**** Vedia: Korunması için bırakılan emanet. **** Adli tıpta çalışan ve buzdan bir kalbi olduğu söylentileri arasında yaşayan Laçin'in herkese karşı katı duruşunun belirli bir sebebi vardı. Kalbinde asla sönmeyecek bir alev gibi yanıp duran bir nefret taşıyordu. Bu nefreti iki şeye yönelikti. Kan emiciler ve kan emici seviciler. Kan emicileri sevdirmek için kampanyaların yapıldığı ve bu sahte 'hep birlikte güçlüyüz' imajının verildiği bu zamanlarda, süslenip püslenilen ve televizyonlara çıkarılan bu parazitlerin gerçek yüzünü gördüğünü düşünüyordu. Onlar yalnızca öldürmeye programlanmış hatalı varlıklardı. Laçin'in fikrini ise hiçbir şey ve hiç kimse değiştiremezdi. Yani... 16 Mayıs 2020 gecesine kadar hiç kimse. Zekası ve suçluları yakalamaktaki yetenekleri ile ün salmış Koral'ın hayattaki tek amacı rahatsız edilmeden sakin bir yaşam sürmekti. Tabii bir polis ne kadar sakin yaşayabilirse o kadar. Bir vampir olduğu gerçeği artık insanlar tarafından o kadar korkunç karşılanmadığı için yüz yıl önce yaşanan o güne minnettardı. Irkının gizlenip gölgeler içinde yaşamasının zorunlu olduğu karanlık dönem yüz yıl önce kapanmıştı. Artık vampirler ve insanlar bir arada, yan yanaydı. Her ne kadar vampirlerin kurdukları korku krallıklarının tarihi izleri hala devam etse de Koral, bakıldığında pek de normal bir vampir sayılmazdı. Öfkelenmediği sürece türünün en uysal adamı bile sayılabilirdi. Ki onu öfkelendirmek de o kadar kolay bir iş değildi. Kendi türü arasında onun gibi sakin yapılı ve insanlar içinde yaşayanlara komik bir lakap bile takılmıştı. ''Sivrisinekler'' Bir sivrisinekse öyleydi. Bu lakabın onu rahatsız ettiği söylenemezdi. Ta ki 16 Mayıs 2020 gecesi o soğuk güzelle tanışana kadar. ***** 3 EKİM 2020 Tür: Polisiye/ Fantastik / Romantik

Kılıç ne kadar keskindi? Veya bir kurşun ne denli yakardı canı? Hangi insan ölümle dik başlı halde karşı karşıya dururdu? İnsanoğluydu işte. Ne keskin kılıçlar, ne de kavuran kurşun yarasına karşın ölümle göz göze gelmeye cesaret edemezdi. Yıkılan tabular yıllar arasında kaybolurken hatırlamazdı evlat denen mahlukat kendi kurallarını. Bir gün bir ormanda veya bir çöp konteynırında göğsünde bir kurşun yarası, cildinde ufak tefek morarmayı bekleyen kızarıklık ve karın boşluğundaki bıçak darbeleri insanın hayatının bittiği değil başladığı yerdi. Hiç olmadı bir çatıda son alınan nefes olduğu zannedilen oksijen yeni bir güne bambaşka nedenler için uyanmak demekti. Ve bir adam için o başlangıç Hera Amine'nin berbat geçen günü ile karşı karşıya gelirdi. ---- Hera Amine & Aren Rollas

"Babamın parası için değil miydi her şey?" Diye bağırdım ağzımdan akan kanı silerken. "Bıktım!" Dediğimde bir hışımla yanıma geldi. "Kes sesini!" Dediğinde içimden çıkamadığım yangında yanarken acı feryatla haykırdım. "Hiç bir şey istemiyorum! Boşa artık beni." Dediğim anda tuttu saçlarımdan. Dik duracak halim olmadığında çektiği yere doğru düşerken beni sürüklemeye başladı. "Boşanmak ha?" Dedi ve beni yere doğru savurdu. Düştüğüm yerde gözüm kapıdan kızıma ilişti yüzünü dizlerine gömmüş biçimde kulaklarını kapatmıştı. Acıya alışkın vücudumun alışamadığı tek şeydi kızımın acı çekmesiydi. Akan göz yaşlarımla kızıma bakarken saçlarımdan tekrar çekilmem ile ona döndüm. "Benden başka hayatın olabileceğini mi sanıyorsun Meryem Uluoğlu?" ••• Musa Uluoğlu, sana olan kinim beni getirdiğin son raddede kızım için son adımlarımı atarken yaptığının acısına merhem o adamla karşılaştım. Vurduğun her yeri seven, kızımı kızı gören, beni canına katan o adamla karşılaştım. Beni senden alabilecek o adamla, Kenan Dağcı ile karşılaştım.

Meriç üniversiteyi bitirir bitirmez deli gibi aşık olduğu adamla nikahı bası vermiş. Aradan uzun bir zaman geçmiş çocuk yapmanın zamanı gelmiş. Tunç ve Meriç çiftine bir de minik Eymen eklenmiş. Söylemeden geçemeyeceğim bu çılgın çiftimiz tam bir eğlence tutkunu. Ya bu çift bir gün bir çılgınlık daha yapıp Afrika'ya safariye gitmeye karar verirlerse. Ama ufak tatlı bir engel vardır ortada bebekleri... Tunç'un teklifi üzerine gelişen olaylarla en yakın arkadaşı ve ağabeyi bebeklerine bakmak zorunda kalırsa... Bakalım yaz tatillini bebek bakıcılığı yaparak geçirecek çiftimizi neler bekliyor. Şimdiden kolay gelsin valla, işleri çooook zor. Dolunay ve İstanbul sizleri bekliyor onların hikayesine katılır mısınız? © Tüm hakları saklıdır.

Fırat bencildi, İsyan Çiçeği asiydi, lakin kaderleri bir yazılmıştı. İkisi birbirine aitti, ayrılık ölüm getiriyordu...

Bir adam var; nefret dolu, hırs dolu, geçmişinin mahkumu yaşayan. Bir kadın var; hayat dolu, huzur dolu, sabır dolu geleceğine tutunarak yaşayan. Hayalleri ölmüş biri, hayalleri olan birine aşık olursa ne olurdu ki? ''Kapak tasarım busra_ari <3''

kulağıma "şu an!" diye fısıldadı, güçlü parmaklarını ağzımdan çekmiyordu ve diğer elini yeniden kalçama götürdü "burada!" dedi, kalçamı hafifçe sıktığında ağzımdan sadece onun duyabileceği bir inilti çıktı. "Seninle!" dedi ellerini birazdaha hareket ettirirken. "Eğlenceli şeyler yapmayı!" parmakları kalçamı iyice kavradığında dişlerimi avuç içlerinde hissettim. "Çok istiyorum." diye fısıldadı... Son derece romantizim ve heyecan yaşayacağınız sürükleyici bir hikaye...

"Birbirimiz için yaratıldığımızı ne zaman kabul edeceksin?" "Asla! Sen ve ben... o kadar farklıyız ki!" "Ah evet evet biliyorum şu klişeler değil mi? Gündüz ve gece, siyah ve beyaz, ay ve güneş gibi bir sürü benzetme yapacaksın." "Hayır, öküz ve trene benzetecektim aslında!" * 2012'de kitap olarak yayınlanmış ve baskısı hemen tükenmiş olan 'Beni Buna Zorlama' artık wattpad'de! Zeynep ve Zorlu'ya, onların olaylı geçmişlerine bayılacaksınız!

Gerçeğin kıyısında ruhunu teslim etmeye hazır bir kadın. Ve onu kendi gizemine ortak eden bir adam. İki farklı hayatın acılarıyla yeşeren mutluluk tohumları. Küçük tesadüfler geleceği belirlemekte bir anahtar mıdır? Yarım kalmış gizemi çözmek için hala geç değil. Kaçış, hiç bu kadar kaçınılmaz olmamıştı...

Sevgi acıtır, öp yaralarımdan belki sana da bulaşır.