"Σ' αγαπώ πολύ, bambina... Πάντα θα σε αγαπάω... Θέλω να είσαι πάντα ευτυχισμένη..." της είπε ο Τζιανλούκα. "Κι εσύ;;" τον ρώτησε πίσω εκείνη. "Εγώ, θα είμαι ευτυχισμένος αν είσαι κι εσύ... Αυτό μου αρκεί, γλυκιά μου bambina..." της είπε τρυφερά. "Τζιαν, καλέ μου Τζιαν... Κι εγώ σ' αγαπώ πολύ..." του απάντησε. Ο Τζιανλούκα και η Μαρκέλλα είναι φίλοι από παιδιά. Αυτός αιώνια ερωτευμένος μαζί της. Αυτή ερωτευμένη με τον καλύτερό του φίλο, τον Ιγνάσιο. Όσο αυτή η σχέση προχωράει, ο Τζιανλούκα βρίσκεται σε δίλημμα: Να θάψει βαθιά μέσα του αυτό που νιώθει για την καλύτερή του φίλη και κοπέλα του φίλου του ή να παλέψει για την αγάπη της; Μια ιστορία βασισμένη στην αληθινή αγάπη και το δίλημμα στο οποίο βρίσκεται κάποιος όταν πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στον κολλητό του και την κοπέλα που αγαπά...

Γιατί γιατί γιατί? Ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί! Όχι μόνο η μητέρα μου τα έφτιαξε με έναν που γνώρισε στην δουλειά της τώρα πρέπει να τους φορτωθούμε κιόλας! Κι το χειρότερο είναι πως αυτός που θα γίνει ο καινούργιος μου αδερφός είναι αυτός που αγαπώ!

"Παράτησα τα όνειρά μου για σένα, Αλέξανδρε... Σ' αγάπησα όσο τίποτα άλλο στον κόσμο... Ακόμα σε αγαπάω... Δε θα αγαπήσω ποτέ κανέναν άλλον σαν εσένα... Αλλά αυτός ο γάμος πρέπει να τελειώσει... Κάνουμε κακό ο ένας στον άλλον..." Αυτά είπε η Ναταλία κι, αφού έδωσε ένα τελευταίο φιλί στον άντρα της, άνοιξε την πόρτα για να φύγει. Ο Αλέξανδρος έμεινε να την κοιτάζει να φεύγει διαπιστώνοντας ότι την είχε χάσει οριστικά... Ή μήπως όχι;