Przypadek, niewłaściwe miejsce i czas. Walka. Nie o świat, nie o dobro czy wzniosłe idee. O rodzinę i przetrwanie - tak prozaicznie, tak mało wzniośle. A jednak tak właśnie rodzą się liderzy, tacy ludzie jak Hawke, których działania zapiszą się na kartach historii. Których znają wszyscy i jednocześnie nikt... Tekst pisany dawno, dawno temu, właściwie był to pierwszy tekst, jaki napisałam, więc styl ZNACZNIE różni się od obecnego.

Żyję na ziemi od setek lat. Przyglądałam się ludziom, wysłuchiwałam ich modlitw i próśb, spoglądałam na dary, jakie mi składali. Karałam ich i nagradzałam, przeklinałam i błogosławiłam, gnębiłam i pomagałam - zależnie od kaprysu. Cała moja egzystencja opierała się wyłącznie na zaspakajaniu moich potrzeb i szukaniu nowych rozrywek. Do czasu... Kanaan najechał faraon ze swoją armią, a razem z nim maszerowali jego boscy kuzyni w złotych maskach o zwierzęcych kształtach... Wbili się w mój kraj niczym pustynna burza, siejąc pożogę i zniszczenie. Ale najwyżsi z naszych bogów, Baal i Asarte, ukorzyli się i podjęli upadlającą próbę uratowania naszej ojczyzny... I tak oto ja, bogini, przed którą bito pokłony zostałam obdarta z godności i przekazana obcym bogom jako dar wojenny... Ale nie ugnę się. Nie zegnę przed nimi karku. Nawet jeśli mieliby mnie zrzucić z panteonu. Nawet jeśli oznaczałoby to wkroczenie do Krainy Zmarłych, gdzie czają się demony i ich ojciec, Apop, który nie tylko może zabić boga... Ale może też pożreć jego duszę... ***UWAGA*** PRZYPISY DO ROZDZIAŁÓW ZNAJDUJĄ SIĘ W SPISIE BOHATERÓW I DODATKÓW!! 20.08.2016 #10 Fantasy 07.09.2016 #3 Fantasy o.O nie ogarniam?

" Była różą, która nie posiadała kolcy. On miał ich za to, całe mnóstwo... " Byli jak ogień i woda. Jeden unikał drugiego. Do czasu, gdy ogień zaczął pragnąć dotyku, uczucia... Miłości. Jak więc ugasić ogień, by się nie sparzyć? Potrzeba wody. Ona nią była. Więc zaczął pragnąć. Pragnąć, by niemożliwe stało się możliwym... Tylko woda, bała się ognia niczym małe dziecko. Więc kim ogień musiał się stać, by woda przestała się go wreszcie bać? Notowania: #207 w Fanfiction - 04.12.2017 Okładka autorstwa: @helpfulkatherine Zapraszam serdecznie na jej profil.

Szary Strażnik pozostawia wszystko za sobą i wyrusza w podróż, która ma doprowadzić go do tego co utracił.

Powieść na podstawie serii Dragon Age. Opieram się na wersji podstawowej Inkwizycji - Bez DLC. Po pokonaniu Koryfeusza Inkwizytorka dalej dążyła do rozbudowy. Dorian, jeden z jej dawnych przyjaciół, natknął się nagle na pewną młodą i piękną dziewczynę, która również okazała się być magiem. Zjednoczyli się, by osiągnąć cel - By odkryć Tajemnicę Wielkiej Mythal.

Podczas jednej z wypraw Zwiadowców, docierają oni przypadkowo do nieznanej wioski położonej poza murem Rose. I odkrywają, że nie jest ona opuszczona, a zamieszkana przez pewne plemię ludzi. Ludzi, którzy żyli poza murami. Ludzi, którzy bez treningu potrafią pokonać tytanów. Ludzi, którzy pochodzą od starożytnego demona. Ludzi... nie... czarowników, którzy mogą odmienić losy ludzkości. UWAGA: To fanfiction rozgrywa się głównie w czasie PO DRUGIM SEZONIE i jest moim pomysłem na dalszą akcję, lecz ma licznie powiązania z rzeczywistą fabułą MANGI od trzynastego tomu. Tak więc występuje tu zgraja SPOJLERÓW. Amen.

Jesteś młodą, zdolną czytelniczką kart tarota. Budzisz się w magicznym sklepie zdezorientowana i pozbawiona wspomnień. Grę po angielsku można pobrać za darmo ze Sklepu Play lub App Store. To tłumaczenie. Nie jestem autorką historii. Wszystkie użyte obrazy należą do Nix Hydra, twórców the Arcana Game.

On był wielkim i strasznym Alfą, co potwierdzał na każdym kroku. Ona była jego cichą mate z przerażającą przeszłością. ------------------------- Opowiadanie całkowicie mojego autorstwa, zakaz kopiowania i takie tam. ~Morphium_1305

Inkwizycji nie udaje się powstrzymać Fen'Harela i ten ściąga Zasłonę. Wraca do czasów sprzed śmierci Mythal, udaje mu się powstrzymać zamach na nią i zrzucić Zapomnianych do czeluści. Ludzie nie mają dość sił, by zaatakować Elvhenan i Imperium Tevinteru żyje w cieniu Elfiej Chwały. Fen'Harel pamięta wszystkie wydarzenia, jakie miały miejsce w przyszłości, która w jego rzeczywistości nie miała miejsca. Tym czasem niemal przypadkowo doprowadza do związku dwójki elfów, którzy wydają się mu znajomi. Dwadzieścia lat później spotyka młodą uczennicę na szpiega Mythal, Zafirkę.

Myślicie, że historia Harry'ego Pottera kończy się na zwycięskiej Bitwie o Hogwart? Na połamaniu Czarnej Różdżki ? Nic bardziej mylnego. To dopiero początek...