Neden yaptın?"dedim. Sesim gerçekten ağlamaklı çıkmıştı. Gözlerini bana kilitledi sanki bir an o gözlerden pişmanlık geçmişti. Aman ne saçmalıyorum. O ve iyilik mi?Yan yana bile duramıyor. Derin bir nefes aldı. "Canım istedi "dedi ve kocaman olan koltuğun üstüne oturup televizyonu açtı.Bu anlamsız sözlerine karşın şaşırmıştım.İnkar etmiyordu. Ben yaptım diyordu ama keşke böyle söyleyeceğine inkâr etseydi. En azından daha az acıtırdı beni. Öfkeyle konuştum öfkeyle. Öfke beni ele geçirmişti resmen. "Canım mı istedi?!Ben senin oyuncağın değilim.Canın istediği gibi davranamazsın. Bunu yananına bırakmayacağım!!!" dedim ve gözlerim yana yana kapıya gittim. Hiçbir şey söylemedi arkamdan. Tek bir kelime bile. Bende gittim sadece gittim. Başlama Tarihi :22 Nisan 2018

Bir insanın canı ne kadar yanabilirdi? AŞK ne denli yakardı? Ya da acı gerçekten acıtır mıydı? Kalp kırılsada sever miydi?Bazı aşklar sadece laf mıydı?Sevmek uçurumdan bile bile atlamak mıydı? Gözlerinin önünde yalanlar uçuşurken senin onları görmemen AŞK mıydı yoksa aptallık mıydı? Bence aşktı, ya da ben aşk sanıyordum. Gerçekler can acıtsada onlardan kaçamazdım. Yanmak mı? Eğer yanıyorsan aşktır onun adı. Sen sevdiğin için ölümü bile göze alırken o sadece senin canını daha fazla yakmak için uğraşır. Aşk bu olmamalıydı. Bu kadar nankör olamazdı, olmamalıydı. Başlangıç Tarihi :Kasım 2017