bana döndü ve elini uzattı. "Merhaba ben Jimin. Sen?"dedi ve adının Jimin olduğunu anladım. Jimin'i bekletmeden elini sıktım. "Merhaba bende Rose tanıştığıma memnun oldum." bunu söylememle gülümsedi ve daha da yakışıklı bir şey oldu ya. "Bende." Yayınlanma tarihi : 18-08-2017 Bitiş tarihi : 15-12-2017

"Merhaba."dedim. Çünkü heyecandan başka bi şey konuşamadım. Yüzüme uzun süre baktıktan sonra cevap verdi. "Merhaba. Bi şey sorabilir miyim?"dedi. Direk sor canım niye sorabilir miyim diyiyosun? "Tabii ki sorabilirsiniz."dedim. "Sen ....... Lisesinde okudun mu? Biraz saçma bi soru oldu kusura bakma ama seni birine benzettim sanki."diyip gülümsedi. Yavrum sen gülme. Sen gülünce ben ölüyom çünkü. Bi dakika bu beni hatırladı lan!! "E-evet okudum, ve önemli değil istediğinizi sorabilirsiniz."dedim. Sanırım birazdan bayılıcam. Ona uzattığım fotoğrafı imzaladı ve arkasını çevirip bi şey yazıp bana geri verdi. Sessizce,"Bunu evine gidince oku."dedi. Tabii ben şok ben vefat konuşmamadım resmen. Dilim tutuldu sanırım. Yayımlanma tarihi:24-09-2017 Bitiş tarihi:15-08-2018

Zıtlıklar her zaman uyumsuzluk getirirdi. Mesafeli, idealist ve kalbi buz gibi bir kız, onun aksine sıcacık kalbi ve çocuk ruhuyla gülümseyen bir erkeğe sadece yadırgayarak bakardı. Birbiriyle alakasız iki insan, el ele olamazdı. Soğuk eller, ellerini tutana kadar böyle düşünüyordu. Onu bekleyen kimse yok sanıyordu, deli olduğunu düşündüğü çocukla, bir sabah karşılaşana kadar. Zıtlıklar uyumsuzluk getirirdi ama aşkın gözü kördü. Kız, bunu kalbi çocuk tarafından kör edildiğinde anlamıştı. Kim Taehyung

- Bize bu hayalleri kabul ettiren onlar değil miydi? O zaman onlar bizim değil onların hayalleri olur, başkalarının hayallerini yaşamıyor muyuz? + Evet... Diyebildim sadece kelimeler boğazımada tıkanmıştı... Keşke elimden bir şey gelseydi...