Most women fall for engineers, doctors, lawyers, architects and businessmen but in my case? I fell in love with an astronaut. Highest rank: 1 Cover is not mine. Credits to the rightful owner.

Published book, series and now a Wattpad Original. Read the original story or watch new episodes weekly only on VivaOne. Hindi intensiyon ni Carmela Isabella ang umibig, lalo na sa taong 1892. Mula sa taong 2016 ay mapupunta siya sa nakaraan nang may isang misyon: huwag hayaang umibig sa kanya si Juanito Alfonso, ang anak ng kilalang gobernadorcillo at ang lalaking nakatakda niyang makaisang-dibdib. *** Palaging kinukuwestiyon ni Carmela Isabella ang mga kuwentong nakabaon sa nakaraan ng kanyang pamilya, ngunit hindi niya akalain na mula sa panahong 2016 ay mapupunta siya sa taong 1892 sa pamamagitan ng isang lumang talaarawan at ang Arch of the Centuries na kanyang nagsilbing portal. Inatasan siya ng isang misteryosong madre upang gawin ang napakahalagang misyon: kailangan niyang mamuhay bilang si Carmelita Montecarlos, ang bunsong anak ng pinakamayamang pamilya sa San Alfonso at siguruhing mapipigilan si Juanito Alfonso--ang nakatakdang mapangasawa ni Carmelita--na umibig sa kanya. Sa nalalapit nilang kasal at sa kasaysayang naghihintay na maisulat muli, ang pag-ibig na hindi naman sinadya upang maranasan ng dalawang inosenteng puso ay muli bang masisilayan pagkalipas ng isang siglo? Book Cover by: LIB Publishing Illustrated (Charcoal Painting) by: Warner Jr. DISCLAIMER: This story is written in Taglish. Started: June 01, 2016 Completed: April 27, 2017

I slowly opened my eyes. Dammit. Nanghihina na ako, and I can feel my own blood flowing on my left cheek. This is really a damncrap! I even can't move because my two hands tied up on the ceiling, and my mouth was covered with a duct tape. Napatingin ako sa nag -iisang pintuan ng madilim na silid na ito dahil sa dahandahang pagbukas nito. Iniluwa nito ang isang babaeng may kasamang limang lalaki at nakasuot sila ng puting kasuotan, naka gloves, at naka suot ng white mask. They must be the surgeon. What a delirium?! Walang salitang lumapit sa akin ang limang taong iyun. At gamit ang kanilang mga mata ay inaral nila ang buong katawan ko. Kung pwede nga lang ay pati ang kaluluwa ko ay pag -aaralan din nila. Tss. I just stared at them coldly even though I wanted to kill them one by one because of what they did to me. I'm still lucky because I'm still alive after the cruelty they've done to me. Binugbog nila ako and they freaking removed my left eye. At hindi pa sila nakontento, binaril nila ang dalawang hita ko. Kung titingnan, mukha na akong zombie dito. And I'm already full of bruises and wounds, at naligo na ako sa sarili kong dugo. Mukhang isang buwan na akong nandito. Why I'm still alive? Dahil may tinatarak sila sa aking asul na likido upang maibsan ang sakit na nararamdaman ko. And it gaves me strength. "What can you say? " the women asked with a slay smile on her face. "She's good. The chemicals works on her. We can operate her now." Wait...WHAT?