Şimdi teşekkür etmem gereken bir eski sevgili , filmlerdeki gibi bir hayatım ha bide kavuşamadığım bir sevgilim var. Merak ettiysen daha fazla özete gerek yok. Hadi okumaya başla kendinden birşeyler bulursun belki hikayemde. -Gökçe ****** Yoo hayır bu kızın burda ne işi var . Peki neden Elçin ona doğru yürüyor. Neden onla konuşuyor. Yoksa bu bu buuu o olmalı . Hadi yaa . Şuan yanımda olmayan şansım burdan sana sesleniyorum. Yine hangi cehennemdesin?? -Malum kişi ******** İkiside istemeyerek birbirlerine aşık oldu. Bu onların hikayesi. Bir türlü kavuşamamalarının hikayesi. İyi okumalar. -bidoludunya (yazarınız) Not: Hikayenin ismi değişmiştir.

Rose, Harry'den hoşlanmıyor Ve Harry de, Rose'dan hoşlanmıyor Fakat belki acımasız bir adamın karanlık gözdağı ve kurumsal bir komplo için değişebilirler, ya da, en azından, bir snickers zulası için Author @seasidestyles

❝Ve kaçacağım, yeşilin yanına.❞

"Neden sadece hayatımdan def olup gitmiyorsun Harry?" bakışları sertleşti. Üstümde gezinen bakışlarını yere indirdi. Yumruğu sıkıyordu. ❝Çünkü bunu... yapamam.❞ ©Tapulu malımdır.

“Seni görmeye geldim lütf…” “Seni görmek istemiyorum ne yüzle evime kadar geliyorsun?” “Hadi ama Emily seni hala seviyorum” “Beni hala severken başka biriyle yatman ne olacak peki” Ben böyle bağırmaya devam ederken omzumda bir el hissettim. O kadar sahipleniciydi ki bir an her şeyi unuttum arkamı döndüm Harold bana gülümserken elimi tuttuyordu.—inana biliyor musunuz elimi benim elimi— *** Lisa ile Harold el ele kameralara sırıtıyorlar ve bir şeyler söylüyorlardı. Kalbim bunun etkisiyle daha hızlı çarpmaya başladı, içimdeki beni kemiren duygu kıskançlık mı? —Lanet olsun!— Şu an nereye mi bakıyorum? Birbirlerine kenetlenmiş ellerine —oysaki Harold’la bizim ellerimiz anahtar kilit gibiydi— aynı zamanda Harold bir şeyler söylüyordu ama tepki veremiyordum. Şimdi benim ellerimi tutan elleriyle en yakın arkadaşımın ellerini tutuyordu

"Onu meleklerimle dans ettiği için değil, isminin şeytanlarımı susturabildiği için sevdim." - Christopher Poindexter [original: weyhey_harry]

Bir karar, bir insanın tüm hayatını değiştirebilir miydi? Umutlarını kurutabilir miydi? Gökkuşağının renklerini silebilir miydi gözlerinde? Bir adam, bu kadar acımasız olabilir miydi? Geride bıraktıklarını unutmaya çalışmak ne kadar doğruydu? Yeni bir sayfa açılmıştı, Buke için. Ancak bu sayfa bembeyaz değil, kapkaranlıktı.

RAFLARDA Ellerimi yumruk yapıp bana atak yapmasını beklemeye karar verdim.. Bu hareketim onu sinirlendirmişti.. Sanırım yani.. Gürleme gibi bir hırlayış ile üstüme atladı... Tek eliyle boynumu yakaladı ve beni ağaca iyice yapıştırdı... Vücudunu vücüduma yasladı.. Tüm ağırlığı ile bastırıyordu.. Ellerim boştaydı ama onu itişlerimi hissetmiyordu bile.. Dudaklarını kulaklarımın yanına yaklaştırdı.. Nefesini hissediyordum.. Ve bu nefes alışımı engelliyordu.. O kadar güzel kokuyordu ki.. Kulaklarımın dibinde kısa bir hırlama işittim.. Gözümden süzülen bir damla yaşa engel olamadım... Eliyle sıkmaya başladığı boğazım acıyordu.. Sonra elini biraz gevşetti ama bırakmadı... Gözlerimin içine bakıyordu...

❝Küçüklükten bu yana, her zaman hayatımın yaşadığımdan çokta farklı olamayacağını düşünmüştüm. Ailem her zaman paramparça ve toplumun alışılagelmiş aile yapısından farklı kalacağını sanmıştım. Benimde sonumun bu şekilde kalacağı, babam gibi hiçbir zaman doğru düzgün bir meslek sahibi olamayacağımı sanırdım. Şu an bile anneme olanlar konusunu sindirememiş ve hala konuşmamak için saklanır hale gelmiştim. Bazıları her ne yaşamış olursa olsun sürmüş oldukları hayattan daima umut beklerlerdi. Onlara göre umut olmadan yaşamı sürdürmek imkânsızdı. Bana göre bu tam tersiydi. Ben hayatın en kötü taraflarını yaşamış kızdım. Dünyanın en karanlık tarafında kalmıştım. Benim olduğum tarafta umut yoktu, sevgi yoktu, aile yoktu. Sefillik vardı, cinayet vardı, alkol vardı. Kötü insanlar her tarafımdaydı, en yakınımdaydı; babamdaydı. Sanırım bu kısımdan asla bahsetmedim. Bu bataklıktan kurtulup, dünyanın en aydınlık tarafına birden ulaşmıştım. Hemde hiç tanımadığım bir adam tarafından. Beni köhne mahallemizin, köhne olan bir marketin kasiyerlik kısmından alıp spot ışıklarının altına yerleştirmişti. Ben hayattan bir umut bile beklemezken, hayat bana bir mucize vermişti. Ve bana verilen bu mucizeye sıkıca tutunmaya çalışırken kendi umudumuda kendim yaratmıştım. Mutlu olmaya ant içtiğim zamanların içine dünyaca ünlü bir yıldız girivermişti. Öyle güzel sevmişti ki, ikinci mucizem de O oluvermişti. Harry Styles. Hayatımın Aşkı. Tüm oluverenler de bizim hikâyemizdi işte. ❞ #Wattys2016 | Gizli Cevherler #onedirection kategorisinde #1 numara! #adventure kategorisinde #1 numara! #harrystyles kategorisinde #1 numara! #selenagomez kategorisinde #1 numara! © Tüm hakları saklıdır.

18 yaşında bir kız. Üvey bir baba ve karanlık , sırlarla dolu bir geçmiş. Kızlar her zaman kendine zarar veren erkekleri sever sözünün bir kanıtıydı Jessica. Üvey babası yüzünden korku ve aşk dolu bir yolculuğa sürüklenmişti Jessica. Joseph'i kendine aşık edebilecek miydi ? Yoksa platonik ve acı verici bir aşkın peşinde mi sürüklenecekti ? " Sana ihtiyacım vardı. Ama gelmedin. Beni orada yalnız bıraktın. Her gün ben karşımda o piçi değil de seni görme umuduyla açtım gözlerimi. Ama yoktun. Gelmedin. Merak etmedin. Aramadın bile değil mi? Kaçtım sandın. Bir kere bile beni aradın mı? Çok merak ediyorum.. bir kere bile geldim mi aklına lanet olası? "