"Anne ben içli köfte istiyorum istiyorum yapmıyosun Savaş mantı istiyo anında yapıyosun." "Kızım o erkek." Ezgi ve Yaren çok yakından olmasa da akrabalar. Ve maalesef yeni bir okula gitmek zorundalar. Ezgi ve ikiz kardeşi Savaş, en yakın arkadaşları Ateş ve Yaren gittikleri okulda bir çok değişik olay yaşıyor.

Bu hikaye benim hikayeme çok yakın. Bazı yerleri aynı. Umarım başlangıcı beğenirsiniz. Beğenirseniz devami gelicek.

Hikayeyi güncellemeyi unutmayın

Bir hikaye nasıl başlar? Bazen nefretle, bazen sevgiyle, bazen ufak bir temasla, bazen tek taraflı bir aşkla, bazen yere düşen kitapların toplanması esnasında kız ve erkeğin göz göze gelmesiyle... Peki ya bundan sonrası? Genellikle bundan sonrası değil de, hikayenin nasıl bittiğini öğrenme merakıyla okunur bir çok masal. Ama önemli olan hiç bir zaman son veya başlangıç değildir. Hikayenin nasıl ilerlediğidir. Kız mutlu olmuş mudur? Erkek sevmiş midir? Acı çekmişler midir? Güzel vakit geçirmişler midir? Ve daha bir çok soru. Eğer bu sorular sürekli sorulursa masal hiç bitmeyecekmiş gibi gelir. Ama son merak edilirse, masal daha başlamadan bitecektir. İşte bir masal. Sonunu kimsenin merak etmeyeceği; acı-tatlı, iyi-kötü, doğru-yanlış, gerçek-yalan, her şeyden biraz barındıran bir masal. Hikayenin kahramanı bir prenses değil, hatta bir kahraman bile değil. Sıradan bir insan.

Kazandığı okul, onu mutlu etmesi gerekirken bütün kötü olayların içinde oldu. Dış görünüşü, Konuşması, Güçlü Duruşu, Çalışkanlığı, Bakışlarıyla göze battığı için miydi yoksa tüm bu olanlar? Kim bilir belki öyle, belki de değil! EZGİ'DEN MAYISA DÖNÜŞMESİ, ONU DEĞİŞTİRDİ Mİ? YOKSA İSTEDİĞİ VE EN BAŞINDAN OLMAK İSTEDİĞİ KİŞİ Mİ OLDU? Yepyeni bir kişilik.. Sil baştan yapan bir karakter.. Tam anlamıyla değiştiğini düşünen, MAYIS AKIM Değişmesine yardım eden Bir Yabancı, Arkadaşlık kurulmuş 7 kişi, En başından beri Aşık olan Gizemli Bir Kişi ve İçinden atamadığı Bir AŞK. BİR DEĞİŞİMİN, EN GÜZEL AŞK İZİ. •••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••• "Sen içimdeki Karanlığı aydınlatan ışıksın" Dedi. zorlukla, onunda canı acıyordu. "Gitme lüt-lütfen" Dedi. Dolu gözleriyle gözlerime bakıyordu. Gözlerim beni dinlemeksizin akıyorlardı, ardından gök gürleyip yağmur yağmaya başladı. Gözlerimin yaşları yağmurla karışıp yok oluyordu. Tıpkı o gün beni öldürdüğü gibi. Ben kendimi kaybetmiştim onun yüzünden! "Güneş varken, ışığa ihtiyaç duymaz kimse." Dedim en soğuk sesimle. "Güneşi ne yapayım, Işığım sende kalmışsa?" Gözlerinden bir damla aktığında, zaman durdu benim için. "Ağlama sarıl bana" Demek istedim. Ama diyemedim. "Sen benim en güzel Gecemdin. Her gece seni düşünerek uyumam, her gece seni düşünerek uyuyamamam. Sen benim en güzel Sahnemdin. Sana bakarak, kahkahalarım, Ağlamalarım, Sevinçlerim, Mutluluklarım, Hüznüm. Şimdi düşünüyorumda gerçekten kendimi hiçe saymışım senin yüzünden. Sana bu yüzü unutma demiştim! Sen, sen Ezgiye aşık oldun Meriç Soyal. Ben o kızım. Üzgünüm."

Bu kitap, "Hiçbir üzüntü, mutsuzluk ve acı olmadan bir hayat sürülemez ve böyle bir kitap bile yazılamaz." diyen edebiyat hocama tepki olarak yazılmıştır. Trabzon Kurgusu olup, herkesin okuyabileceği ful mutlu, mutsuzluğa dair tek cümle bile barındırmayan bir kitaptır... Bu kitapta ne üzüntü ne mutsuzluk ne acı, ne sıkıntı, ne dert, ne de keder hiçbiri yok. Bu kitapta ölüm bile yok. Kötü kız ve ya kötü çocuk da onların çevirdiği dolaplar da yok. Bu kitapta mutluluk, kahkaha, sevinç ve tüm olumlu duygular var. Bu kitaptaki esas kız o kadar zeki ki diğer kitaplardaki klişe şekilde gözünün önündeki görmeyen kızların aksine her şeye bir fikri olan en olmadık şeyi bile tahmin edip bölümler hakkında spoiyi kendisi veren bir kız. İlk bölümden son bölüme kadar mutsuzluğa dair tek bir cümle dahi yok bu kitapta. Bunun garantisini verebilirim. Ve tüm ömür garantili. Böyle iki yıl garantili falan da değil. Memnun kalmazsanız anında iade edilir. Böyle sürekli mutluluk dedim diye vıcık değil. Okuyun ve test edin. Konusuna gelecek olursak, Açın ve tanıtımın tamamını okuyup fikir sahibi olun ♥ 》Tüm hakları bu hırçın yazarın masum ruhunda saklıdır. İsminde Trabzon geçen ve ful mutlu kurgu olarak yazılmaya başlanmış ilk kitaptır. Alıntı, "ESİNLENME" ve ya çalma durumlarında gerekli hassasiyeti o kişilere göstereceğim Trabzon'un hırçın bir kızı olarak... (Ve şahsen noterden kendi adıma tasdik edilmiştir)

Düşman... Düşmanın kardeşi... Tehlikeli ve bir o kadar da imkansız... >>>> Elini kalbinin üzerine götürdü. "Kalbim sana düşman.Aklım, fikrim, duygularım, ruhum sana düşman.Sen benim düşmanımsın ve ben düşmanıma aşığım." dedi acı çeken bir sesle yavaşça. Gözlerine baktım uzunca.Kalbimde esen fırtınalar tüm vücuduma yayılıyordu.Parçalanacak parçam kalmamışken ben hala parçalanıyordum.

Bir kız ve yatılı okul macerası.. zorla gidilen bir okulda hemde yatılı okulda neler olacak bilin bakalım! Ayrıca bu odada kalacağı üç kişiden biri Yaman soyel...

Nasıl bir dostluktu onların ki. Birbirleri için karşılarına alamayacakları kimse yoktu ve yine ölüme meydan okuyacak kadar çok seviyorlardı birbirlerini. Biri üşengenç biri kavgacı biri süslü biri sakar biri uykucu biri de aç ayı. Ee bunların hepsi varsa başları beladan kurtulur mu? Gelin beraber bakalım. Pelin, İlknur, Sevcan, Gizem, Berna, Mert...