Bu kesinlikle bir kitap değildir.Bu derdini kimselere anlatamayan,içine kapanık,güneşle birlikte kaybolan bir çocuğun kendiyle verdiği sınavdır.Bu sessiz çığlılıkların birer harf şekline bürünmesidir.Başımdan geçen olayları ve mutlu olmanın sırrını ufak süslemeler ile size nüks etmek istedim.Hani birgün olurda tanışırsanız biriyle,severseniz kendinizden çok,tutarsanız o minik,şirin ellerden.Yaşanılan bir örnek olsun size en azından.Yapmayın yapılanları.Kırmayın,incitmeyin birbirinizi,mutlu olun,güzel hayaller kurun.''Karıncayı bile incitmem deme,Bile'den incinir karınca.''Ama siz siz olun hayat şartları gerektirmedikçe aşık olmayın.Büyük kazançlar büyük kayıplar doğurur. İyi okumalar.Yorumlarınız benim için değerlidir :)

Okula geç kalmamak için hızlı hızlı giderken çok beğenerek aldığım ayakkabıcıklarımın bağcıklarınin gazabına uğradım ve yere kapaklanıcakken kolumdan tutulmasıyla yerle öpüşmekten kurtuldum. Kafamı kaldırdığımda teşekkür edicektim ama ultra yakışıklı yunan tanrısı tipli kasları ben burdayım diye bağıran çocuk "Tanışmak istiyorsan düşme numarası yapmana gerek yoktu tamam biliyorum cazibeme karşı koyamıyosun ama daha yaratıcı fikirler bulmalısın bence. "dedi. 04.06.2017 tarihinde Gençkurgu #1.

1 kız ve ünlü bir grup = Aşk "Aşkın açılımı nedir?" "Allah'ın Şeker Koliği" "Yine tüm şekerleri yedin nasıl desem diye düşünüyom demi ?" "Ya vurma melis."