O ateşti, ben su. O zehirdi, ben nefes. O nefretti, ben aşk. İki zıt kutup birbirini nasıl çeker. Gelin hep birlikte şahit olalım... (Arkadaşlar olay örgüsünü değiştirmeden yeniden düzenliyorum. Okumak isteyenler baştan tekrar okuyabilir)

Dudaklarını oğlunun kulak hizasına getirdi ve nefesini kulaklarına üfleyerek ismini söyledi aramla. "Arat." "Arat." "Arat." Bir kaç saniye yüzündeki o çirkin ifadeyle masum bebeğine baktı ve öyle bir şey söyledi ki soluksuz ağlayan çocuk hiç bir şey anlamasa bile sesi tamamen kesildi. "Sen benim kurtarıcım olacaksın." Arkasında ağlayan dilsiz karısı şu an anne olduğu için mutluluktan havalara uçması gerekirken,ellerini yüzüne tutarak gözyaşlarını bulutlardan akan yağmur tanesi gibi akıtıyordu sadece.Zaten bundan başka ne yapa bilirdi ki? Ve Selim Demircinin her kadının aşık olacağını o karizmatik yüzüne iğrençliklerde dolu sırıtışı oturdu. "Sen babanın kendi elleriyle bir katil olacaksın."