پول… اين كلمه كثيف… دليل بدبختي منه! منو مجبور به احترام گذاشتن به كسايي كه اصلا لياقتشو نداشتن كرد… منو مجبور به سكوت در برابر خيلي چيزا كرد… اين سكوت و احترام بيجا،آينده منو به آتش كشيد!

شب از جایی شروع میشه... که تو... چشمات و میبندی! By:@FreakBita

ازش خواسته بودم که موقع رفتن خونه داییم کمتر آرایش کنه واون هم تو چشام زل زد وگفت این چندمین باره که ازم می پرسی ومن هم میگم چشم اصلا آرایش نمیکنم خوبه میدونستم که اینو علکی میگه ومن از ش نمی خواستم اصلا با این قضیه مشکل که نداشتم از این که می دیدم با آرایش کردن اعتماد بنفس هم زیاد میشه خوشحال هم بودم شب موقع رفتن دیدم مانتو پوشیده آماده نشسته گفتم نمیخوای یه دستی به صورتت بکشی گفت نه گفتم یه روژ که مشکلی نداره گفت نه بریم خلاصه سوار ماشین شدیم و راه افتادیم هر از گاهی نگاه میکردم تا از توی کیفش آینه کوچیکش روبیرون بیاره و یه پنکگ ورژی بزنه ولی انگار نه انگار دیدم سیدیم جلو در خونه ماشین رو پارک کردم ناهید ایستاده بود زنگ وزدم بعد از چند دقیقه دیدم دختر دایی کوچیکم که از موقع تولد تا حالا ندیده بودمش دروباز کرد (۱۰سال) نشناختمش کلی روژو خط مژه و...گفت پسر عمه دیر کردی بیاین تو... نگاهی به ناهید انداخت نمیدونستین تولدمه. ناهید منو نگاه کرد من هم منتظر بودم زمین دهن باز کنه....

یه سری داستانک های طنز سیاه

این چند خط یه فن فیکشن هست از کتاب صید غزل آلا در آمریکا نوشته ی ریچارد بارتیگان و هیچ ارتباطی با محصول تجاری به اسم نوتلا نداره . امیدوارم کسی با خوندن این فن فیکشن تشویق به خوردن نوتلا نشه :)

"این همون شکلیه که میخوای تموم عمرت رو زندگی کنی؟" با حرص پرسیدم و حس می کنم با ابرو های توهم رفته خیلی احمقانه به نظر میرسم. لبخند بزرگی میزنه و دست هام رو توی دست هاش قفل می کنه. "البته که نه..البته" Highest Ranking : #1 in Teen Fiction (persian)

«طبقه‌ی بالا» من تنهای تنها بودم! یادم نبود چند وقته... سال‌ها... خاطرات کم‌کم پاک شدن. حتی اسمم رو به سختی به یاد می‌آرم. شب و روزها می‌گذرن. یادم نیست به چه گناهی این جا حبس شدم. هیچی یادم نیست... تنهایی، تنهایی، تنهایی... ...و بعد، یه روز در صدایی کرد و من به جای صورت روانپزشک، چهره‌ی یه دختر جوان رو توی چارچوب در دیدم! ...که وحشت‌زده به من خیره شده!!! A Niall Horan Fanfiction