Bana doğru yaklaştığını hissettim. o anı yaşayacaktım başka çarem yoktu..

Beyza alış veriş merkezinde Cemal Süreyya'nın şiir kitabını aramaktaydı . Zor günler geçirmişti ancak onu şiirler rahatlatabilirdi tüm kitapçılara bakınıyordu ancak bir türlü aradığı kitabı bulamıyordu. Eve üzgünce gidip odasının kapısını kapattı yatağına uzandı ağlaya ağlaya uyuya kaldı . Uykusunda aradığı şiir kitabını bulmuştu . Hemen okumaya başladı ancak alt kattan gelen sesle irkilip uyandı . Hemen alt kata inip ne olup bittiğini anlamaya çalışmak üzereydi ki kar maskesi takmış hırsızın evden çıktığını fark etti. Hemen kapıya yöneldi elinde telefon annesine ve babasına haber verdi çok korkmuştu telefon çalıyordu ancak açan yoktu . Birden müzik sesleriyle uyandı meğersem her şey rüyaymış doğum günü sürprizi hazırlamışlardı arkadaşları birden neşelendi onun bile aklından çıkmıştı o günün 4 mart olduğu çok eğlenceli saatler geçiriyordu saat ilerlemişti arkadaşları evlerine gitmişlerdi sadece Damla kalmıştı yanında konuşup eğleniyorlardı . Damlada artık geç oldu diye kalktı . Beyza tek başına anne ve babasını gelmesini bekliyordu . Annesi ve babası geldiler onlarda Beyza'nın hediyesini verdiler eğlendiler gülüştüler derken uyudular . Sabah olunca Beyza kalktı şiir kitabı almak için alış veriş merkezine gitti ancak aradı aradı bulamadı bir türlü . Eve üzgün bir şekilde geldi . Odasına çıkıp uyudu .Bir süre sonra eve giren hırsızın gürültüsüne uyandı alt kata inince ne olup bittiğini anlamaya çalışırken hırsızın kapıdan çıktığını fark etti eline telefonu alıp kapıya yöneldi ve babasını aradı ancak açmıyordu çok korkmuştu ne yapacağını bilmiyordu Damlaların evine gitti damlaya olanı biteni anlattı Damla Beyza'yı bir biraz sakinleştirmişti . Tekrar Beyza babasını aradı ve babasına olanı biteni anlattı babası hemen Beyzanın yanına geldi ve sakinleştirdi . Beyza olayın şokunu atlatmıştı annesi Beyzanın olayı atlaması için bi arkadaşına götürmeyi düşündü Beyza annesinin arkadaşının kütüphanesine hayran kalmıştı bir de baktı aradığı kitap oradaydı CEMAL SÜREYYA ...

Burada yazacağım şeyleri kendimi acındırmak için değil,dünyada Eşcinselleri yargılayan insanların okuması için yazıyorum.Bu benim hayatım ve sizinle paylaşmak istiyorum.

Babasının katı kurallarına ayak uyduran , yıllardır bir kafeste özgürlük umuduyla yaşayan ama hiçbir zaman içindeki çocuğu kaybetmeyen bir kızdım ben . Ve ben , o kafesen çıkmak için herşeyini verebilecek olan ben ... Kafesten çıkmak için çırpınan bir kalbe sahip olan ben , tekrar o kafese girmek için çırpınacağını nereden bilebilirdim ? Herşeye rağmen umut ışığı sönmemiş yüreğimin bana TURUNCU diyen ukala bir kurtarıcı için çarpacağını nereden bilebilirdim ? Bilemezdim . Tıpkı , herşeyin düzeleceğine inandığım halde bir ukala adına hayatımı mahfettiğim gibi , bilemezdim .

Aşk bazıları için gece kadar SİYAH ve ASLAN kadar cesur olmak zorundadır. Onlar için, arada kalmaktır aşk, mantığından soyunup çırılçıplak kalmak, bedeninden sıyrılıp sevdiğine ruhunla dokunmaktır. Onlar için AŞK'ın kaderi arafa varmak, cennet ve cehennemin eşiğinde yaşanmaktır..

Emily ve Jamienin kaderi bu mu yoksa kendi kaderlerini kendileri mi yaratıyorlar?Emily'nin intikamı,cesareti bir insanlığın başlangıcı olabilecek mi?Emily'nin ve Jamie'nin intikamı,korkusu,cesaretlerilerine ortak olmanız onlarla beraber aynı duygu hissetmenz dileğiyle,İYİ OKUMALAR.