One Piece shoty różnej jakości. Zapraszam na moje prywatne Grand Line zamknięte w klasyczne drabblesy po sto słów. (Tak +- 100 słów. Wuja google sprawdzał, więc może być różnie. Ryzyko było w to wliczone. Szkoda tylko, że jestem słaba z matmy.)

Osławiona drużyna Shanksa. Po odejściu swojego kapitana, cały czas zmieniają dowódcę. Pani kapitan, która również nie może znaleźć stałej drużyny, dostaje ich pod swoje zwierzchnictwo. Czy grupa ludzi, którzy etykietę wojskową mają za nic, dadzą radę ze sobą współpracować?

Zapraszam do czytania i zamawiania one-shotów z Black Clover :)

Eliza, prawie studentka dziennikarstwa, na własne życzenie wplątuje się w niedorzeczną sprawę. Zbierając materiał do artykułu, śledzi dwójkę podejrzanych cudaków, przeżywa atak krwiożerczych moli książkowych i zostaje przyjęta na staż do zadziwiającej instytucji przypominającej typowy polski urząd, ale w wydaniu rodem ze słowiańskiego świata magii. W pracy musi znosić m.in. niespełna 200-letniego wampira-weganina, drażliwą wiedźmę cierpiącą na żabofobię oraz wilkołaka, na widok którego to kobiety wyją do księżyca. Jakby tego było mało tajemnicza klątwa panoszy się po całym kraju, pochłaniając coraz więcej ofiar. Wyróżnienie w kategori fantasy w konkursie literackim Splątane Nici 2019 organizowanym przez @glnozyce

Umarłaś. Zostałaś zabita i gdy się obudziłaś, otaczał cię chłód. Przeciekający przez całą twoją egzystencję, krzyczący; nawołujący do tego, żebyś coś zrobiła. Kierował wszystkie twoje myśli w stronę twoich ostatnich wspomnień; szerokich, zielonych oczu i huku wystrzału. Nie zasługiwałaś na to. Nie powinnaś umierać. Zapłaci za to. Życiem. Tylko... Czemu te zielone oczy płaczą? Uwagi: -Pierwsze kilka rozdziałów będzie... Ciemne z braku lepszego określenia (ale potem jest lepiej!) -Będą przekleństwa (nie ma Bakugo bez przekleństw, ale pewno je troszku obgwiazdkuję) -Gdyby ktoś się zastanawiał czemu użyłam "&", a nie "x"... No cóż, w tym opowiadaniu osiągnęłam apogeum braku romansów -Jeśli dzieją się rzeczy z anime, w których nie zachodzi zbyt wiele zmian staram się po tym przejechać jak najszybciej się da (tudzież zapierdzielając niczym Iida) -Poziom przemocy nie przekracza tego z czym spotykamy się w anime (trochę trudno przebić dzieciątko, które w bodajże drugim czy trzecim odcinku złamało sobie... Mniej więcej wszystko. Izuku x złamane kości otp) -Momentami robi się poważnie (khę, khę, pierwszy rozdział to porwanie, więc no...), ale ogólnie jest całkiem miło i przyjemnie -Żaden Kurogiri nie został zraniony w tworzeniu tego opowiadania. ŻARTOWAŁAM -Znicz dla Aizawy, bo jego przeznaczeniem jest męczenie się z problematycznymi dziećmi [*] -Bakugo dostaje w twarz (w przyjacielski sposób. Naprawdę! Obiecuję!) Obrazek z okładki: https://pl.pinterest.com/pin/509610514081888627/ (Nie mam bladego pojęcia kim jest autor, ale jeśli jakimś cudem to zobaczy i powie: Nunu, nie wyrażam zgody na użycie tego to zmienię obrazek czy cóś Eng: If you are an author of picture and don't want it here then I'm deeply sorry and I'll delete it - more like it change but yeah, respect for creators. I came across it on pinterest and don't know who drew it but it's awesome my dude)

On nie był normalny, ona nie była... Tak jak cała sytuacja. Naprawdę, czy zwykły człowiek przeżyłby spotkanie z Magim po wkurzeniu go? Oczywiście, że nie. Acz ona dokonała tego niemożliwego czynu, bo była wyjątkowa. I dziwna. Pski: -Przygody, porwania i takie tam -Lekkie, przyjemne opowiadanko -Być może bawiłam się bardziej niż powinnam tworząc to. No cóż -Będzie podobnej długości co Jafar x reader (trochę ponad 50 stron A4, koło 17 tyś słów) -Jeśli będzie zainteresowanie to na 99% będzie zakończenie (ten pozostały procent to moja nagła, niespodziewana śmierć) -Bez mordów. Chyba -Jeśli jakaś część nie ma sensu to składam winę na siebie piszącą po nocach zamiast spać -Rozdziały co tydzień (ewentualnie częściej) Okładka przez dodanie literek i jakoś tam lekką maziajkę (wow!) by me (wiem, zje*ałam) Obrazek by nie wiem, ale macie linka; [url]https://pl.pinterest.com/pin/759841768351338438/[/url] Jeśli autor czy wyższe siły sobie nie życzą to nwm, usunę swoją egzystencję czy coś (tudzież zmienię okładkę), bo nie chcę nikogo krzywdzić czy prawa łamać. No no no, nie wolno. 27.11.2018 - 503 w "Magi". Wow.

Do pewnej szkoły gimnazjalnej uczęszczały dwie przyjaciółki. Chodziły do klasy drugiej. Nikola Tomczyk i Rozalia Stollen. Pierwsza była zawsze pogodna i uśmiechnięta. Nikola uważa się za zwyczajną , przeciętną dziewczynę. Jest niska, szczupła. Jej czarne włosy zawsze są rozpuszczone, przez co zakrywają jej oczy koloru morza. Rozalia to wysoka piętnastolatka o długich rudych włosach, które często zawiązuje w tak zwaną „końską kitkę". Nasze główne bohaterki dotychczas nie zdawały sobie sprawy, że jedna wymiana międzynarodowa może zmienić ich całe życie. Odkryją sekrety skrywane przez ich rodziców. Nic nie będzie już takie samo. Czy poradzą sobie? Czy będą musiały zaryzykować dla wyższego dobra? Czy odnajdą miłość? Tego dowiecie się czytając dalsze części. Do zobaczenia!

Siostra Kakashi'ego, córka słynnego Kła z Konoha - Sakumo Hatake. Jej ojciec popełnił samobójstwo, gdy miała zaledwie trzy lata. Zajął się nią dziewięcioletni wówczas Kakashi. Rodzeństwo w szybkim czasie zdobyło sobie sławę doskonałych wojowników. Jeszcze w Akademii poznała Itachi'ego Uchihę, z którym od początku nie miała najlepszych stosunków. Dwójka cały czas darła ze sobą koty, rywalizując o miano najlepszego w klasie. Zawsze jednak ich wyniki były identyczne, najlepsze ze wszystkich, co Kakate kwitowała zazwyczaj uderzeniem głowy w stół. Paradoksalnie najlepsze stosunki z kimś oprócz Kakashi'ego miała z bratem Itachi'ego, Sasuke. Spotkawszy go kiedyś na polanie treningowej, zaprzyjaźniła się z nim szybko. Gdy Kakate miała czternaście lat wyruszyła na trening poza mury wioski, gdzie szkoliła się pod opieką tak zwanej Córki Nocy. Wróciła po dwóch latach, opanowawszy potężne jutsu i Jedną Rękę Wojownika. Jak się okazało Sasuke wyrósł na młodego shinobi, a Itachi nie zmienił się nic, odkąd się rozstali. Kakate zaczęła trenować z młodym Uchihą, ku dziwnemu zadowoleniu starszego z sharinganowców... Ta opowieść nie jest moją własnością. Oryginalną wersję można znaleźć na http://historie-katd.blog.onet.pl/ Życzę miłego czytania.

Wszystko zaczęło się niepozornie - ot, Kankuro dostał spadającą z niebios gałęzią, a ty zainteresowałaś się tym, że jakiś krzak w pobliżu jęczy z bólu. Potem po poznaniu lalkarza poszłaś za nim - mimo jego licznych sprzeciwów - bo w końcu czemu by nie i zostałaś uwikłana w jakieś bagn... Fajną przygodę! Dokładnie tak! W naprawdę, bardzo fajną przygodę! Uwagi? -Nieco nudnawy (przynajmniej według mnie) wstęp z na-pierwszy-rzut-oka-nie-mającymi-sensu-legendami Dodatkowe informacje: -Nope lemonowi. Bardzo bardzo nope lemonowi. -Romans pewno będzie uwieńczeniem historii -Dużo humoru (nie potrzebne są kawały, żeby był humor x3) -Podróże (ale nie po świecie! Chociaż w sumie to po świecie troszku też - po buszu i pustyni dokładniej rzecz biorąc) Okładka zrobiona przeze mnie i @HoshiHatake (wzięłam kilka fanartów Gaary i połączyłam w jedność, a ona zrobiła z tego coś okładkowego ^^). Opowiadanie jest swego rodzaju podziękowaniem za 100 zwolenników, więc mam nadzieję, że godnie się wam odwdzięczam za tą naprawdę sporą ilość kochanych, czytających głupoty, które piszę ludzi (i nie ludzi jeśli są tu jakieś istoty nadnaturalne x3). 29.10.2018r #1 w polsku (śmieję się z tego bardziej niż powinnam. Kochajmy tag "polsku", jest idealny)