Tarih 12.12.4217 Dünya'nın kaderi işte tam da bu tarihin içinde yaşanan bir saatlik zaman diliminde değişti. 2000 yıldır savaş yüzü görmeyen dünya devletleri teknolojide imkansız denilen yerlere ulaştı. 3. Ve 4. Dünya Savaşları ile kara üzerinde sadece 37 devlet kalmıştı ve devletler artık teknoloji ve bilimde sınır tanımıyordu. Her şey yerine gelmişti. Su, yemek, para, zevk bunlar artık herkesin ulaşabildiği basit kavramlardı. Geriye artık bir kavram kalıyordu, Sonsuz Yaşam... Bu amaçla büyük bir kimyasal atılıma geçen dünya devletleri sonunda düğmelere basarak bu kimyasalı kabul etti. Bir tanesi hariç. Türk devleti için sonsuz yaşam diye bir şey yoktu olamazdı. Şimdi ise tekno takvim yansımaları 12.12.5683'ü gösteriyor. İnsan ırkından geriye sadece yüz milyon Türk kaldı ve bizim görevimiz Zombi, Elf, Vampir, Mutant, Ölümsüz gibi Irklar ile mücadele edip ırkımızın sonunu kurtarmak... 5683: Kavimler Savaşı...Keyifli Okumalar

Hastalığın Ortasında Kalmış Bir Grup İnsan, Ve Hastalananlarla Kıyasıya Mücadele Edip Yaşam Savaşı Veren Insanların Hayatını Ele Alan Bir Bilim Kurgu Kitabı. Kitap Yayınlanma Tarihi :18/10/2015

Gözümü açtığımda beyaz,boş ve kameralarla izlendiğim bir odadaydım.Kolumda değisik rakamlar,başım allak-bullak bir şekilde etrafa bakıyordum.Birden ayak sesleri odada yankılanmaya başladı. "Uyanık mısın?"dedi tanımlayamadığım bir ses. Tam ayırt edememe rağmen bir erkek olduğu sesinden anlaşılıyordu yanıma yaklaşmaya devam etti ve benden 2 adım uzaklıkta durdu ve: "Korkuyormusun?Bu iyi korku seni dinç tutar bu hissi asla unutma"dedi. Çok korkmuştum.... Ve benim hikayem başladı. Bilim adamlarının birer kuklası haline gelmiştik adeta ne olduğumuz belirsizdi; sayısız güçlere sahip olmuştuk.Korkularımız bizi hayatta tutan tek şeydi,umutlarımızsa yaşama sebebimiz.Kaçış imkansızdı,en azından diğerleri için.... Kapak tasarım: TAMAMEN BANA AITTIR. Yazar: Armygirl01 Menejer:Armygirl01-mnjr Başlangıç tarihi: 26 ağustos 2016

Bilim kurgu #46 Bilim kurgu #72 KURGUMA GÜVENİYORUM, ŞANS VERMEYE NE DERSİN? Özgür olmak yolunda attığım adımlar, önüme engel olarak çıkmaya devam ediyordu. Kafamı kaldırıp etraftaki uğultulu melodiyi dinledim. Ruhumun derinliklerinde bir ses buradan çıkmam gerektiğini, buraya ait olmadığımı haykırıyordu. İnatla o sesi bastırmaya devam ettiğimi biliyorum. Bu küçük atölye benim için yeterli değildi ve hiçbir zaman olmamıştı. Kendi çapında şirin, ufak ve güzel bir yapıya sahipti fakat benim hayalimi gerçekleştirmeye yetmiyordu. Gizliden yönetmek yerine, onları kurtarmayı, onlar için fevkalade bir yönetici olmayi dilerdim. Tabiki imkansızdı. Eğer sizde 3000'lerde yaşasaydınız, sınıflar arası geçişin yasak olduğunu anlardınız. Evet doğru. Kast sistemi bizim sonumuzdu. Hiç bir hakkı bulunmayan işçilerin tek çıkar ve kaçış yolu ölümdü. Bu monotonluk insanı öldürüyor içten içe katlediyordu ve elbet ki delirtiyordu. Ve bir gün başıma bir şey geldi.İlk başlarda lanet gibi gördüğüm şey aslında bir umut taneciğiydi. Bu kazanın başıma gelen en güzel şey olduğunu tahmin edemezdim . İçimdeki ayaklanmış ses beynimi ele geçirdi. Asi kişiliğim benliğimi harekete geçirdi. Ben karanlığın umuduyla beslenmiş insanım! Ben davam uğrunda kanımı da ruhumu da akıtacak insanım! Ben yaşamın bana sıktığı kurşunu tutup onlara gönderecek insanım! VE BEN NAM-I DEĞER NEMESİS NAMIMIN ANLATTIĞI GİBİ KADERDEN İNTİKAM ALACAK İNSANIM!