"Üstümü sen mi değiştirdin ? " "Evet." Ardından muzipçe gülümseyerek "Merak etme sana bir şey yapmadım. Sadece pantolonunu..... Konuşma daha fazla çirkinleşmeden arkamı dönüp kapıya doğru ilerlemeye başladım ama arkadan gelen kırılma sesleriyle durdum. Omzumda hissettiğim iki el beni kendine döndürdü ve sırtımı duvara yaslayarak göz göze gelmemize sebep oldu. Aramızdaki mesafe çok azdı. İki elini de sert bir şekilde kafamın iki yanına gelecek şekilde duvara vurdu. Hareket etmemi engellemişti. Kalbim göğüs kafesimi deli gibi becerirken gözleri önce dudaklarıma indi. Bir müddet dudaklarımda oyalanan gözleri sonra tekrar gözlerime çıktı. Dişlerini birbirine bastırarak "Sana. Benle. Konuşurken. Arkanı. Dönme. Demiştim." » Kitabı okurken bol bol yorum yapıp beğenmeyi unutmayın.

Ağlamak çözüm değil ama ağlamadan da yapamıyor insanoğlu.. Dışlamadan, reddetmekten, yoksaymaktan... Kısacası nefret etmeden de yapamıyor.. Farklılığı sevemiyor, farklı olana saygı duyamıyor.. Olaylara tepkisi diğer erkeklerden farklıydı. Erkeklere olan tepkiside diğer erkeklerden farklıydı. Ve o bu farklılığın farkındaydı.. Ediz, çok acılar çekti, kendini toparlamaya başlamıştı, korkaklığı gitmiş, özgüveni gelmişti. Geçmişindeki acıları bir an olsun unutmuş, hayatına yön vermeye başlamıştı.. Sonra o geldi ve her şey başa sardı..

Çok eski ve çok amatör bir kitap ona göre okuyun tşkler Bebeklikten beri iki arkadaş Gerçekten sadece iki yakın arkadaşlarmı? Yoksa birileri zamanından beri içinde bir yerlerde hep o sevgisine zincir vurup doğru günümü beklemişti. Ve zamanla kendini o düşünceden uzaklaştırıp 'sevmiyorum, çocukluktu o' diyip kendinimi kandırıyordu. Kim bilir? Not: Eşcinsel hikayesidir.

İçten, güzel olan her şey, daima bağışlatır kendini. -Fyodor Dostoyevski #boyxboy kategorisinde 1. #boy kategorisinde 2. angst

hayatın bana olan bir şakası daha "sen kızlardan hoşlanmiyorsun. sadece bir hayranlık duygusu bu"

Ben diğer kızlar gibi kaslardan veya adem elmasindan etkilenmiyordum. büyük göğüsler ve uzun bacaklardan etkileniyordum. Erkeklerle oturup karı kız muhabbeti yapıyordum. Ben boyleydim. Beni böyle kabul etmişlerdi. Bu konuda şanslıydım. çünkü bana destek veren dostlarım vardı. bugüne kadar Her şey iyiydi. Sinifimiza yeni gelen uzun bacakliyla herşey değişti.

"Bana neden Darwin diyorsun? " diye sordum gözlerine bakarak. Ellerini yüzüme koydu ve "Bana onu andırıyorsun" dedi. Ve eli yavaşça dudaklarima kaydı. "K-Kağan ne yapıyorsun? " diye sordum titrek bir sesle "Bunu" dedi ve ben ne olduğunu anlamadan beni öptü.

Aralarındaki şeyi halen çözemeyen iki yakın arkadaş ve evlerinin önüne bırakılan lisedeki arkadaşlarının bebeği.

"Ne diyon lan sen?" Üzerine yürüdüğümde gülümsemişti. Tek kaşını kaldırıp yüzümü inceledi. "Duymadın herhalde. Eğer bir hafta içininde biriyle yatarsan senin istediğin olur. " Pis pis sırıtarak bakmayı sürdürdü şerefsiz. "Ee kabul mü?" Normalde böyle birşeyi kabul etmem için hiçbir neden yoktu. Neden "Kabul lan." dediğimi bilmiyordum. Ama gerçekten gaza gelmiştim sadece. "O zaman 1 hafta içinde, benim yani Poyraz Kutayın çıkmadığı bir kızla yatacaksın. Anlaştık mı?" Hiç düşünmeden kafamı sallayıp onayladığımda, yediğim bokun yeni yeni farkına varıyordum. Bizim okuldan? Poyraz Kutayın çıkmadığı bir kız? Nasıl yatacaktım lan? Bana göz kırptı. "Ee hadi o zaman kolay gelsin şimdiden." El sallayarak yanımdan uzaklaştı. Bense öylece dikilip yere bakıyordum. Poyrazla çıkmamış kız var mıydı? Evet vardı ama onlarda model gibiydi malesef. Pekala bu iddiayı kazanmayı çok istiyordum kazanacaktım da. Umarım İnşallah.