' Sanki terk edilmiş bir kasabadaki sessizlik var hayatımda. Tutsak edildiğim yeri tanımlayabildiğim sadece üç sözcük. Karanlık, sessiz ve soğuk... Peki kabul o kadar kötü bir hayatım yok. Sadece herkesin iğrenerek baktığı tombik fiziğim, annemin zorla aldırdığı takınca ineğe benzediğim siyah gözlüklerim, öğretmenlerimi hayattan bezdirebilecek derecede kötü sınav kağıtlarım var.'

Kalp sancısını yaşayan bilir. Gözlerini her kapattığında kalbin ağlıyor,hayatın alt üst olur ya işte bende onu yaşıyorum bu akşam. Kalbim sıkışıyor,ağladıkça ağlayasım geliyor,kalbim acıyor,hayatım alt üst oluyor. Kendi içimde kayboluyorum.