"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

İHANET mi? Kime göre peki? Başkası için delicesine atan kalp midir ki ihaneti yapan? Yoksa bir an bile beyninden silip atamadığın her an her saniye başkasını düşünen zavallı akıl mı? Hangisi? Asıl ihanet beni sevdiğimden ayıran günler aylar yıllar hatta daha fazlası onsuz soluduğum nefes, yediğim yemek, içtiğim su hepsi ama en kötüsü de onsuzken de onun için atan kalbim. İşte bana en büyük ihaneti kalbim yaptı. Onu sevmekten onun için atmaktan hiç bir zaman vazgeçmedi. Koskoca beş sene. Sesini duymayalı, gözlerine doya doya bakmayalı, başımı göğsüne koymayalı, sıkıca sarılmayalı beş sene oldu. ATEŞ... ah Ateş ismini söylerken bile yanıp tutuştuğum adam. Kokusuna hasret kaldığım. Nefesim dediğim adam. Neden yapıyorsun bunu bana? Nedir istediğin intikam mi? Bana acı çektirmek mi? Yapma uğrana kendimden hayatımdan vazgeçtiğim. Senin hayatın için senden vazgeçtiğim yapma. Ben zaten sensizlikten ölüyorum...Yapma dokunma işte ona. Biliyorum ben sana yasağım. Ama yapma işte gözümün içine baka baka dokunma. Bu kadar acımasız olma...

Kitap bitmiş bulunmakta fakat içime sinmeyen çok yer var bu yüzden boş bir zamanımda tarafımca düzenlenecektir. Yine de okumak isteyenler okuyabilir. (Okunmayacak kadar da kötü değil 😅) *** "Melek maskesi takmış şeytanların arasında şeytan maskesi takmış meleğim aslında." Küçük yaşta sebebini bilmediği ve asla öğrenemediği bir nedenden ötürü ailesi tarafından terk edilmiş, hayatın kirli tarafıyla daha ufak yaşta tanışmış bir kız çocuğuydu. Başına gelen onca acı şeye rağmen hayatta dik durmaya çalışmış fakat sürekli geçmişle yüzleşmesi gerekmişti. Bu geçmiş oldukça kanlı ve ızdırap dolu bir geçmişti. Yeşil gözlere sahip bir geçmiş. Tabi bir de şuan yaşadığı zaman vardı. Şuan yaşadığı zamana neden dahil olduğunu anlamadığı insanlar. Başına sürekli bela açan, kendi açtığı belaları da sürekli temizleyen. Ki özellikle içlerinden biri bedenine,ruhuna, mantığına hatta belki de kalbine oldukça bela biriydi. Lakin kızın kalbi yasaklı bir bölge idi. Kimsenin adım atamayacağı mayınlarla dolu, adım atanın eninde sonunda öleceği. Çevresi buzlarla çevrilmiş, içi olabildiğince acıyla doldurulmuş bir bölge. ©Tüm hakları saklıdır.

Ne diyordu, o geçen gün radyoda çalan şarkı; "Fırtınalı açık denizdim ben, sen sakin bir koy ararken.." +18 bölümler mevcuttur dikkatinize.

Karşımdaki adamın bakışları ruhsuzdu. Taş kalpli ve duygusuzdu. Hareketleri sert ve umursamazdı. Tolgay Parçak Ruhumu öldüren ve zindanına hapis eden adamın ta kendisiydi. Kapak Tasarımı: silakosay

Gidenin beni bulmadığı bir dünyada toy halimle hayata tutunmaya çalışırken bir gecede tüm hayatım değişti. Attığım çığlıklar susturuldu, gözyaşlarım görmezden gelindi ve canıma can katarak ölümün eşiğine doğru sürüklendim. Yaşatmam gereken bir konumdayken hep ölmek istedim. Tecavüze uğradığım gün, O gün başladı ölüme duyduğum özlem... Ben Beril, soyadının bile öylesine verildiği bir kızım ve bu satırlar gözyaşlarımın hikayesi... **Klişeleri unutup derin bir nefes alın ve Beril ile birlikte mücadele verin! Not: KİTAP İSMİ DEĞİŞMİŞTİR. (Eski isim: ŞEHVETİN ESİRİ)

🌸26/09/2023 TAMAMLANDI 💦 Elimi üzerinde gezdirmemle resmen çığlık atıp beni yerden kaldırması ve yatağa fırlatması bir oldu. Üstümdeki tişörtü ve atleti çıkartıp kenara attım ki yanıma gelip beni belimden kavradı. " Ketherine, sen nesin böyle " dedi fısıldar gibi. " Senin olan " diye fısıldadım. Gülümsedi ve gene beni mahvetti. Pantolonumu çıkartıp bir kenara attı. Daha sonra südyenimi ve daha sonra ilk çamaşırımı. Karşısında çırılçıplak duruyordum ve o da beni izliyordu ve işin garip tarafı ben utanmıyorum. " Ketherine, durmamı istersen şu an söylemenin tam sırası " dedi ama gözleri yalvarıyordu. " Niklaus" dedim, gözlerini yumdu ve derin bir nefes aldı. İnip kalkan göğüs ile artık iyice delirme seviyesine ulaşmıştım. " Artık durma " diye hırladım. Gözlerini açıp bana dikti.