Çünkü herkesin evi, göğsünde taşıdığı insanın dizinin dibidir. (eşcinsel kurgu) (düz yazı)

TAMAMLANDI Munteza zorbanın tekiydi ama Uğurcan'a iyi davranırdı. Uğurcan'sa en büyük zorbalığı kendisine yaptığını düşünüyordu. Duygusal ve toparlanamayacak şekilde.

TAMAMLANDI "Ben beni güzel sevebilecek birini istiyorum." "Ama aradığın şey güzel sikebilecek biri."

Tamamlandı. "çok seviyorum seni lan," dedi gözyaşlarının arasından acı bir hıçkırıkla. Küçük çocuk gibi kızarık, ıslak gözlerini ovuşturdu eliyle. Öyle kötü duruyordu ki. "SUS LAN SUS SÖYLEME BUNU!" dedi çıldırır gibi. Çekiştirircesine ellerini saçlarının arasından geçirdi. Sinir krizinin eşiğindeydi. "YAKARIM LAN SENİ YAKARIM!" Hızla yakasına yapıştı çocuk gibi ağlayan yeşil gözlü oğlanın. Nefret ettiği, iğrendiği kişiden duymak istemiyordu bunu.

TAMAMLANDI Turunç eğlencesine düşkün, umursamaz biriydi. ya da öyle gözüküyordu. Ozan dürüst, güvenilir ve iyi bir arkadaştı. ya da öyle gözüküyordu.

[Tamamlandı] Sadece on yedi yaşındaydık ve elimizden bu kadarı gelmişti. -Texting-

Mete, babası tarafından terk edilmiş, annesinin kim olduğunu bilmeyen biriydi. Ayrıca konuşamıyor ve diğer insanlardan farklıydı. Dedesi ile köy de yaşıyordu. Hayatı sessiz sakin giderken birgün bir anda hayatı tamamen değişir.

"Normal değilim Demir."

Güzelliğine aşık olduğunuz birini güzelliğini kaybettiğinde de sevebilir miydiniz? Sadece bedenleri, şekilleri, görüntüleri sevenlere ne yazık! Ölüm her şeyi yok edecek. Ruhları sevmeyi deneyin. ~Victor Hugo

|Tamamlandı| Babası öğretmen olan Ekim, babasının tayini çıktığı için yeni bir mahalleye taşınır. Mahalleyi gezmek için dışarıya çıktığında bir adamla atışırlar. Bu adam mahallede sözü en çok geçen kişidir. İlk başta araları pek iyi değildir ancak ilerleyen zamanlarda durum değişir. - "Emre benim evimdi..." - Bu kurgu cinsellik, eşcinsellik ve argo içeriyor.