Sibel mesleğinde tecrübe kazanmak istediği için bakıcılık yapmak ister. Babasının önerisiyle geldiği ailenin oğlu bekâr bir babadır. Kızına bakıcı bulunduğundan habersiz olduğu için görüşmeye gelen kadını, ailesinin seçtiği anne adaylarından biri sanar. Yanlış anlaşılmalarla tanışan ikili, içine kapanık bir kız çocuğu sayesinde günden güne birbirlerine alışırlar. "Hap kullanıyor musun?" "Anlamadım?" "Buraya evlilik görüşmesine gelmedin mi?" diye sordu Hazar gergince. "Siz yanlış anladınız." dedi aceleyle. "Buraya sizin için gelmedim." "Ne için geldin?" "Kızınız için." diye hızla cevap verdi Sibel. "Bakıcı olarak geldim."

"Cehennem" diye tabir ettiği yerde 2 yıl boyunca tutsak kalan, ona yaşatılanlardan dolayı erkeklerden korkan bir kadın ve Güneş korkmasın diye ona dokunmayan, aralarındaki mesafeye sürekli dikkat eden, onu hayata geri döndürmeye çabalayan bir adamın hikayesi... "Sana geldim Güneş. Meçhule gelir gibi geldim sana. Bana yardım et çünkü ben, senin sessizliğinde sağır oldum." Gökyüzünden firar eden feryat, Alihan'ın sesini bastırırken Alihan kollarını iki yana açtı. "Köşe bucak yaşadığın hayatında sesini duymama izin ver." Not: Şiddet ve tetikleyici unsurlar içerir. Yetişkin okurlar için uygundur. Bu kurguda geçen kişiler, olaylar ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür. Kapak tasarımı @bsudeee' a aittir. Güzel kapak için teşekkür ederimm.

Bir kere daha başımı geri yatıracak büyüklükte bir kahkaha attım ve omuzlarımdan sıyrılan montu tutmak için bir hamle yaptım. Bir şemsiyenin altında, artık o kadar da yabancı olmayan bir yabancının kapkara gözlerine bakarken derin bir nefes aldım. "Peki Aladağların Turan'ı. O zaman, benim hakkımda bilmen gereken ikinci şeyi açıklıyorum." Turan çenesini havalandırıp gözlerini kıstı. "Gönder gelsin." Şemsiyeyi başımızın üzerinden çekip kapattım ve ikimizi de tatlı ama epey güçlü yağan bir yağmura hapsettim. "Bana gölge eden, hiçbir şeyden hoşlanmam." Uyarım açıktı. Oldukça da net. Mevzunun şemsiye olmadığını anlayacak bir adama bu cümleyi kurduğumu biliyordum. Üzerinde yalnızca gömlekle dururken ve o gömlek saniyeler içinde ıslanırken göz temasımızı kesmemek için olası manzaramı elimin tersiyle ittim. Turan yavaşça gülümsedi ve bir kez başını eğdi. Caddede, nereden geldiğini bilmediğim, piyanoya eşlik eden bir erkek sesi vardı. Üzerimizden en sevdiğim bahar yağmurları akıp giderken, Turan elimi bırakmadan yürümeye devam etti. Biliyordum. Bu anı, bu yağmuru, bu şarkıyı hiçbir zaman unutmayacaktım. Sen yanımdayken O tozlu yollar aşka gider Ah sen, Sonunuzu yazsan inan dayanamam ölürüm ben.

"Saçların uzunmuş.." dedi ama tereddütü epey açıktı adamın. Ama bugün denilenden sonra yanlış anladı kız, adamın bundan rahatsız olduğunu düşündü nedense, daha yeni görüyordu Giray saçının hepsini. Tam olarak olmasa da düğünleri bile olmuşken saçını açmaktan çekinmemesi gerektiğini düşünmüştü, helaldi artık sonuçta... Aynadan onunla göz göze gelince sordu aynı tereddütle, "Keseyim mi yani?" Giray kaşlarını çattı kızın tavrıyla, ilk tanıştıklarında her lafıyla bir kasırga koparacak kadar kesin olan Dilrûba artık her daim kırılgandı.. Artık evli olduklarında, kocası sıfatı taşıdığından mıydı bu tavrı? Bazen düşünüyordu, ona yardım edeyim derken bastırmış, ya da ezmiş miydi hiç? Boyun eğmeye mahkum mu hissettirmişti? Düşündüğüyle kendine olan öfkesini atamadan sordu kıza, "Niye kesecekmişsin?" "Dökülür belki. Aynı odada olacağız ya.." yutkundu, boğazını tazeledi ama sözlerini tazeleyemedi, ne diyecekti ki? Bilemedi Dilrûba.. "Dağılır her yere." Giray rahatsız olurdu belki kendisinden parçaları her yerde görürse.. Onun konuyu açmamasını uzun bir süre aynı odada kalacaklarına yormuştu çünkü.. Gözlerini kızdan ayırmadan yaklaştı Giray. Bakışları onun uzun saçlarını okşasa da eli çekindi, mahrum kaldı bu tatlı zevkten, "Dökülsün.." dedi yumuşakça, Ben toplarım senin ardından.' dedi içinden, 'Bir de saklarım, kimseler göremez, benim mahremim olur..' 'Senin gibi...' Saçlarını tutarak hafifçe tebessüm etti Dilrûba, "Salık gezmem o zaman, fazla dökülmez.." dedi ama saç değildi tam olarak kastettiği. Hayatında bana dair pek bir iz bırakmam, rahatsız, olmazsın diyordu.. Şu akşamdan itibaren herkes biliyordu evli olduklarını... O yüzden sanki iki gün önce değil de şimdi kıyılmış gibiydi nikâhları.. Öyle hissediyordu. "İstediğin gibi gez, nasıl rahat eder, nasıl istersen.."

18 yaşından büyükler için uygundur! Keyifli okumalar• Ellerim yüzüme alıp ağladığımda bir ses doluyor kulaklarıma.. Ayağa kalkıyorum. Mavi kurdeleli beşiği tekrar görüyorum burada.. Beyaz elbiseli kadın alıyor bebeği kucağına.. Yaklaşmak istiyorum onlara.. Yaklaşmak ve iyileşmek.. Aydınlatmak istiyorum içimde ki siyahı.. Aydınlanmak ve aydınlatmak.. Kadının aynı şeyleri tekrarladığını hatırlıyorum.. " Kurtarın bizi.. Oğlumu vermem." " Oğlumu vermem." " Kurtarın bizi." Kucağında ki bebek çıplak. Üşüyeceğini düşünüyorum o an.. Koluna bakıyorum bebeğin.. Benimkiyle aynı yanık izi var.. Kalbe benziyor. Tıpkı benimki gibi. Tutmak istiyorum o an onu.. Kucağıma almak ve kurtarmak.. Kadın bağırıyor bir anda.. " Defne kurtar bizi." " Defne abini bul.." " Her yanım kan içinde.. Bul bizi.. Tükeniyorum.." Töre, aşk ve geçmişten doğan her şey can acıtır..

"GERÇEĞİ ÖĞRENDİĞİM AN KAÇTIM. HATIRLAYAMADIĞIM İÇİN HAYATTA KALDIM." Geçmişi hatırlamayan bir kadın. Gerçeği saklayan bir adam. Ve aralarında yalanlarla örülmüş, tehlikeli bir bağ. Serenay, karanlık bir gecede saldırıya uğrar ve hayatta kalır. Ama hafızası, o geceyi silip götürmüştür. Hatırlaması gereken tek şey, korku dolu bir sesin fısıltısıdır: "Seni koruyacağım, Serenay." Kadef Valen ise gölgelerde yaşayan, kuralları kendi koyan bir adamdır. Serenay onun için sadece bir takıntı değil, aynı zamanda geçmişin kilitli kapısıdır. Ama bazı sırlar vardır ki, hatırlamak özgürleştirmez... Yıkar. Ve bazı aşkların sonu, kurtuluş değil, mahkûmiyettir. Bazı adamlar savaşmak için doğar. Bazı kadınlar ise onlara diz çöktürmek için... Gözlerimi açtığımda geçmişim yoktu. Adım yoktu. Hatıralarım yoktu. Kadef Valen vardı. Kocam olduğunu söylüyordu. Beni koruduğunu iddia ediyordu. Ama neyden koruduğunu söyleyemiyordu. Bir evlilik vardı. Ama aşkla kurulmamıştı. Bir anlaşma vardı. Ama tarafı ben değildim. VALEN Hafızanın bir savunma mekanizması, Aşkın bir silah, İhanetin ise kan bağı kadar yakın olduğu, Karanlık bir hikâye. +18 Uyarısı Bu hikâye yalnızca bir aşk hikâyesi değil. Gücün, takıntının ve sınırların bulanıklaştığı bir dünyanın kapısını aralar. İçinde karanlık arzular, tehlikeli yakınlaşmalar ve kontrol ile teslimiyet arasında gidip gelen bir bağ barındırır. Bazı sahneler rahatsız edebilir... Ama asıl tehlike, sayfaları kapatmak istemeyecek olmanızdır. Çünkü bu hikâye sadece okunmaz; içine çekilirsiniz. Ve bir noktadan sonra, karakterlerin verdiği kararları sorgulamayı bırakırsınız... Onlarla birlikte düşersiniz. ™©Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basıla

Not: Kitap artı on sekiz unsurlar barındırmaktadır. "Seni bekliyor muşum!" Boynundaki sert çıkıklık inip kalktı. Yüzümü kaldırıp gecenin karanlığını varlığına giymiş gözlerine baktım, dipsiz bir kuyuya düşmüşcesine bedenimin üzerindeki hükmünü kaybetmiştim o gözlere bakmakla. Sıcak nefesi yüzümü yakarken başımın arkasına uzanan ellerinin baş parmakları yanaklarımda geziyordu. Tutuşu sıkılaştı, gözlerimi gözlerinden ayırmamı istemiyordu. "Aslında hep seni bekliyormuşum." Sesi ılık ve sessiz bir rüzgar gibi dudaklarımda gezdiğinde iç çektim. Kokusu yeniden zihnime işledi kalbimde derinlerdeki bir yeri yaktı ve o acı gözlerimden yaş olup süzüldü. Başparmaklarının ıslanmasıyla kavisli sert kaşları çatıldı. "Şimdi seni buldum ve adıma yemin olsun ben Pars Tuna, son nefesimi bile dudaklarına vereceğim." Ve dudakları o sahiplenici talepkarlığı ile benimkilere kapandığında tüm evrende sadece ikimiz vardık. '''Pars karanlık bir dünyanın sözü geçen lideridir. Namı diğer köprü kralıyken hayattan aşka dair bir beklentisi yoktur. Yakın zamanda sevdiği kadın tarafından terk edildiğinde yalnızlığa yemin etmişken şifalı bir çift elin ruhundaki tüm yaraları sarıp onun tüm hayatı olacağından habersizdir... '''

Reyhan, genç yaşta anne olmuş, dünyasını oğlunun etrafında kurmuş bekar bir kadındır. Cihan ise hayatın bütün zorluklarına rağmen kızına hem anne hem baba olmaya çalışan, bunu başarabilmek için hayatla oldukça inatlaşan bekar bir babadır. İkisi de aşkı çoktan geride bıraktıklarını sanarken, bir doğum gününde karşılaşırlar. Yıllarca kendi kalplerini susturup çocuklarını her şeyin önüne koyan iki insanın yolları kesiştiğinde, ilk kez birbirlerinin önceliği olmayı öğrenirler. Ne var ki bazı aşklar, başlamadan önce bile sınanmaya mahkûmdur. 🐦‍🔥 • Bekar Ebeveyn • Yavaş Filizlenen Aşk • Derin Aile/Arkadaşlık İlişkileri • Yaralı Kalpler •Yetişkin İçerik

Bazı insanlar aşka koşarak gider. Bazılarıysa ondan saklanırken yakalanır. Cihangir, herkesin tanıdığı bir adamdı. Fenerbahçe'nin kaptanı, milyonların sevgilisi, sessizliğin ustası. Ama kalabalıkların alkışladığı hayatının ardında, küçük kızıyla paylaştığı sade bir dünya vardı. Düzeni belliydi; kimseyi içeri almadan yaşayıp gidiyordu. Ta ki Rana, karşı daireye taşınana kadar. İzmir'den apar topar gelen bu genç kadın, ardında cevap vermediği telefonlar, yarım bırakılmış bir hayat ve peşini bırakmayan korkular getirmişti. Kimseye güvenmemeye alışmıştı. Özellikle de gözlerinin içine baktığında insanın içini okuyan adamlara artık hayatında yer yoktu. Aynı apartman. Aynı iş yeri. Aynı kaçınılmaz karşılaşmalar... Birbirinden saklanmaya çalışan iki insan, farkında olmadan aynı yaralarının etrafında yakınlaşırken; geçmiş peşlerinden gelmeye devam edecekti ve aşk şüphesiz hiç hesapta yokken birden filizlenecekti. Çünkü bazı hikâyelerde aşk, tam da insan kaçmaya çalışırken kapıyı çalardı ve etkisi hafife alınmayacak kadar büyük olurdu.

İris Acar, şehrin unutulmuş bir köşesinde bulunan küçük restoranını ayakta tutmaya çalışan genç bir kadındır. Mafyayla, silahlarla ve suç dünyasıyla hiçbir ilgisi yoktur. Ta ki bir gece yanlış kişi sanılarak kaçırılana kadar. Karahan Kara'nın adamları büyük bir hata yapmıştır. Hedefleri başka bir kadındır ancak iş işten geçmiş, İris kendini şehrin en tehlikeli mafya liderinin karşısında bulmuştur.