On: Przyszły Alfa który szuka swojej bratniej duszy. Ona: Wyprowadza się ze swojego starego domu do nowego ponieważ jej rodzice dostali lepszą prace. Co się stanie kiedy się odnajdą ?

Na świecie nie ma bajek, w których nie byłoby ukryte ziarno prawdy. Nie ma tajemnic, których nie dałoby się odkryć. Nie ma czynów, słów i decyzji bez konsekwencji. Bohaterowie powieści mają wiele tajemnic. Ukrywają przed światem swoje prawdziwe oblicze, a mrożące krew w żyłach opowieści biwakowe, przyjmują realnych kształtów i odsłaniają świat, w którym toczy się wojna od setek lat. Stary mityczny wiersz nabiera zupełnie innego znaczenia, kiedy młoda Emily poznaje tajemniczego mężczyznę. Zdezorientowana tym co zauważa, staje przed trudnym wyborem w obliczu narzuconego jej na siłę dziedzictwa. © All rights reserved © Ta praca bierze udział w konkursie "Skrzydlate słowa" ~~*~~ "Uwielbiasz pisać, to jest widać. Masz dobrze nakreślone relacje i sytuacje, które wywołały uśmiech na mojej twarzy... " Constancja "Strasznie mi sie podoba to jak kreujesz postacie. Nikt nie jest tylko jednowymiarowy, emocje też opisane są bardzo... wciągająco? Nwm jak to nazwać ;-) Trafiła się perełka ." Zmulona "Bardzo podoba mi sie jak piszesz o emocjach. Czuć to gdy się czyta, ale też nie zostawiasz tego bez potwierdzenia. Chociażby scena pod barem. I powiedz mi jak William to robi, że tak znika, też chcę tak umieć! Zainteresowały mnie też te aury. Wiem, że to Twoja książka i wizja, ale ma podstawy u źródeł." Conastancja "Zaczyna mnie to wciągać jak odkurzacz, a rozdziały z początku zbyt wielkie teraz są za krótkie! I pomyśleć ze kotka mogła być aż tak wredna. *zerka na swojego kota* Chociaż kot to zwierze magiczne, podoba mi się pomysł wykorzystania tej symboliki." Constancja "Wspaniała książka :) Bardzo ciekawie mi się ją czytało. Bardzo mnie wciągnęła. Mam nadzieję, że Mili już na stałe wróci do Williamka i nic ich nie rozdzieli." Gadzina_1999 "Również z zapartym tchem śledziłam losy

KSIĄŻKA ZAKOŃCZONA ONA - Nigdy nie była posłuszna ON - Chciał żeby wszyscy byli posłuszni "Mężczyzn już nie było... Zostałam sama. Nic nie widziałam. Powoli wstałam i wyciągnęłam przed siebie ręce. Gdzie są kraty? Krok do przodu... Ściana. W prawo krok do przodu... Pustka. Dwa kroki... Kraty! Z całej mojej siły krzyknęłam i uderzyłam pięścią w metal. Ręka strasznie mnie bolała, ale nie mogłam przestać. Jeszcze raz, ale mocniej i głośniej. Ręka bardziej boli. Kopnęłam... Noga pierze. I jeszcze raz warknęłam pięścią i wydałam z siebie jeszcze przeraźliwszy krzyk. Po chwili poczułam ciepłą ciecz spływającą mi po dłoni. Zignorowałam to i kopałam mocniej. Moje palce u stóp wysiadały, a gardło było całe zdarte. Powoli traciłam siły. I ostatni raz z dłoni. Oparłam się o ścianę i zjechałam na dół. Z mojej ręki zaczęła ciurkiem spływać krew. Co ja najlepszego robię?! Jakbym wpadła w trans... Miałam już zacząć płakać, gdy usłyszałam kroki. - Pomocy... - szepnęłam, bo moje gardło nie pozwalało mi na więcej Miałam tylko jedno życzenie, prośbę. Chciałam tylko Jeffreya... " #30 w O WILKOŁAKACH #23 w O WILKOŁAKACH! #12 w O WILKOŁAKACH!!! #6 w O WILKOŁAKACH!!!! <3 #1 w O WILKOŁAKACH!!!!!! KOCHAM WAS! <3 :* W TEKŚCIE MOGĄ ZNALEŹĆ SIĘ WULGARYZMY! 05.02.2018

Opowiadanie w trakcie korekty. Przy poprawionym rozdziale występuje gwiazdka * ,,-Ja cię do tego doprowadziłam?! To ty mnie porwałeś, przetrzymujesz i ciągle ranisz!- krzyknęłam- chcę wrócić do domu! -Nie możesz! Teraz należysz do mnie, a twój dom jest tutaj- powiedział i chwytając moją dłoń przyłożył ją sobie do torsu w miejscu gdzie mogłam usłyszeć jego szybko bijące serce. -Nie możesz mnie zmusić do miłości!- krzyknęłam. -A założymy się?- szepnął, po czym nachylił się i gwałtownie wpił w moje zimne usta." Katherine Hope- perfekcyjna. Przyjacielska, uczynna, zabawna, urodzona gimnastyczka i językowiec. Ma idealny blado niebieski dom i doskonałą rodzinę. Wspaniałą mamę i niesamowitego tatę, inteligentnego brata i kochaną małą siostrzyczkę. Przyjaźni się z odwieczną przyjaciółką i wydaje się, że jej jedynym zmartwieniem jest matematyka. Czy to prawda? Czy pod fasadą najlepszego życia, skrywa ból, który może ją zabić? On na pewno. Nowa postać w jej życiu, nie będzie nieskazitelna, chociaż może właśnie przez to, będzie w stanie przebić tą wyimaginowaną bańkę mydlaną, jaką jest jej życie? #104 O wilkołakach- 05.03.2018 #99 O wilkołakach- 08.03.2018 #80 O wilkołakach- 10.03.2018 #57 O wilkołakach- 13.03.2018 #44 O wilkołakach- 24.04.2018 #33 O wilkołakach- 28.04.2018 #06 O wilkołakach- 20.05.2018

W obliczu prawdy i sytuacji, w której stanęła Emily wraz z Williamem, ważą się losy szczęścia ich rodziny i watahy. Teraz kiedy już wszystko zostało odkryte, pozostaje jedynie mieć nadzieję, że podołają wyzwaniu. Kolejne fakty, nowe twarze i kolejne wyzwania, które będą prowadzić bohaterów po zawiłych ścieżkach ku szczęściu i prawdzie. Kim stanie się Emily, kiedy odda medalion i czy tajemne jezioro zostanie odkryte? © All rights reserved ©

Nazywam się Hadley. Mam 16 lat. Mój ojciec zmarł w wypadku dwa lata temu. Po jego śmierci przeprowadziłam się z powrotem do mamy, do Quitown. To właśnie tu się urodziłam, ale ojciec chciał jak najszybciej zapomnieć o tym miejscu. Tak więc wylądowałam w zupełnie nowym otoczeniu. Wszystko było w porządku do czasu, kiedy nie zaczęły mnie dręczyć koszmary. Jeden sen - na jawie jak i w nocy, przepełniony ciemnością i chłodem, ale jakże realny. I do tego jeszcze to uczucie czyjejś obecności. Los bywa okrutny bo kiedy po raz pierwszy weszłam na korytarz nowej szkoły, to właśnie jego pierwszego dostrzegłam. Kiedy nasze spojrzenia się spotkały, w tych oczach zobaczyłam coś, od czego moja krew zastygła - rozpoznanie. Wiem, że muszę trzymać się od niego z daleka, ale moja ciekawość mi na to nie pozwala. Co będzie jeżeli prawda mnie przerośnie?

Ona była zwykłą nastolatką. On był czarnym wilkiem. Dwa różne światy, połączą się w jedną, spójną całość.

Jedyna szansa,by uciec od niego. Był potworem. Potworem w ciele człowieka. Nigdy bym nie pomyślała,że moim przeznaczonym będzie wilkołak-nawet nie wiedziałam,że one istnieją. Nie gonił mnie,mimo to słyszałam jego zrozpaczone wycie. On i tak mnie znajdzie,ja to wiem. ''Wiesz,Nicol,że i tak cię znajdę'' te słowa odbijały mi się w głowie niczym pszczoła o sufit. Nie chcę,by mnie znalazł,a jednak druga część mnie chce się zatrzymać i wrócić do niego. ''Jesteś moja!'' warknął. Nie przestałam biec,dzięki temu wyszłam na ulicę. Zwycięstwo. Uciekłam od niego i jego chorego charakteru. #75 o wilkołakach ~08.09.2016.

Dziewczyna mieszkająca z ojcem, tajemniczy obserwator z lasu, poznali się kilka lat wcześniej przez przyjaciółkę dziewczyny, potem on zniknął, ona została według niej sama, ale czy na pewno...? Jaka jest prawda? Dowiedzcie się sami...

Rok 2278. Ponad 120 lat temu wilkołaki się ujawniły. Wybuchła wojna między ludźmi a zmiennokształtnymi. Została ona wygrana przez wilkołaki. Zwycięscy nie byli łaskawi dla przegranych. Osoby, które nie zostały zabite podczas pokaziwych egzekucji żyły w skrajnym ubóstwie i strachu przed tym, co przyniesie następny dzień. Zwyciężeni nie posiadali żadnych praw, a ich zadaniem była niewolnicza praca na rzecz wilkołaków. Wszelkie objawy buntu były krwawo tłumione. Mimo to istniały jeszcze ruchy oporu. Do jednego z nich należała młoda dziewczyna o imieniu Abigail, mieszkająca w Vissalium, jednym z najbiedniejszych miast. Obiecała sobie ona kiedyś, że własnoręcznie zabije alfę i polepszy los ludzi. Dlatego też wzięła udział w powstaniu, które jednak skończyło się klęską. Wraz z innymi powstańcami, którzy przeżyli została zamknięta w więzieniu. Kilka razy próbowała z niego uciec, jednak bezskutecznie. Niedługo ma przybyć alfa, by ostatecznie z nimi skończyć. Abigail ma świadomość tego, że jej dni są policzone. Jednak czy napewno? Co jeśli jej przeznaczenie jest inne, a największy wróg stanie się jednocześnie jedną z najważniejszych osób na świecie?