unrequited love ; hoodie season series #2 • lee minho fanfiction; completed 10/10 ©MINNIESSMILE

She must have been a setting sun, a brilliance that wasn't all that scalding. A time where a person could look at the sun without wincing and burning their pupils and crystalline irises .. but a time where they could embrace it and the warmth it really was. Everyone would behold the setting sun and the blanketing velvet of night it brought following its rest. Inviting those who rested under her comfort into a lulling abyss.

[𝚃𝚘𝚐𝚎 𝙸𝚗𝚞𝚖𝚊𝚔𝚒 𝚡 𝚁𝚎𝚊𝚍𝚎𝚛] 𝚆𝚎𝚕𝚌𝚘𝚖𝚎, 𝚝𝚘 𝙹𝚞𝚓𝚞𝚝𝚜𝚞 𝙷𝚒𝚐𝚑... ๏𝙱𝚎𝚐𝚒𝚗 𝙹𝚘𝚞𝚛𝚗𝚎𝚢

[𝚃𝚘𝚔𝚒𝚝𝚘 𝙼𝚞𝚒𝚌𝚑𝚒𝚛𝚘 𝚡 𝚁𝚎𝚊𝚍𝚎𝚛] 𝚆𝚎𝚕𝚌𝚘𝚖𝚎, 𝚝𝚘 𝙳𝚎𝚖𝚘𝚗 𝚂𝚕𝚊𝚢𝚎𝚛 𝙷𝚎𝚊𝚍𝚚𝚞𝚊𝚛𝚝𝚎𝚛𝚜..... ๏𝙱𝚎𝚐𝚒𝚗 𝙹𝚘𝚞𝚛𝚗𝚎𝚢

Wszystko zaczęło się, kiedy Yoongi będąc na spacerze, odebrał telefon w budce. Telefon od chłopaka, który planował swoje samobójstwo. angst Początek: 23.10.2017 Koniec: 19.08.2019 x d #231 ff 180323

Tōru rozróżniał parę rodzajów szarości. grudzień 2017 - styczeń 2019

Jedna wiadomość wystarczyła, żeby zaczęło mu na nim zależeć, nawet nie zdając sobie sprawy z faktu, jak bardzo. Jednak jego serce wypełniał strach, który sprawiał, że nie potrafił zaufać mu w stu procentach, najzwyczajniej w świecie bojąc się, że kolejna osoba go opuści.

Aleksytymia (rzeczownik; psychologia) - niezdolność do rozumienia lub identyfikowania emocji oraz ich nazywania i wyrażania; Gdzie jedynym powodem do życia Yoongiego jest niewyróżniająca się niczym z tłumu osoba, która nadała jego światu nowe, nieznane mu wcześniej kolory.

„Zawsze znajdzie się gdzieś jakaś nadzieja, a jej najmniejszy płomyk jest w stanie rozpalić w nas ogromne pokłady energii i dać motywację do działania." Taehyung od zawsze był bardzo uparty. Naprawdę rzadko odpuszczał. A tamtego dnia, gdy do jego uszu dobiegła z pozoru głupia historyjka, chwycił się jej jak tonący brzytwy. Dlaczego? Odpowiedź jest prosta: to była jego ostatnia nadzieja. Zainspirowane legendą o tysiącu papierowych żurawi.

Każdy ma swój własny powód, by wstać rano z łóżka. Dla jednych to cel do osiągnięcia, dla innych to druga połówka. A dla niej powodem do otworzenia oczu była świadomość, że wraz z końcem miesiąca będzie mogła napisać kolejny list. List, w którym zawrze swoje wspomnienia, ale którego do nikogo nie zaadresuje. I choć nigdy nie pisała do konkretnej osoby, to z czasem na papierze zaczęło coraz częściej pojawiać się jedno imię.