(SATIŞTA) O an, bana döndü ama yüzü yoktu. Şaşkınlıkla ona baktığımda gözlerimi kıstım, korkudan nefes alamıyordum. Başında bir pelerin olduğunu ve o yüzden yüzünü sakladığını anladığımda derin bir nefes alabildim ama korkum hâlâ geçmemişti. Ve sonra konuştu. "Gelmişsin," dedi korkunç bir sesle. "Seni arıyor." Sonra garip bir şey oldu, havalandı ve üstümden uçarken bana saldırdı. Bir el ateş sesi duyduğum zaman bilincimi kaybettim. 28 Ağustos 2014

(İlk kitabım olduğu için fazla amatörce olmuş olabilir, sizden tek istediğim ufakta olsa saygı) Aile intikamı isteyen 4 asi kızımız peri pelin zeynep nergis başlarına; 4 yakışıklı mafya olan poyraz rüzgar kuzey ve berki bela etiklerini bilmiyorlardı... bakalım kızlarımız bu iki savaştan kurtulacakmı ? Savaşlarını isterseniz gelin beraber ögrenelim... (küfür içerir ..... ??rahatsız olan ve sevmeyenler okumayabilir⚠ amatörce yazdıgım bi kitap, o yüzden lütfen destek olun)✴ Peri ve Poyraz'ın zekasına, Pelin ve Rüzgar'ın çevikliğine, Zeynep'in moda, Berk'in bilgisayar aşkına, Nergis ve Kuzey'in sert dövüşlerine, Bts'nin gülümsemesi ve acımasızlığına, Sevgi ve Ali'nin sıcak yüreklerine varmısın? "BİZİM KITABIMIZDA PES ETMEK YOK (AKÇ)" ♡♡Başlangıç: 8 nisan 2017 Bts sevmeyenler girmesin çünkü belli bir sezondan sonra BTS geliyor ? İlk yazdığım kitaptır, bu yüzden lütfen insan gibi yorumlar ve mümkün mertebe insan gibi olumsuz yorum yapın. HAYVANLAŞMAYIN!"

UYARI: Hikayeyi okurken sakın henüz okumadığınız bölümlere bakmayın. Gizem/Gerilim olduğu için spoiler yiyebilirsiniz! Yetenekli olmak. Her defasında imrenilen bir olgu. Başınıza bela açacağını asla düşünmezsiniz; Öyledir ki yetenekli insan belaya rastlamaz. Aksine bunun bir deli saçması olduğunu düşünürsünüz. Ama bir kez daha düşünün. Zira genç bir kız olan Maya'ya göre hiç de öyle değil. Hele ki kızımız doğuştan telekinezi yapabiliyorsa, kendisini belanın, bildiğimiz belanın içinde bulması kaçınılmaz olacaktır. Düşmanı yakaladığını zannettiğin anda çember daha da genişler. *Her bölümde gizemin dozu artarken, entrikalar doruklara ulaşacak.*

Sona yaklaştığını hissediyordu. Ama bu yaklaştığı ilk son değildi. Umudu tutunduğu tek daldı. Hayatı boyunca hep umudun sesini duymak için yaşadı. Kaybettiğini hissetti Canı yandı, sustu. Ağlamak istedi bağıra bağıra ağlamak istedi, yapmadı yapamadı yine sustu. Fakat öldü sustukça dahada derinlere gömüldü Duygularını daima sakladı siyaha çalan koyu kahverengi harelerinden hiçbir duygu okuyamadılar. Ruhunun rengini kimse bilmedi Herkes onu siyah sandı Ama o griydi. Ne fazlasıyla karanlık ne fazlasıyla aydınlıktı. O griydi. Kimse anlamadı öfkelendi adam kırıp döktü sonra sustu bir kez daha tüm seslere inat sessizliğini konuşturdu. Sessizliği bir yardım çığlığıydı ve herkes sağırdı. Sadece o duydu Korayı. Sadece ufaklık Ufaklık yaralı adamâ merhem olabilecek miydi? Kabuslarının ve geçmişin içinde boğulup nefes alamayan Tilkiye Ufaklık nasıl yardım edecekti? Umudun Sesini duyabilecekler miydi? Tüm umutsuzluklara inat umudun sesini duymak istiyor musunuz? Öyleyse gelin beraber dinleyelim duyacağımız çok şey var...

Annem ve babam, bana karşı hiçbir zaman, o sevgi dolu ve ilgili anne babalar gibi olmadılar.O yüzden ben de küçüklüğümden beri kendimi, rengârenk hayaller kurarak mutlu etmeyi öğrendim.En sevdiğim hayalin rengi ise beyazdı.Beyaz bir gelinlik... Beyaz, mutluluğun, aşkın ve bir gün kendi yuvamı kurabileceğimin müjdecisiydi.Bu evde kavuşamadığım huzura, kendi kurduğum yuvada sahip olacağıma gerçekten inanarak büyümüştüm.Oysa şimdi ailem bu hayalimi de elimden almıştı.Benimle hiçbir ilgisi olmayan bir olaydan dolayı, hiç tanımadığım ve civardaki herkesin Deli diye bildiği bir adamla evlenmek zorundaydım. ❤ Tüm ilçede deli diye tanınan bir adam: Emre. Aradığı şefkatı ailesinden bile görememiş, tekhayali bir gün sevdiği adamla evlenmek olan bir genç kız: Elif. Ve zoraki bir evlilik. Kimsenin bilmediği bir psikolojik sorunla boğuşan Emre ve Emre'yi tanıdıkça ona karşı anlayamadığı bir şekilde merhamet duymaya başlayan Elif, gerçek bir aile olabilecek miydi? Emre tekrar delirmeseydi; belki...

O sadece ufak bir kız... Berbat bir batakhaneden krallığa uzanan bir hayat öyküsü...

''Her hikâyenin iki tarafı vardı. Ve bunlar doğru ya da yanlış, kahraman ya da düşman olmak zorunda değildi. Belki de yalnızca insanlar olabilirlerdi.'' "İçinizde öldürdüğünüz kişiyi karşınızda görmek çok korkutucu değil mi?" İşte Nefes bu durumla hergün yüzleşiyordu neden mi ? Nefes 19 yaşında, onu diğer yaşıtlarından ayıran en önemli özelliği, annesi baba ve kardeşi dışında babasının ilk eşi ve üvey kardeşleriyle aynı evde yaşııyor olmasıydı.Alkolik babası yüzünden hayatı 1 gece de maffolan nefes tüm bu olanları atlatıp diğer yaşıtları gibi mutlu bir hayat mı sürdürecek ya da pes edip hiç hak etmediği bir hayatı yaşamaya mahkum mu olacak ? Hadi bunu hep birlikte öğrenelim..

Beren doğduğu günden beri, normal insanlar tarafından garipsenecek kötü olaylar yaşamaktadır. Rüyalarından sıçrayarak uyanması ile başlayan bu korkunç durum bununla sınırlı kalmaz ve kızın başına beklenmedik şeyler de gelmeye başlar. Beren, içine düştüğü bu dipsiz kuyuda kaybolmaktan korkarken o gece gördüğü rüya her şeyi değiştirir. Çünkü yalnız değildir. Onunla aynı kaderi paylaşan başkaları da bulunmaktadır. Beren'in karanlığına tutsak olmaya hazır mısın? Instagram: barisugar Bilim Kurgu #1 © Tüm hakları saklıdır.

#82 "Herbir tuğlası birimizi temsil eden o duvar şimdi Paramparçaydı..." Her şey hiç olmadığı kadar normaldi, sıradan ve tertemiz. Gidişat, içlerine düşen yıldırımla değişmeye başladığında kendilerini bir oyunun içinde buldular. Hayatın gerçek zorluklarından habersiz kendi zorluklarıyla mücadele eden bir grup gencin hikâyesi sizi hayal kırıklığına uğratabilir çünkü onlar, hayalleri işgal edildiğinde, başkalarının hayallerini çaldılar... °Bu hikâyeyi, hayatın yaşamaya değer olmadığını anlayıp yaşamaktan vazgeçen dostum, Yasemin'e ithaf ediyorum. Nur içinde uyu.° - Not | Bu bir Aytil hikâyesi değildir. YAYIMLANMA TARİHİ : 13:06:2015

İlk gördüğüm an kaçmalıydım o karanlık mavilerden ama ne kadar kaçarsam o kadar kapılıyordum büyüsüne. Hapsediyordu beni hırçın dalgaları, boğuluyordum demek istesem yanılırım çünkü derine indikçe nefes alıyordum. Farklıydı, Tehlikeliydi, Esrarengizdi, Maviydi karanlık mavi, O DEMİR ÇAĞLAR dı. Beni kendi karanlığına çekip aydınlığı bulmaya çalışan adam. Ya birlikte gömülecektik karanlığa yada o çıkacaktı sadece aydınlığa. Benim aydınlığım onun karanlığında yok olurken beni de yok ediyordu. Ölecektim veya ölecektik. Hangisini seçmeliyim ? Kendimi feda edebilecek kadar güçlü müyüm hep beraber göreceğiz....