''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

BEN MİRAY DENİZ ATEŞ 17 YAŞINDAYIM ÇOOK SEVDİĞİM BİR ABİM VE ÇOOK SEVDİĞİM ARKADAŞLARIM VAR... BİR KOLEJDE OKUYORUM AMA BU KOLEJİN BANA KATTIKLARI ŞEYLER İSE BAMBAŞKA İYİ YADA KÖTÜ ANILARIM VAR... BAKALIM NELERLE KARŞI KARŞIYAYIM...VE EN ÖNEMLİSİ GELECEKTE GEÇMİŞ LİSE YILLARIMI UNUTACAK KADAR GÜÇLÜ BİR KIZ MIYIM?! İŞTE BU SORUNUN CEVABINI BENDE HENÜZ BİLMİYORUM...

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

Hazal, babasının ölümünden sonra annesi ve abisiyle birlikte İzmir'e taşınır. Orada gideceği kolejin sahibinin oğlunun gazabına uğrayacak yeni kişidir. Batu ve Hazal'ın birbirlerine olan nefreti ne zaman aşka yol açacak? Aşk ilk hangisini yakalayacak?