Historia w starym, gotyckim stylu - moralizatorskie przedstawienie człowieka z obsesją, którego sumienie ginie wraz ze śmiercią kochanki.

Lacrimosa Lacrimosa dies illa Qua resurget ex favilla Judicandus homo reus. Huic ergo parce, Deus Pie Jesu Domine Dona eis requiem, Amen. :-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-: " Położyłem dłonie na klawiaturze, lecz nie potrafiłem zagrać ani jednego dźwięku - jedynie głaskałem opuszkami palców jasne, nieco zniszczone od lat gry klawisze, na które nie spojrzałem ani razu. Mój wzrok nawet na sekundę nie opuścił tych pożółkniętych kartek, na środku których widniał przekrzywiony, nieco już niewyraźny napis: "Lacrimosa. W. A. Mozart."" :-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-: opowiadanie dedykowane dla Kora_Vedam

"-Christine, MUSISZ mnie kochać! I dał się słyszeć głos Christine, bolesny, drżący, czuć było, że towarzyszą mu łzy: -Czemu mi pan to mówi? Mnie, która śpiewa tylko dla pana? (...) Męski głos podjął rozmowę: -Musisz być bardzo wyczerpana? -Och, dzisiejszego wieczoru oddałam panu całą moją duszę i już prawie nie żyję. -Twoja dusza, moje dziecko, jest bardzo piękna. Dziękuję ci za to. Nie ma cesarza, który miałby równie piękny prezent! Dziś wieczór słychać było płacz aniołów!" ~ Gaston Leroux

Jeśli poznałeś historię Upiora w operze, musiałeś słyszeć o baśni, która krążyła w swoim czasie na południowym wybrzeżu Szwecji. Jest to baśń o Aniele Muzyki, którą Gustav Daee opowiadał swojej ukochanej córce w dzieciństwie. Ta niewinna bajka, została w dość niegodziwy sposób wykorzystana przez Eryka, znanego szerzej jako Upiór Opery. Tym razem jednak, nie o nim chcę wam opowiedzieć. Ani o Christine. Ani nawet o Gustavie. Dziś chcę wam przybliżyć baśń, którą ten szwedzki imigrant przywiózł wraz z sobą do Francji, a która na zawsze zmieniła życie jego dziecka.