde aşkın tarifini okumuştum.. Rüzgar tenimi yalarken o geldi aklıma.. 1 Tatlı kaşığı romantizim. 3 Yemek kaşığı güven. 1 çay kaşığı paylaşım. 1 Pinçik şefkat. 1 çimdik eğlence 1 Kilo uyumluluk. Yarım su bardağı sabır.. Sabırdı , en son malzemesi , ve Karan tüm kotasını doldurmuş , başıma geleceklere hazırım diyerek bana hayatımın kazığını atmıştı.. Madem oyun istiyordu , o zaman oyun benim kurallarıma göre olacaktı... Önce işe şu sahte nikahı gerçek yapmakla başlayacaktım -

Korkuyordu muydum ? hem de İliklerime kadar .koşmaktan bacaklarım agrımış nefes Alış verişim sıklaşmıştı. Dayanacak gücüm kalmamıştı yapabildiğim tek şey içimden Allah'a yalvarmaktı .. Ayak sesleri gittikçe yakınlastığında kalbim deli gibi atmaya başladı . " Dilşah" ismim ağzından yüzüme tükürürcesine çıktı. " ö-ö zür dilerim " dememle sert darbeleri ardı ardına geldi gözümün önüne beyaz bir ışık geldiğinde herşeyin sonuna geldiğimi anladım . O bir sadistti ve en kötüsüde ondan kaçışım yoktu ...

Ben Anna, küçük yaşımda düştüğüm bu saray cennetim ve cehennemim olarak ikiye ayrılmıştı. Ortada kaldığım çizgim de bir yanım bana cenneti sunacak aşkım, diğer yanım ateşimde cayır cayır yanacağım acım... Ben Alex, bu krallığın en büyük varisi, tahtımın ve gücümün adamıyım. Her gece koynuma aldığım cariyelerim, gün doğduğunda biten ilişkilerim... Ta ki karşıma masum yüzü, kıvrak hareketleriyle bana dans eden kölemi görene kadardı bu boşvermişliğim. Aldığım her nefesfe odama doğan güneşimi, karanlığımda kaybetmek için uğraşan düşmanlarımla mücadele ederken, karşı karşıya geleceğim validemle sonumu çizecektim... "Benim hayatım, benim gücüm, benim krallığım. Bu taht benim, bu aşk benim. Seni benden kimse alamaz Anna."