Reyna Veran, ideallerini otoriter ablasına karşı gizleyen ve yalanlarla inşa ettiği dünyasının tam ortasında ayakta kalmaya çalışan genç bir kızdır. Hayat, onu her adımı bir uçurum kenarında yürümekle eşdeğer olan amansız bir mücadeleye sürüklemeden önce bu her zaman böyleydi. Ancak sırların ve yalanların hüküm sürdüğü bu sıradan dünyası başına yıkıldığında, asıl fırtına o adamla yolları kesiştiğinden bir kaç ay sonra kopacaktı. Çekiminden kaçamadığı, karanlığıyla hem büyüleyen hem de yok eden o adamla. Onlarınki, masum bir aşkın çok ötesinde; hazla beslenen, tutkuyla körüklenen ve her an küle dönmeye mahkum tehlikeli bir bağdır. Birbirlerine her yakınlaştıklarında, dipsiz bir helezonun derinliklerine daha da çekilirler. Ancak bu sarmalda güven bir aldatmaca, ihanet ise anlık bir nefes kadardır. Helezon; suçun, gizemin ve yasak bir tutkunun gölgesinde, iki ruhun birbirini ya kurtaracağı ya da tamamen mahvedeceği karanlık bir yolculuğun hikayesi. • "Şimdi," dedi, kirpiklerinin arasından bana bakarken. Sanki bir sır verir gibiydi. Karanlık artık onu görmeme engel değildi. Duyularımın keskinleştiğini hissediyordum. "Sana öyle şeyler yapacağım ki Reyna, bir daha kimseye bana baktığın gibi bakamayacaksın." Burnunu burnuma sürttü. "Seni öyle güzel becereceğim ki," zorlukla yutkundum. "Saatlerce..." Alt dudağımı dişleri arasına alıp ısırmadan hafifçe geriye çekip bıraktı. "Aklını başından alana dek." Göğsüm hızla inip kalkmaya başladı. "Seni bırakmayacağım." • ❝Sevgini bulamayacağım bir yerde sakla.❞ • *Yetişkin Okurlar İçindir.

Dostluktan doğan düşmanlığın, düşmanlıktan doğan dostluğun, ölümden doğan yaşamın, yaşamdan doğan ölümün izi. Var olan ve yeni oluşacak düşmanlık.... Düşmanlar arası kapışmalar ve alınan intikamlar... Vazgeçmek güzeldi ama vazgeçmeye çalışmak büyük bir hataydı. Bu aşk beni ölüme götürdü, ölümün kıyısından döndürdü. Herkesi teker teker kaybettim ve kazanmak bir oyun değil ölümle yaşam savaşıydı.

Üzerime doğru yürümeye devam etti. Gelip tam karşımda durdu. Gözünü kırpmadan yüzümü inceliyordu. Gözlerini gözlerime dikti. Soru dolu bakışlarla yüzüne bakıyordum. Ona inat bende gözlerimi kaçırmadım. Geri durmadım. "Benim" dedi. "Anlamadım?" dedim. Ve bir az geriye çekildim. "Kim bu Arhan ağa dedin ya? Benim. Arhan Karadağlı" TAMAMLANDI

BİR EVLİLİK İLE KAÇ KİŞİNİN HAYATI KURTULABİLİR?

"Gözlerine bin defa bakmamaya yemin etsem de, her seferinde yeminimi bozacak kadar güzel baktın jina min." -Baran Cihanbeyli Doğudan, Mezopotamyanın tam kalbine kadar uzanan bir aşk hikayesi. Zor ama etkileyici, bir o kadar da sevginin gücünü gösteren dillere destan olan Mardin şehrinin kalbinde yer alan bir aşk hikayesi.. Kesit- "Sakın bana öyle bakma Arin!" "Nasıl bakıyorum ben?" "Herşeyin suçlusu sadece abimmiş gibi. Belkide o kazanın olmasına sebep olan abla-" "Sakın Baran ağa. Sakın o cümleyi tamamlama. Ama sende haklısın belkide senin tek marifetin bilmeden yargılamaktır!" Cümlemi tamamladığım an pişman olsamda çok geçti. Baranı çok kızdırmış olsam gerek kolumu yerinden çıkaracak kadar sıkı bir şekilde tutup beni aramızda mesafe kalmayacak şekilde kendine çekti. Nefesi yüzüme vururken gözleri gözlerimin hizsasından ayrılmadı. "İstersen hemen şurada tek marifetimin o olmadığını gösterebilirim Arin Dila Cihanbeyli ne dersin?"

Sevgi acıtır, öp yaralarımdan belki sana da bulaşır.