Yağmur şiddetle yağarken küçük kız uyku sersemi bir halde yattığı yataktan kalkıp dışarıya ilerlemeye başladı. Elinde elde dikilmiş bez bir bebek vardı. Bebeği bir elinden sarkarken kapıya geldi. Kapıyı açıp uzun koridorda ilerlerken burasının kendi evi olmadığını fark etti. "Anneanne." diye sessizce seslenirken çakan şimşekle birlikte gözleri korkuyla açıldı. Anneannesi burada yoktu. Minik yanaklarından yaşlar süzülürken pencereye doğru yaklaştı. Terlikleri ayağında olmadığı için ayakları üşümüştü. Ayaklarını ısınması için birbirine sürerken çakan şimşek yüzünü aydınlatıyordu. Sessizce ağlamaya devam ederken çok şiddetli bir gök gürültüsü duymaya başladı. Tam o sırada birinin kulaklarını kapattığını fark etti. Yana doğru baktığında kendisi gibi pijamalı, ayakları çıplak, kıvırcık saçlı ve gözlerini kocaman açmış kahverengi gözlü bir çocukla karşılaştı. Çocuk sessizce kıza bakarken ona cesaret vermek istercesine gülümsemişti. Yağmur dinene kadar pencerenin önünde o şekilde durdular. O an farkında olmasa da büyüyünce anlayacaktı ki kahverengi gözlü çocuğa ilk o an aşık olmuştu.