Κοίταξα τον άντρα στο απέναντι τραπέζι να συζητά με μια γυναίκα, ίσως να ήταν μεγαλύτερη μου. Το μόνο σίγουρο ήταν, ότι ήταν όμορφη. Ήπια μια γουλιά από τον καφέ μου και δάγκωσα το χείλος μου. Ήταν ψηλός, σχεδόν έφτανε το 1.90, είχε κάστανα μαλλιά και καφέ μάτια. Μα πάντα ήταν ψυχρός. Δεν γελούσε ποτέ, για χαμόγελο; Ούτε για αστείο. -"Επ, πού κοιτάμε;" με ρώτησε η αδερφή μου και χαμογέλασε πλατιά. -"Πουθενά. Ο χώρος είναι...ωραίος " είπα αδιάφορα και κοίταξα έξω από το παράθυρο. Την άκουσα να γέλα, πρίν, κοιτάξει διακριτικά πίσω της. Δάγκωσε το χείλος της και με χτυπησε φιλικά στον ώμο. -"Μμμ...κόλαση ο τύπος. Ποιός είναι;" Κοίταξα τον καφέ μου και έπειτα, σήκωσα το βλέμμα μου, πάνω της. -"Είναι ο διευθυντής μου." Don't copy my story in any way please. 🚫 All rights belong to me.

| Ολοκληρωμένη √ | Το όνομα της Αριάδνη. Μια κοπέλα που σε νεαρή ηλικία χάνει τους γονείς της και κλείνεται στον εαυτό της. Η αδερφή της, η Αντιγόνη, βλέποντας την μεγάλη της αδερφή σε αυτά τα χάλια και μην μπορώντας να κάνει τίποτα, στρέφεται εναντίον της και πηγαίνει με την κλίκα των δημοφιλών κοριτσιών. Όλοι την σχολιάζουν χωρίς να ξέρουν την ιστορία της, χωρίς να ξέρουν πως η ίδια νοιώθει γι'αυτό. Ώσπου μια μέρα έρχεται ο Αλέξανδρος τα ταράζει την ήρεμη ζωή της. Θα συνυπάρξουν αυτοί οι 2 ή θα γίνουν θανάσιμοι εχθροί; • ΥΓ: Μην μπείτε στον κόπο να το διαβάσετε, ο 16χρονός εαυτό μου έγραψε αυτό το βιβλίο...πως δεν το έχω διαγράψει ακόμα Εξώφυλλο από την justanothergirl9617