Serinin 3.HİKAYESİ: (FİNAL YAPILDI) TUĞÇE,Nil'in kız kardeşidir ve iki sene önce annelerini kaybettikleri için onu Mert'le bırakıp babasının yanına Amerika'ya döner.Ancak aradan iki yıl geçer ve Tuğçe babasının ısrarıyla Türkiye'ye geri döner.Eğitiminin devamını da burada alacak olan Tuğçe,Nil'in evlenmesi sonucu evde tek başına kalır ve babasının istediği gibi kendi ayakları üzerinde duracaktır. Ancak hayat o kadar kolay değildir. Üstelik iki sene önce hiç anlaşamadığınızı düşündüğünüz yakışıklı bir fotoğrafçıyla yeniden karşı karşıya gelecekseniz.. Tuğçe'nin hayatındaki en büyük imtihanı olan Kaan,Tuğçe'ye farkında olmadan ve zamanla olarak neler yapacaktır? Peki ya Tuğçe,inkar etse dahi hoşlandığı adamın ilgisini kendi üzerine çekebilecek midir yoksa ona uzaktan bakmaya devam mı edecektir? Ve kader ağlarını onlar için iyi mi örecektir yoksa her şeyden önce çok zor bir imtihan mı yaşayacaklardır? ** Bu hikaye de de Nil'in kız kardeşi Tuğçe sizlerle.Yine romantizm,komedi,tutku ve dram var. Keyifli okumalar kusursuzlar! :) ** "Dokunma bana!" Hassas noktalarımı,içimde yaşadığım duygu karmaşasını adı gibi biliyordu. Biliyor ve bunu benim üzerimde kullanmaktan çekinmiyordu. Ama yeterdi artık! Bu işe,bir son vermeliydim. Üzülen,ezilen,kırılan taraf kişiliğimin tam aksi bu yönleri yaşayan taraf bendim. Her şeyi geçtim acı çeken taraf bendim bu adı konmamış arkadaşlıkta. Ama bu durum değişecekti. Değişecek ve de hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. İçimdeki öfke hala daha soğumamış hala daha alev alevken ondan aldığım güçle,acımasız halimle baktım o mavi gözlere. Yorgun,hüzünle kavrulmuş maviler. Benim olmasını istediğim ama kendimi üzmekten öteye gidemediğim mavilere son bir kez baktım ve dilimden çıkan zehirli kelimeleri döktüm acımasızca. "Hayatımda başıma gelen en kötü şey sensin.."

"Bırak artık!" diye bağırdım. Canım burnumdaydı, korkudan gözlerimi kocaman açmıştım. O derin yeşil gözleri beni her saniye daha da öldürüyordu, nefes nefese kalmıştım. "Bırakınca gideceksin! Beni bırakacaksın!" "Olması gereken de bu, bu ben değilim! Olmak da istemiyorum" dedi fısıltıyla. Bana vereceği şeyler umrum da değildi. Ben yalnızca onun aşkını istemiştim, nefretini değil! Kolumu aniden bıraktı ve hırlar gibi bana döndü. "Beni suçluyorsun değil mi? Bütün olanlar benim suçum!" "Senin değil" gözlerimden akan yaşlar onu da üzmüş olmalı ki aniden yumuşadı ve bana uzanmaya çalıştı. Tek elimi kaldırdım ve mırıldandım. "Benim suçum, hayatıma seni almamalıydım. Ben ailemi kaybettim Chis! Babam beni istemiyor! Kerem bile yüzüme bakmıyor! Canımdan çok sevdiklerim beni tanımıyor, istemiyor! Seni seçmemeliydim.." Dudaklarımdan öfkeyle firar eden sözler canını yakmıştı bana inanmayan gözlerle baktı. Yerde duran yağmurluğumu aldım ve ona hiçbir zaman söylememem gereken şeyi söyledim. "Ben evleniyorum.." ---- Dikkat! Bu hikaye Eyvah Benim Sevgilim Bir Mafya da yer alan Chistian Atos ve Hilal'in evlenmeden önce ki hayatlarını konu almıştır! Hikaye EBSBM önceleri anlattığı için ilk bunu da okuyabilirsiniz!!

O; Baran'dı. Yanlış onun göbek adıydı, kaderiydi... O; Zeynep'ti. Doğruluk onun kanına, ruhuna işlemişti. Onlarınki belki de zıt kutupların birbirini çekmesiydi. Belki de değildi... Her karanın içinde bir ak, her akın içinde bir kara vardı. Belki de bundandı birbirlerini tamamlıyor olmaları, birbirlerine iyi gelmeleri, birbirlerine çekilmeleri... Ama bir yanlışlık vardı. Eksiklik vardı. Zaten her şey de dört dörtlük olmazdı..

Ben, Deniz Gürsoy. Yirmi sekiz yıllık kısacık ömrümde sadece bir kez aşık oldum. Kalbim sadece bir kişi için atıyor, bir kişinin yanında hızlanıyor ve ben kalbimle gurur duyuyorum. Aciz bedenimin umutla şekil aldığını ve hayallerle nefes aldığımı şuan anlıyorum. Güneşin hiç doğmayacağını düşündüğüm, zifiri karanlık gecelerde sevdiğim adamın hayalini kurup kendime umut vermek istemesem de aslında kendimden kaçak nasıl hayaller kurduğumu şimdi fark ediyorum. Henüz kavuşamadan ayrılığın yakıcı kollarında savrulmaya başlıyorum ve gözlerim doluyor. Titriyorum. Yüreğim sıkışıyor, sıkışıyor... Onu rahatlatmak için derin bir nefes alıyorum ve sevdiğim adamın kokusu burnuma ulaşıyor. Ah nasıl da aşk kokuyor, nasıl da hayal kokuyor... Merdivenlere adım atan adam, İlker Karali. Nam-ı diğer, kelebek adam. Toprak rengi gözlerini yaşlı gözlerime çevirdiğinde dudaklarında bir gülümseme peyda oluyor ve ben ona bir kez daha aşık oluyorum. Kalbim, göğsümü dövüyor. O kadar hızlı atıyor ki ömrüme yayılacak kalp atışlarının hepsini şuan tükettiğimi ve birazdan öleceğimi hissediyorum. Ölümün soğukluğu boynuma usulca nefesini üflediğinde korkmuyorum. Çünkü biliyorum. Eğer şimdi, şuan kelebek adamıma bakarak ölürsem dünyanın en mutlu insanı olarak öleceğim. Bunun bir rüya olmasından korkuyorum. Aynı zamanda ona dokunursam uyanacağımdan korkuyorum. Bana bir adım daha atan İlker Karali, nam-ı diğer rüya adamım 'Deniz,' diye fısıldıyor ve dalgalanmaya başlıyorum. 'Bu sefer o aptal çocuk olmayacağım. Bu sefer o kıvrımlarda yaşayan her kelebeğe bir hayat da ben vereceğim.'

Uzaktan seviyorum seni kokunu alamadan, boynuna sarılamadan yüzüne dokunamadan sadece seviyorum öyle uzaktan seviyorum seni elini tutmadan yüreğine dokunmadan gözlerinde dalıp dalıp gitmeden şu üç günlük sevdalara inat serserice değil adam gibi seviyorum öyle uzaktan seviyorum seni yanaklarına sızan iki damla yaşını silmeden en çılgın kahkahalarına ortak olmadan en sevdiğin şarkıyı beraber mırıldanmadan öyle uzaktan seviyorum seni kırmadan dökmeden parçalamadan üzmeden ağlatmadan uzaktan seviyorum öyle uzaktan seviyorum seni; sana söylemek istediğim her kelimeyi dilimde parçalayarak seviyorum damla damla dökülürken kelimelerim masum beyaz bir kağıtta seviyorum C.Sureyya

"Buğra sabrımı taşırma benim!" "Taşarsa ne olur? Bu tehditkâr hallerin sıradan bir kız için öyle mi? Hakan kendine gel kardeşim. Sana göre mi o kız? Bu kız Camiden çıkmıyor, sen ise bardan çıkmıyorsun. Bu kız hiçbir yabancı erkeğin gözlerine bile bakmıyor, sen daldan dala konuyorsun. Bu kızın elinden Kur'an-ı Kerim düşmüyor, senin elinden içki kadehi... O kadar çok ortak yönünüz var ki sayayım mı daha?" *** Gülsima eğik başını birden kaldırarak gülümsedi. Buğulu gözleri gülüşüyle birlikte ışıl ışıl oldu. Şaşkınlığın ve sevincin verdiği değişik bir ifade vardı yüzünde. "Camiye mi gidiyorsun? Namaz kılmaya mı başladın sen?" *** "Bu asansörden mi çıkıyorum katlara? Kaçıncı katta Hakan'ın odası?" dedi sevinçle. Hakan'ı görme ümidi kalbini öyle çok heyecanlandırmıştı ki yerinde duramıyordu. Onu görmek ve ona bir bebekleri olacağının müjdesini vermek için adeta can atıyordu. "Ne diyorsunuz siz hanımefendi? Hiçbir yere gitmiyorsunuz. Hakan Bey sizinle görüşmek istemiyor. Ve sizi derhal şirketten kovmamı emrettiler..."

Gecmisinin agirligini omuzlarinda tasiyan asi ve güclü bir kiz ile zorba ve kibirli bir playboy....beklenmeden gerceklesen bir evlilik ve zorla gelen bir ask... -EYLÜL- Eylül: Sen.....(derin ic cektikten sonra)...neyse... konusamadim kelimeler bozagima dügümlendi adeta ama o tek kelime ile tüm hayatimi tüm duygularimi anlatmistim....sadece neyse diyerek beni anlamasini ümit ettim Kemal: Anladigina göre evlilik hazirliklarina basla... Eylül: Baba.... Kemal: Eylül Turhan olarak daha fazla yasamani istemiyorum....Bu yüzden üzerindeki babalik hakkima sagi göster ve bunun karsiligini böyle öde....Asla ama asla o kadina benzeme.... -....(bikinlikla gözlerimi kapattim)....Tamam....anladim..... Babam en zehirli cümleyi söyledikten sonra arkasina bakmadan cikip gitti "Eyül Turhan olarak daha fazla yasamani istemiyorum" bu cümleden sonra ne denir ki?....Annem olacak o kadin bir kez daha hayatimi mahvetti....O kadina benzememeyi senden daha cok istiyorum inan bana baba hatta belki hayatta en cok istedigim sey bu.... "Bazilari icin hayatta sahip olunabilecek en büyük lüksdür belki de güven...Iste ben o kisilerden sadece biriyim...." ~ Eylül~ Bazi bölümler +18 iceriklidir

Tamamlandı ve kaldırıldı. Geçmişten gelen sırlarla dolu adam, bir daha dönmeyeceğini düşündüğü genç adamın hayatını karartan olayda tek görgü tanığı olduğunu söylemeyen genç kız. Dia gördüklerini asla kimseye söylememişti. Bu nedenle genç adam suçsuzluğunu asla ispatlayamadı. Yıllar sonra doğup büyüdüğü kasabaya geri döndüğünde Feran'ın gazabından en çok Dia'nın kaçınması gerekecekti.

"Çünkü gülüşün siyahın içindeki beyaz gibi... " Zeynep Karaca İnatçı, deli dolu, güzeller güzeli saf aşık... Emir Karadağ Gözü kara, acımasız, bir o kadar romantik bir kıro... Siyah ve beyazın muhteşem uyumu... İki deli aşık, İki manyak... Dolu dizgin, hırçın, tehlikeli bir o kadar eğlenceli bir aşk♥️