16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Biz Yoldaşlığın çocuklarıydık.Geçmişe ağlayan geleceğe bakan umut dolu kalplere sahip olanlardık.Şimdi geçmişe bakıyorum da ne kadar da canımız yanmış... Hermione

-Hiç biriniz beni bilmiyordunuz! Fakat onları yapan O Değil BENİM!! Adım ise.... Kapak: Daughterofkaos123

Kaçmaya çalışıyorum... Kaçmayı bırak şu an nefes alamıyorum... Hareket edersem ölecekmiş gibiyim... Ruhumu bilmediğim yollara terk etmiş gibi hissediyorum... Özel alanıma yaklaşan biri var... Biri ya da bir şey... Ama ne ya da kim bilmiyorum... Belki bir hayal belki gerçek... Neden hayatımı mahvetmek üzeresin gibi hissediyorum?

Gigant savaşından 1 hafta sonrası. . . . #1 percabeth 15.02.21

espriler için davetlisiniz :)

Çekilen son acılar, son sözler, son aşklar, son umutlar, kuvvetli dostluklar, son meydan okumalar, son düşmanlar, son savaş ve son mücadele...

Percy Jackson ile ilgili bir fan fiction.Umaım beğenirsiniz :D

"Sendin Hermione, başından beri sendin." harry-hermione