Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

00: Doğmuştum. Ölümlü bir doğumdu. 01: Büyüyordum. Acılarla, sevinçlerle dolu bir büyümekti. 02: Büyümüştüm. Kimsenin sevmediği bir büyüklüktü. 03: Ölmüştüm. Artık yaşayan bir ölüydüm. 03'e sığan hayat' 03'ün hikayesi' Lâne, yuvasız yuva olan o kişi. Kalp, ruh, beyin ve Yâre arasında kalan o küçük kız. Ne kadar büyük olsada o kadar küçük olan o. Kendi içinde kendinden parçalara savaş açmaya çabalayan o kız. Dipyüzüne gömdüğü hayatların acılarıyla Gökyüzüne ait olan kızın Yeryüzündeki hayatı O kız Lâne.. Bu Lâne'nin savaşı. Saat 03'ten 04'e geçer mi ?