Düzenleniyor • Dostluktan doğan düşmanlığın, düşmanlıktan doğan dostluğun, ölümden doğan yaşamın, yaşamdan doğan ölümün izi. Var olan ve yeni oluşacak düşmanlık.... Düşmanlar arası kapışmalar ve alınan intikamlar... Vazgeçmek güzeldi ama vazgeçmeye çalışmak büyük bir hataydı. Bu aşk beni ölüme götürdü, ölümün kıyısından döndürdü. Herkesi teker teker kaybettim ve kazanmak bir oyun değil ölümle yaşam savaşıydı.

Üzerime doğru yürümeye devam etti. Gelip tam karşımda durdu. Gözünü kırpmadan yüzümü inceliyordu. Gözlerini gözlerime dikti. Soru dolu bakışlarla yüzüne bakıyordum. Ona inat bende gözlerimi kaçırmadım. Geri durmadım. "Benim" dedi. "Anlamadım?" dedim. Ve bir az geriye çekildim. "Kim bu Arhan ağa dedin ya? Benim. Arhan Karadağlı" TAMAMLANDI

BİR EVLİLİK İLE KAÇ KİŞİNİN HAYATI KURTULABİLİR?

"Gözlerine bin defa bakmamaya yemin etsem de, her seferinde yeminimi bozacak kadar güzel baktın jina min." -Baran Cihanbeyli Doğudan, Mezopotamyanın tam kalbine kadar uzanan bir aşk hikayesi. Zor ama etkileyici, bir o kadar da sevginin gücünü gösteren dillere destan olan Mardin şehrinin kalbinde yer alan bir aşk hikayesi.. Kesit- "Sakın bana öyle bakma Arin!" "Nasıl bakıyorum ben?" "Herşeyin suçlusu sadece abimmiş gibi. Belkide o kazanın olmasına sebep olan abla-" "Sakın Baran ağa. Sakın o cümleyi tamamlama. Ama sende haklısın belkide senin tek marifetin bilmeden yargılamaktır!" Cümlemi tamamladığım an pişman olsamda çok geçti. Baranı çok kızdırmış olsam gerek kolumu yerinden çıkaracak kadar sıkı bir şekilde tutup beni aramızda mesafe kalmayacak şekilde kendine çekti. Nefesi yüzüme vururken gözleri gözlerimin hizsasından ayrılmadı. "İstersen hemen şurada tek marifetimin o olmadığını gösterebilirim Arin Dila Cihanbeyli ne dersin?"

Sevgi acıtır, öp yaralarımdan belki sana da bulaşır.