"Καθεσαι μπροστα απο εναν καθρευτη" ειπε "και λες το ονομα του 4 φορες." ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Λοιπον αλλη μια μεταφραση, αυτη τη φορα με αλλο πρωταγωνιστη! Το βιβλιο αυτο ανηκει και εχει γραφτει απο την germanyharry. Ελπιζω να σας αρεσει!

Τι είναι ο κόσμος.. περα απο μία μεγάλη απειλή? Αυτη η ιστορια, η δε θα περιέχει καθόλου κλισε, ή θα περιέχει χιλιάδες.

Καμια φορά, οταν κάθεσαι μόνος στο σκοτάδι, ολα μοιαζουν πιο τρομακτικά. Οσο δυνατός και να είσαι, οσο γενναίος, οσο μεγάλος.. κατι υπαρχει εκει, που σε τρομάζει.Τι γίνεται ομως οταν αυτο που σε τρομάζει θέλει να σε σκοτώσει?

έμμετρη καλοκαιρινή θολούρα παρούσα στην μισάνοιχτη κάμαρη των σκέψεων και στο σκοτεινό νοητό τούνελ των θλίψεων σάμπως θυμίζει ταξίδι η μισάνοιχτη ζωή μου καθώς γεμίζει από παραισθηση και ζωντανά φαντάζουν τα φαντάσματα σε μια στιγμή απούσα φαντασίας έμμετρη καλοκαιρινή θολούρα που τέχνη ομοιάζεις και δεν είσαι μονάχα μια δειλή αντανάκλαση που πλαγιαζει με την ιδέα της στα σκοτεινά μονάχα διότι τα φωτεινά συνθλίβουν, μαραίνουν και πλέον περιπλανομενη αναπολείς ταυτότητες ΠΟΙΗΤΙΚΉ ΣΥΛΛΟΓΉ 2018- Athena all rights reserved

Και άραγε τι εγείρει την άγνοια μου; Η προσήλωση σε ανούσιες εικόνες. Όχι, αδύνατον να μείνω σε μια απόλυτη απάντηση. " Δεν γνωρίζω, τίποτα σχεδόν." Είπε και οι σκέψεις της ακούστηκαν συμπυκνωμενες σε τούτη την μικρή μα γεμάτη ειλικρίνεια φράση. Τα χέρια της σφιγμενες γροθιές, κολλημένα το ένα στο άλλο και τα μάτια της κοιτούσαν εξεταστικα τον χώρο. Τίποτα γνώριμο και ταυτόχρονα τίποτα άγνωστο, τουλάχιστον φαινομενικά. @seirhna 2018-

Εκείνος ήταν συγγραφέας, έγραφε για αυτά που του τραβούσαν το ενδιαφέρον. Αυτή ήταν το πιο υπέροχο πράγμα που είχε δει. Το μόνο πρόβλημα ήταν πως την είχε δει μόνο στα όνειρα του. WATTPAD STORY 2016 - 2017 BY: ARTBLUED 1η θέση στα vilvasawards 2017 Διάκριση στα Royal Awards #1 in spiritual

Και οι σκέψεις σαν σειρήνες παλεύουν στο μυαλό μου για το ποια θα κυριαρχήσει. Ποιήματα και κείμενα.

Μερικά κείμενα εμπνευσμένα από την πραγματικότητα που όλοι βιώνουμε και όλοι θα θέλαμε κάποτε, με κάποιον τρόπο, να αλλάξουμε.

Κι αν ποτέ γίνω συγγραφέας θέλω να ξέρεις πως το μελάνι το χυνα για δάκρυα και το χαρτί το χρησιμοποιουσα για να φτιάξω μια δικιά μου χάρτινη κόλαση.

writers keep writing what they write