Geceye_mahkum_222
- Reads 3,600
- Votes 269
- Parts 19
"Bir ipte iki cambaz oynamaz, hanımlar beyler!"
____________________________
İpin üstünde iki cambaz: biri mecbur, diğeri aşık.
Zorlu bir yarış, ve tek bir araba.
Aslında dertleri araba değil, yaşamak. Fakat yaşamak hiç bu kadar zor olmamıştı, ve yaşatmak buluştukları tek ortak noktaydı.
Onlar, bir ipteki iki cambaz olarak tanıştılar. Fakat yarış bittiğinde, ve yepyeni yollar onları karşılayıp, çıkmaza sürüklediğinde dahi o ipin üzerinde yürümeye devam ettiler.
Ta ki, biri düşüne kadar.
______________________________
Bay Öfkeli'ye bakarak elimi havaya kaldırdım, ve işaret parmağımı ona doğru salladım. Bu sırada ise o, bana bakıyordu.
Dikkatlice kremaya bulanmış yüzümü inceliyordu.
"Bana bak, üçkâğıtçı herif! Bir İpte İki Cımbız oynamaz, duydun mu beni?" Diye sinirle homurdandığımda, dilimin sürçtüğünü dahi fark etmemiştim.
"Türkçe hocandan özür dilemelisin." Dedi. Bu, fark etmemi sağlayabilmişti.
Bana laf cambazlığı yaptığında, ya da dalga geçtiğinde sesinden bir şeyleri anlayabiliyordum.
Fakat yüzü duvar gibiydi.
Tek bir mimik dahi yapmıyor, küçük bir tebessüm bile etmiyordu kimseye.
Bu düşüncelerle kaşlarım çatılırken, merakla sordum: "Senin botoksun mu var?" Dedim. Etrafımızdaki seyircilerden büyük bir kahkaha tufanı duyulurken, ben seslice yutkundum.
Sözlerimin üzerinde bıraktığı etkiye bakılırsa, botoks yaptırmamıştı.
Zira şu an, mimikleri adeta beni öldürmek istermişcesine bir hâle bürünmüştü...
~&•&~☆•☆~♤○♤~☆•☆~&•&~
"Ayza Tilmen."
"Alaz Arda Sungurtekin."
|WATTPAD'DE BULUNAN, İLK: "BİR İPTE İKİ CAMBAZ" İSİMLİ KİTAPTIR!|
|İsim hakkı ve telif hakkı tamamen bana aittir. Bunlardan herhangi birinin ihlalinde, hukuki yollara başvurulacaktır.|