Kızılçam ya da söğüt ağacı. Annenin ninnisi, göklerin inleyişi. Siyah bayrak, kara çarşaf. Denizin sesleri, okyanusun efendisi. Lalisa Manoban & Jeon Jungkook. Hayran Kurgu. #1 Bitiş Tarihi, 23.03.2020

"Benim için en değerli olan üç kişiden biri, annem gitti. Sen ve Dog buradasınız." "Buradayız." dedim gülümseyerek. Gülümsememe karşılık verip ellerini sıklaştırdı. "Senin için, ailenden sonra tabii, en değerli kişi olmama izin verir misin?" G×B Bu kitap kapağı Balaccie'nin Özel İstek Tasarım Dükkanı'ndan satın alınmıştır.

Bir köşede oturup olanları düşünüyorum.İçimde herkese bi kırgınlık var.En çok da kendime kırgınım ve bunu asla telafi edemiyorum

Senin için yağmur gibi gelip giden birisi miyim?

"Sana bunları neden anlatıyorum bilmiyorum, Leylak. Ama güzel gözlerinle bir alakası olabilir."

Mavinin soğuğu temsil ettiği bu yalancı dünyada,mavi ateşin en sıcak ateş olduğundan bihaberdim. 'Madrugada' "Hm?" 'Şafak sökmeden önceki an,gece mi gündüz mü anlaşılmayan o an,portekizcede madrugada demek' Güldüm.En başta deli gibi itiraz edip mızmızlanan kendisi olmasına rağmen filmi benden daha dikkatli izlemişti.Filmdeki kızın sesini taklit edip ona bakarak tekrarladım. "Sabah mı akşam mı anlaşılmıyor,senin gibi.." Kısık sesli gülüşünü bahşedip,yine de gizlenerek başını önüne çevirdi,ardından güçlü ellerini başımın üstüne getirip saçlarımı bir çocuğunkini okşar gibi okşadı,bana seslendiğini bilebileceğim o duyguyla fısıldadı. 'Madrugada' *kapak: dlazaru.tumblr.com

Bir yaz gecesi rüyasından,kan ter içinde uyanmak gibi. Seni kaybettim. Ve kendimi. kapak; dlazaru.tumblr.com

1hafta#hayrankurgu kategorisinde 1.ydi❤ Bulunduğum boşluğun içinde, gülüşün parlıyor içime. Ben seni değiştirmek istemiyorum,bir meleğe denk geldim; tehlikenin olmadığı,aşkın gözlerim olduğu ve kör olmadığım bir yerde. #7agustos2016

..."Duygularım bastırılır gibi değil. Size ne büyük bir tutkuyla hayran ve âşık olduğumu söylememe izin verin."

Uzun, kemikli parmaklarını küçük kızının, parlak kahverengi saçları arasına geçirdi yavaşça. Okşadı, kızının istediğiyle tek bir örgü yaptı omuzlarına kadar gelen. "Baba.." dedi sakin bir sesle. Adam, onun sesini duyunca gözlerini kapattı huzurla. Kızı, her hareketiyle ona annesini hatırlatıyordu. "Güzelim." diye cevapladı kızını. "Baba, annem nerede?" Kızının saçları arasında gezinen elleri duraksadı. Kızını kendine çevirdi ve ellerini yanaklarının iki yanına koydu. Aynı annesine benziyordu, tıpa tıp aynılardı ve bu, adama her geçen gün daha çok acı veriyordu. "Bilmiyorum," dedi çaresizce. "Bilmiyorum, bebeğim. Gideli çok uzun zaman oldu." "Çaresiz ve aşık bir babanın, kızını koruma hikayesi."