Bir büyücü kadın beni lanetlemişti. Hemde okulun en yakışıklı çocuğuyla bedenimi değiştirerek. Ve bundan daha büyük bir sıkıntı vardı. Ona gerçekten katlanamıyordum!

Gizli bir şey yapıyordum ve korkuyordum. Ne kadar tedbirli olursam olayım dışarıda hep kötü bir şeyler olacakmış gibi geliyordu. Yolları kapatacak, haberleşmeyi engelleyecek bir doğal afet gibi, 5.6 şiddetinde yaşanacak bir deprem gibi, ani bir darbeyle sokağa çıkma yasağının ilan edilmesi gibi, abluka gibi, salgın hastalık sonucu karantina gibi, sonuçta beni burada mahsur bırakacak her şeyin ortaya çıkmasını sağlayacak bir neden gibi. Korkuyordum farklı bir şey yapmaktan ama bu korkunun beni ele geçirmesine engel olmalıydım. Güzel şeyler düşünürsem her şey güzel olabilirdi. O akşam boş vermek istiyordum. İşi, hayatı, her şeyi... Ama her şeyin yolunda olduğundan emin olarak boş vermek istiyordum.

papatya aşığı peri , gerçek aşka papatyalara inandığı kadar inanıcak mı ? onu aşka inandıracak erkeği farkedip hayatına alıcak mı yoksa onu farketmeyip tüm erkeklerle aynı kefeye mi koyucak? okudukça sizi şaşırtıcak , şaşırdıkça merak ediyeceğiniz bir kitap sizi bekler. keyifli okumalar :)

Hangisi daha kötü? En yakın arkadaşlarının ölümünü görmek mi? İçinizden birinin katil olduğunu bilmek mi? SEÇİM SİZİN...

Samipaşazâde Sezâi'nin yazdığı, esaret altındaki Dilber' in başından geçen olaylar..