Seviyorsan kal,yarın ölebilme ihtimalim var. Seviyorsan söyle,bugün duymaya ihtiyacım var. ✒✒✒✒ Zorla evlendiği mafyadan kurtulamadan onun düşmanının hedefi oldu.Savaş'ın geçmişte yaptığı bir hata malesef Aslı'yı vurmuştu. ✒ Sıradan DUYGULARI olan bir mafya kitabı olmaması için uğraşıyorum. Okuyan ve beğenen herkese şimdiden teşekkürler. ✒ 🎵✒KARSU ~ SİYAH✒🎵

"Bırak artık beni! Görmüyor musun acı çekiyorum!" Derin bir nefes alıp konuştu, "Sen bana kalbimde taht kurmuş bir kraliçeyi kaybetmeyi öğretmedin. Sen bana sevdiğim insanı kaybetmeyi öğretmedin. Sen bana sevmeyi öğrettin, sevilmeyi öğrettin. Şimdi söyle bana. Bana sevdiğim kişiyi kaybetmemeyi öğretmediğin için nasıl seni bırakabilirim?" Ne diyeceğimi bilmiyordum. Ona şu an o kadar güvenmek istiyordum ki. Ama o yaptığı şeyler yüzünden buna izin vermiyordu. Acı çekiyorum çünkü bir katili sevdiğim için. Belki biz böyle biz olucaktık. Sevdiğin insan ne olursa olsun onu sevdiğine göre değer var ettiğini anlamam lazım. Kafamı yere eğip konuştum, "Belki kraliçe yalan söylüyordur. Belki seni bırakmak istemiyordur. Zaten kral olmasa kraliçe olamaz ki." ____________________ Başlangıç: 19/05/2017 "Telif hakkı bana aittir. Çalıntı değildir hiçbir olay. Çalınması sonucu yasal işlem başlatılır." "Kapak tasarımı bana aittir" Genç kız edebiyatı içinden #40 : 02/08/2017 Genç kız edebiyatı içinden #32 : 12/08/2017 Genç kız edebiyatı içinden #39 : 18/08/2017 Genç kız edebiyatı içinden #20 : 01/05/2018

Savaş HAZNEDAR Yesil... Hiçbir zaman renklere onem veren biri olmamistim. Belki de hep siyah oldugumdan. O kadar guzeldi ki o Orman Yesilleri... Bir gun bile gormezsem ölecekmis gibi hissedecegimi hic dusunmemistim o zamanlar. Eslem ÇELIK Bilmiyorum... o gozleri ilk gördüğümde hissettiklerim neydi. Daha önce hic boyle olmamistim ki... Birden bire kalakalmamistim mesela birine. Kekeleyebilecek kadar hiçbir sey olmamisti... Su zamana dek. O zamanlar bu adamin bana yaraya sürülen merhem kadar iyi gelebilecegini bilemezdim. Tabii yaralayanin da o olabilecegini bilemedigim gibi.... Meltem&Nergiz. Tüm hakları hayal dünyasında saklıdır... 27.06.2017 Romantizm içinde#82

Arya kendisinin neleri beklediğini bilmiyordu, bir anlık çarpışma diye geçiştirirken bunun 1 yıldır beklenilen bir an olduğundan haberi bile yoktu. Baran adlı esmer yakışıklısının ne tür bir bela olduğunu az çok tahmin etmeye başlasada hayatın onu nereye sürükleyeceğini bilmiyordu. Not: Baştaki bölümler düzenlenmeye başlanmıştır. Yeni okumaya başlayacaklar okuyabilirler, önceden okuyanlar ise kaldıkları yerden devam edebilirler. Baştaki bölümler kısa ve pek çok yazım hatasından dolayı düzeltip cümleler ekliyorum. Konu ve içerik değişmedi iyi okumalar... ~~~~~~~ Mafyayla Evlilik Mi? adlı kitabın konusu içeriği tamamen bana aittir. 07.09.15 tarihinden itibaren yayınlanmaya başlanmıştır.

"Benden uzak dur... lütfen!" dedim ağlamaklı sesimle. Dudaklarındaki acı gülümsemem içimi burktu. Ama ondan korktuğum fikrini değiştirmiyordu. "Senden uzak durmak mı? Denemedim mi zannediyorsun?" dedi sert bir sesle. Gözlerinde acı vardı, bunu görebiliyordum. İlk defa duygu duvarlarını indirmişti. "Aşığım sana! Sana deli gibi aşığım" dedi bağırarak. "Seni her yerde görüyorum, kafamdan atamadığım tek şey sensin" Duyduklarım gerçek değildi, kafamı iki yana salladım, "İstemiyorum seni!" dedim ve birkaç adım geriledim. Duygu duvarı tekrar oluştu, en son gördüğüm şey kırgınlıktı. Soğuk ifadesi geri dönmüştü. Arkama bakmadan boş sokakta koşmaya başladım, nereye gittiğim hakkında bir fikrim yoktu. "Benden kaçamazsın!" dedi eğlenen sesiyle. Sesi boş sokakta yankılanırken koşmamı durdurdum ve hızlı bir şekilde nefes almaya çalıştım. Nefesimi düzenlediğimde doğruldum. Arkama hafifçe döndüm, yavaşça bana doğru geliyordu, yanındaki lamba bozuktu, ışık hafifçe titriyordu. Durdu, ayaklarını iki yana açtı ve ellerini cebine soktu. Yüzündeki yara izi daha belirgindi. Gözlerini kıstığını gördüm, "Kendini yorma, hangi deliğe saklanırsan saklan seni bulurum" bacaklarım kendiliğinden hareket etmeye başladı. Koştum, yorulmuştum ama yine de koştum. Dar bir sokağa girdim, önüme bakmasaydım duvara çarpacaktım. "Lanet-" diye mırıldandım. Sokak bomboştu. Duvara yapıştım, beni bulmaması için dua ediyordum. Ayak seslerini duyabiliyordum, buraya doğru geliyordu. Sokağın sonunu göremiyordum ama hızla oraya yürüdüm. Çıkmaz sokaktı. Arkamı dönecekken elleri belimi buldu. Vücudum kaskatı kesildi, sıcak nefesi kulağıma değiyordu. Yavaşça fısıldadı, "Ne kadar uğraşırsan uğraş, benden kaçamazsın! Gölgeden kaçamazsın"

- ya abi aç şu kapıyı ve elbisemi ver ! - şansını zorlama güzelim ne ben elbiseyi veri cem ne sen o elbiseyi giyeceksin. kapıyı yumrukalamayi bırakıp merdivenleri ikişer üçer inip aşağıda uzanmış ve tv izleyen yiğit abimin yanına giderek önüne geçtim ve küçük bi kiz çocuğu gibi ayağımı yere vurarak ağlamaya ve bi yandan da derdimi anlatıyor dum. - ya abi barış abi partide giyeceğim elbiseyi vermiyo - bebeğim kaç kere bu konuyu konuştuk seninle o elbise giyilmeyecek ve o partiye gidilmeyecek fazla uzatma ve ağlamayı da kes biliyorsun aglamandan nefret ediyorum evet yiğit abimden de nasibimi aldıktan sonra sıra özgür abime gelmişti konuşturarak merdivenleri çıkarken yiğit abimin " koşma dusuceksin " gibi cümleleri duymazlıktan gelip yukarı koşmaya devam ettim ,nihayet gelebilmistim kapıyı çalmadan içeri girdim ve abim uyuyordu ama aldırış etmeden yatağının üzerine çıkıp ziplamaya ve ağlamaya basladim sonunda abim uyanabilmis olacak ki gözlerini açıp bi bana bi de yatağına bakiyordu uykulu ses tonu ile - lena sana kac defa beni bu şekilde uyandirmamani söylemiştim birden bağırınca süt dökmüş kediye döndüm ama en masum ses tonumu kullanarak - ya barış abi elbisemi vermiyo - hangi elbiseymis o - partide giyeceğim abimin kaşları anında catilinca beni tersleyecegini düşünmüştüm ama abim elimi tutup - gel elbiseni alalım ama sende bunun karşılığında o sikik partiye giremeyeceksin abime ciddi mi diye bakarken hiç olmadığı kadar ciddiydi ama olsun bi elbiseyi alalim gerisini sonra düşünürüm .. evet üç abisi olan lena nin bakalım başına daha neler gelicek hikayeme bekliyor olacağım ..

Yıllar önce, bundan tam 18 yıl önce bir kehanet görüldü Olimpos'un baş büyücüsü tarafından. Üç büyüklerin soyundan gelen iki yarıtanrı hakkında bir kehanet Armeda Altın Bu kehanetin baş karakteri, bunca yıldır hiçbir şeyden haberi yokken bir anda Olimpos'un en önemli canlısı haline geldi. Peki bu kehanet beraberinde neleri getirebilir? Bu kehanet kaç canı yakabilir? Bu kehanet kaçının hayatını değiştirir? Bu kehanet bir insana neleri tattırabilir? Acı Aşk İhanet Peki bunların vücut bulmuş hali ne kadar tehlikeli olabilir?

16. yüzyılın ortaları... Çirkin bir kız ve onu oyuncağa çevirmiş bir dük. Kahramanımız dayanamayıp, ilk fırsatta kurtuluş yolunu bulduğunda, kaçmıştır. Peki ya kurtulmak için kaçtığı yere, tekrar intikam almak için geri dönerse..? 23/04/2016 TÜM HAKLARI SAKLIDIR © Herhangi bir çalıntı, kopyalama ve benzeri şeyler söz konusu olduğunda, gerekli hukuki işlemler başlatılacaktır. Kapak tasarımı için Ben_girll'e teşekkürler.

Beş yıl öncesini hatırlayan insan sayısı bir elin parmağını bile geçmemektedir. Hatırlayanlar ise konuşmak istemez bir ailenin yok oluşunu ve dağılışını. Fakat Campbell ailesinin çocukları geçmişte yaşananları hala ilk günkü gibi hatırlarlar. Bu üç gencin bir anda değişen hayatları birbirlerine daha da çok bağlanmalarına neden olacaktır. Yalnız genç Victoria için bu durum sanıldığı kadar kolay olmayacaktır. Yeni hayatına alışmaya çalışan genç kız aşkı ve sevgiyi canı yansa bile öğrenecektir...