GERÇEK HAYAT HİKAYESİDİR!!! Bir gece çalındı kapısı annesi ve babası bir düğüne gitmişti. O sesi duyunca açtı o masum gülümsemesi ile baktı ona . " içeri almayacak mısın prenses " gel abi ama babamlar düğünde " ne zaman dönerler " bilmem ki karşı köydeler " bekleyim o zaman Sobanın çıtırdayan sesi dışarıda yağan yağmur sanki mesaj veriyordu ona . Elinde babası için ördüğü bereyi bırakıp ayağa kalktı sobaya odun attı . " çay içer misin abi yeni demlendi Ses gelmeyince arkasını döndü tam arkasında duran genç adam ona saldırdı birden ... O masum gülüşü bir gecede solmuştu... çığlıklarını sadece ev duydu yağmur şahitlik etti acısına . Masumiyetini bir kaç dakika da kaybetmişti.

"Bir can için bir can, bir ömür için bir ömür... Kalplerin rızası sorulmadan kesilen bu hüküm, ya iki hayatı kül edecekti ya da küllerinden yeni bir hikaye var edecekti." Mardin'in sert rüzgarları, iki yabancıyı "Berdel" adı altında aynı kaderin zincirine vurduğunda; ne töre aşkı tanıyordu ne de aşk töreyi. Bir yanda sessizliğini yemin bilen bir kadın, diğer yanda hükmünü yüreğiyle vermeye hazırlanan bir adam. Hüküm verildi, kalem kırıldı. Şimdi sıra yüreğin sesinde. . . . . . . . Mirza ve Dilda kaçınca, töre gereği ölüm fermanı verilecekken; Zerya'nın babası Reşat, oğlunu kurtarmak değil, kızından kurtulmak ve ağaya dünür olmak için berdel teklif eder. Hazar Ağa, sevdiği kadına kavuşacağını düşünerek (gerçek acısını bilmeden) bu teklifi kabul eder. Zerya ise abisinin hatasını canıyla ödeyeceğini düşünerek büyük bir korku ve babasından yediği son dayakların izleriyle konağa gelin gider. ZERYA VE HAZAR AGANİN AŞKI NOT:SEZON FİNALİNDEN SONRA DÜZENLENECEK ONA GORE YORUM YAPİN LÜTFEN

İmkânsızlıktan doğan aşk~ "Bana bak....." Çok korkuyorum Allah'ım lütfen kurtar beni bu adamın elinden.... "Ağlama o güzel gözlerin mahvoluyor" dedi hüzünlü bir sesle "ağlatma O zaman Kaan, sizin gibi insanların elinde çürümek istemiyorum," "Ne varmış bizim gibi insanlar da, sen daha tanımamış sın zalim ağa yı, zalim ağa ile tanışmak istemezsin güzelim" bastıra bastıra dedi ve ayağı kalkıp gömleğini iliklerini açmaya başladı ve göz göze geldik, hayır ben daha onu 4 gündür tanıyordum, benim rızağım olmadan dokunmaz bana... 19/04/2024

Mardin'in sıcak güneşi altında, geçmişin gölgesinde yaşayan iki kırık ruh... Berdan, toprağına sadık, gururlu bir ağa... Eşini doğumda kaybetmiş, üç yıldır hiçbir kadının gözünün içine bakmamış, kalbine kimseyi sokmamış. Elif, hayata küstürülmüş, karanlığa itilmiş bir kadın... Bir daha kimseye güvenemeyeceğini düşünen, sessizliği kendine siper etmiş bir yaralı yürek. Kader, bu iki yabancıyı aynı sokakta, aynı suskunlukta buluşturur. İkisi de yaralı, ikisi de parçalanmış... ama belki de kırık olan tek şey kader değildir. Kırık Kaderler, geçmişin suskunluklarıyla geleceğin ihtimalleri arasında kalan iki insanın hikayesidir. Sevmenin yeniden mümkün olup olmadığını, acının içinden filizlenen umudu ve sessizliğin bazen en derin bağ olduğunu anlatır.

Acı sadece fiziksel midir? İnsanın ruhu acımaz mı? Daha 20 yaşında biri anne olmak için çok genç değil miydi? Ya da sevmediği biriyle evlendirilmek için... Nerden bilebilirdi ki, nefret ederek evlendiği adamın bir ömre bedel olacağını? Veya nerden bilebilirdi ki dünyalar tatlısı evlatları olacağını... BAŞLANGIÇ: 24/08/2020 BİTİŞ: 1/02/2021 •••••• Herkes birbirine sarıldıktan sonra Demir, kadife siyah bir kutu çıkarıp bana gösterdi. Yaaa bu kolyede bizim isimlerimiz yazıyordu Saçlarımı kaldırıp kolyemi taktı "seni çok seviyorum güzel kadın "seni çok seviyorum altın kalpli adam" •••••• Kitap, şahsıma aittir çalınma veya alıntı gibi bir durumda her türlü yasal işlem başlatılacaktır! (KİTAPTA KADINLARIMIZIN GÜÇLÜ OLDUĞU BİR KURGU VARDIR, ÖN YARGILI OLMAYINIZ!)

Öncelikle bu kitap +18 smut şiddet ve küfür içeren ilk yazdıgım kurgudur TÖRE-BERDEL konulu güzel bir kurgu yaptığımı düşünüyorum umarım begenırsınız bölümleri fazlasıyla uzun tuttuysam özür dilerim yazılacak çok şey var kafamda❤️

Tezgahtar olarak çalışan Deva, baskıcı bir ailede büyümüş; sevgiden çok korkuyla yetişmiş genç bir kadındı. Özellikle babasının sertliği, onun hayatını yıllarca sessizliğe mahkûm etmişti. Bir gün, sıradan bir alışveriş sırasında karşısına çıkan Doğu ile hayatı tamamen değişti. Varlıklı, saygın ve köklü bir ailenin tek varisi olan Doğu, Deva'yı gördüğü ilk anda ona derin bir aşkla bağlandı. Deva ise ilk kez bir adamın yanında kendini değerli hissetmişti. Tam her şey yoluna girmeye başlamışken, aralarına Doğu'nun en yakın arkadaşı Ali Sarper girdi. Ali Sarper... Ünlü, zengin ve saygın bir iş adamının oğlu. Dışarıdan bakıldığında, baba parasıyla yaşayan; umursamaz, kuralsız ve hayatı ciddiye almayan bir adam gibi görünüyordu. Girdiği her ortamda dikkat çeken, kimsenin "hayır" diyemediği o rahat tavırlarının altında ise kimsenin bilmediği başka bir yüz vardı. Çünkü Ali Sarper'i gerçekten tanımak, sadece uzaktan bakmakla mümkün değildi. Onu anlamak için yanında kalmak, onunla yaşamak gerekiyordu. Ve Deva, bir gün kendini tam da onun hayatının ortasında buldu. Deva'nın babası, kızını Ali Sarper'la birlikte görünce bunu bir namus meselesine çevirdi ve Deva'yı istemediği bir evliliğe mecbur bıraktı. Bir anda aşk, yerini zoraki bir evliliğe bıraktı. Hayaller ise sessiz bir çaresizliğe... Peki Deva, gerçek mutluluğu kimin yanında bulacaktı? Kalbinin ilk sahibi olan Doğu'da mı? Yoksa zamanla en büyük savaşını verdiği Ali Sarper'de mi? İki adamın bir kadın için verdiği aşk savaşı... Ama kadın, sadece birini gerçekten sevecekti. Tüm hakları saklıdır... 03_09_2023

"Ama bilmelisin; Sarraf tüm değerli taşları satar, bir tek Yakut'u kendine saklar." - Birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı ve korkup uzaklaştığımızda bağımızı yitirdik. Geri döndük, kazanacağımızı sandığımız her an kaybederek inancımızı yitirdik. Birbirimizi yitirdik. Kendimizi bitirdik. Ve geriye, birkaç hatıradan başka hiçbir şey kalmadı; ama onları da anımsayamıyoruz. Çünkü çok sevip de yine yenilmekten korkuyoruz. Fakat onsuz bir savaşın galibi olmak fazlasıyla vahim, bu yüzden onu sevmek- Unutmamam gerekli; birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı...

"Bak oğul, benim hiç karım olmadı, sevdim kavuşamadım, başkasını da istemedim. Karına kızmadan önce anlamaya çalış, onun yerine koy kendini. Sen ne kadarına razıysan o kadarını iste ondan. Ha ben erkeğim o kadın diyeceksen, onca memleketi boşa gezmişsin, o okulları boşa okumuşsun derim sana. Yüreğin kadını erkeği yok, sen düzene teslim olarak karına ihanet ettin. İmam nikahını karının yüreğine anlatamazsın, zaman ver, kendi içinde sindirebilirse şanslı bir adamsın. Aslında hiç kimse, hiç bir kadın kumayı kabul etmez, bunu unutma! Her türlü acı çekecek, sen de öyle, bir karın daha var artık. Onu da düşüneceksin." Yaşlı adam, diyeceğini demiş, başını önüne eğmişti. Demir'i düştüğü çukurdan kurtaracak bir nasihat yoktu. Kim, ne dese boştu bundan sonra. Demir'in yüreği kor olmuş yanıyordu. Leyla'yı bir başkasıyla hayal dahi edemezdi, böyle bir şeyi düşünemezdi. Bunun düşüncesine tahammülü yokken; o elleriyle, Esma'ya dokunduğu ellerle, sarıldığı kollarla karısına dokunmak istemişti. Kızamazdı, sadece kaybettiği karısına ağlayabilirdi.