Bana yaklaştı.Boyumun tam hizasına eğilip gözlerini gözlerimle sabitledi. "Bana ne yaptın sen böyle?" dedi sesini olabildiğince yumuşak tutmaya çalıştı. Dudağına küçük bir gülümseme yerleştirdi. Hiç bir şey söylemeden ona bakmaya devam ettim. "Bir şey söyle" dedi fısıltıyla sesi hala yumuşaktı. Yine bir şey söyleyemedim çünkü o an o kokusunu çekmek için en güzel zamandı...

Not : Kitapta +18 içerik olacaktır . Rahatsız olan okumasın lütfen .. Anne ve babamın boşanması üzerine hayatım mahvoldu . Babamın şehirden taşınması ile birlikte kolejden alınıp mahalle lisesine yazdırıldım. Ve işte .... Yeni lisemde; - Ayaz'ı gördüm... Bir gülüşü vardı ki ömre bedel .Aşık olmak istemediğim karanlık gibi adama aşık oldum . Ama her zaman mutluluğumu engelleyecek bir şey oluyordu.Bela peşimi bırakmıyordu. Acaba mutlu olabilecek miydim ? İstediğim hayatı yaşayabilecek miydim ?

"Kaybedecek bir aydınlığın yoksa karanlıktan korkmazsın..." dedi kadın sonrasında ise adama sıkıca sarıldı. Onunla nefes almak bile kadına bir ömür sürerdi.

+18 içerir ♥ dudağım kanamaya başlamıştı,ağzıma gelen kan tadından anlamıştım "mutlu musun ? " dudağı yukarı doğru kıvrıldı ve ellerini belime dolayıp bana yaklaştı "hiç olmadığım kadar..." *** BEN KİMSEYİ OKUYUN DİYE ZORLAMIYORUM,İSTEYEN OKUR İSTEMEYEN OKUMAZ! BU KİTABI SADECE EĞLENCE AMAÇLI YAZIYORUM.

Zeynep Çalışkantürk; Okuduğu eczacılık fakültesinin başarılı öğrencisiydi Zeyno hayalleri vardı, iyi bir eczacı olacaktı ve hastalarına elinden gelen en iyisini yapacaktı. O mesleğinde ilerleyip başarılı bir eczacı olmak hayalleri ile yanıp tutuşurken gelecek hiç de onun düşündüğü gibi ilerlemiyordu. Her zaman ki gittiği aile yemeklerin birinde, oturduğu yemek masasında evlenmek üzere olduğu haberini almayı hiç düşünmemişti. İstemiyorum çırpınışlarını duyan bile olmuyor du. Karar verilmişti ve Zeyno İlkeroğlu'ların tek varısı olan Kemal ile evleniyordu. Kemal İlkeroğlu; Uzun zamandır yurtdışında eğitimin almış alanın da masterini yapmış ve İlkeroğlu Holding başına geçmek için geri dönmüştü. Onun gözünde sadece iş hırsı vardı, yıllar önce aşka olan inancını kaybetmişti, masum duygularla sevdiği Carolin onu aldatmıştı. Kadına olan güvenini yerle bir etmişti. Aşka küskün bir adam yirmisinin başında, üniversiteli bir kızla evlenmek üzereydi. Üstelik hiç bir şekilde karşı koyamadığı, koyduğu taktır de her şeyden men edeceğini söylemişti babası. İki delinin birbirine aşkını, okuyacaksınız kah gülecek, kızacak belki biraz da duygulanacaksınız ama Zeyno ile Kemal'i çok seveceksiniz..! Not: Tutkulu Mücevher adı altında yazılan ilk eserdir. Wattpad'e!

*TAMAMLANMIŞTIR* ~"Ben 'ağabey' olarak dayatılan çocukluk aşkımla nasıl birlikte olunur bilmiyorum."~ ... Pencerenin önünde ufacık bir saksıda büyümesine rağmen bütün ihtişamı ile açan rengarenk bir çiçektim ben. Bana dayatılan bir hayatı yaşama konusundaki direncim gün geçtikçe kırılmış kendimi, aşık olduğum ağabeyimin kollarında bulmuştum. Babam yüzünden. Kim bilir belki de "sayesinde". Yıllar sonra öğrendiğim gerçekler tüm acımı taze tutmama neden olurken mutluluğumuza göz diken herkesi bertaraf edecek güçte olduğumu asla unutmadım. Ne aşkımdan vazgeçtim ne de mahallemden. Ne Selim'den vazgeçtim ne de onu bana getiren bu arnavut kaldırımlarından, dar sokaklardan, ahşap kapılardan, pencere önü saksılarından... *Bu isimle yayınlanan ilk kitaptır. ⚠ Hikayemde eksikler ve hatalar olduğunun farkındayım. En kısa sürede düzenlemeye alacağım. Hatalarımı mazur gördüğünüz/göreceğiniz için teşekkürler. ❤♀

Oğuz ölen karısı Nisa'nın organlarını bağışladığı ailenin, kendisi ile ısrarla görüşmek istemesi karşısında nihayet pes eder ve onları evine davet eder. Yalnız tek bir şart koşmuştur; Karısının gözlerini ve kalbini taşıyan kızlarının gelmesini istemez. Bunu da aileye özellikle söyler. Bir şekilde ona acısını hatırlatmakta ısrar eden aileyi başından savabileceğini düşünüyordur ama işler hiç beklemediği şekilde gelişir. Havin'in görmezden gelinmeye niyeti yoktur. Hayatını borçlu olduğu kadının kocasına bir teşekkür etmesi gerekiyorsa, bunu ne pahasına olursa olsun yapacaktır. Oğuz onu davet etmemesine rağmen o akşam evine gider. Onunla karşılaştığı ilk an, onu daha önce gördüğünü fark ettiğinde ise şaşırır. Oğuz Enver, bir gece önce çalıştığı barda kendisine, "Kaltak!"diye hakaret eden adamdır. Kaderin gerçekten komik bir espiri anlayışı vardır. ¤ Kader, Havin'i, karısının gözlerini ve kalbini taşıyan kadını, Oğuz'un karşısına çıkarmakla kalmaz, onu daha önce hiç bu kadar karışmadığı bir kördüğüm içinde bırakır. Birbirlerini hayatlarına kabul edemeyen ama birbirlerinden de kopamayan biri yaralı, diğeri inatçı ve asi iki insan. Vazgeçme Benden, sevginin, aşkın ve tutkunun hikayesi.

"Teninde sarhoş oluyorum Lara." "Lütfen, şimdi, şimdi olmaz..." "Bu gün, seni neredeyse kaybediyordum... Bunun acısını biliyor musun?" dedi ve boynuma izlerini bırakmayı sürdürdü. Bu durum beni korkutuyordu. Aklım devam etmememiz gerektiğini söylerken kalbim dur diyemeyecek kadar şehvet ile doluydu. Eli yavaş yavaş elbisemin fermuarını açarken içinde bulunduğum, bulunduğumuz duruma daha da batıyorduk. "Seni seviyorum." Lara, geçmişin acısının ardından başladığı siber saldırılarla geçimini sağlıyordu. Yetenekleri olağanın üzerindeydi. Bu yetenekler onun bir gün keşfedilmesini sağlayacaktı. O gün, Ata'nın onu işinden alıp gizli servise götürdüğü gündü. Başlangıç:24.05.19 #lara ~~ #1'de 270619 (っ'-')╮=͟͟͞͞💌 *Hikayenin gerçek kişi ve kurumlarla hiçbir ilgisi yoktur.*

18'inci yaş günümdü. Koskoca 18 yıl geçmişti... Tek başıma bu kadar zorluklarla başa çıkmıştım aslında bakılırsa herşey yeni başlıyordu. Yetimhane az da olsa güvenliydi. Tabi dayak yemeler her saat başı sana verilen işleri yapmak vb. şeyler hariç güzeldi. Doğum günleri güzel kendimizi özel hissetiğimiz gün ama ben öyle hissetmiyordum. Bugün doğum günüm ailemin beni bıraktıkları gün... Her yıl doğum günleri kutlanırdı. Bazılarının kendi doğum günleri bazılarında yetimhaneye bırakıldığı gün diye geçiyordu. Her kutladıkları zaman canımızın yandıklarını bile bile kutlarlardı. ....... Buraları bilmeden dolaşmak çok canımı sıkıyordu. Boş bir depoya girip orada kalmaya başladım dandik olan saatime bakıp saatin 17.30 olduğunu öğrendim. Gözlerimi kapatıp uykuya daldım. "Bu kız da kim." "Ne bilim ağabey sanki ben getirdim." "Senin kızının burada ne işi var." "Deli deli konuşma samet. Meriç Bey görmeden gönderelim şu kızı hadi." "Tamam." Bir takım seslerle gözümü açtım. Başımda iki tane adam bana bakıyordu. Benim kaçıp gitmemi söylüyorlardı ama anlamıyordum neden silah sesleri duymamla kendimi yere eğdim adamlarda kaç saklan diyorlardı iyi de nereye kaçacağım kapı çok uzakta. Harika doğum günümde çektiğim şu hale bak. Ne yapacaktım şimdi ben...

Nefes in tahrirden bir çocuğu olmuştur ama nefes hamile olduğunu söyleyeceği gün Tahir onu terk etti